Weekendverslag 16 & 17 juli

Zoals ik al schreef overheersten de wijkfeesten hier ons weekend.

Zaterdagnamiddag een kaartje gaan leggen, en daarbij beslag kunnen leggen op enkele flesjes Sint Bernardus. ‘s Avonds rustig thuis gebleven, was al een tijdje geleden dat we dat konden.

Zondagmorgen een klein ritje gemaakt met de racefiets, 45 km sporten. Na een deugddoende douche gingen we naar de rommelmarkt, waar onze dochter een standje had met kinderkledij en speelgoed. Enkele grotere stukken kunnen verkopen, maar ook heel wat onverkocht spul.
Daarna gingen we met onze vriend naar de feesttent, aperitieftijd! Dat liep wat uit, en besloten daarna om samen de bbq aan te steken bij ons thuis.
‘s Avonds gingen we dan traditioneel naar het mini-rockfestival, waar enkele coverbands het beste van zichzelf gaven. En ik me nog eens heerlijk kon uitleven met luchtgitaar…😉

En vandaag rustig bekomen…

Groetjes,

Billy

Plannen

Volgende week omstreeks deze tijd zijn wij al in Barcelona.

Intussen zijn er dit weekend hier traditionele wijkfeesten. Wandelzoektocht, kaarting, schlagerzangers, rommelmarkt en het afsluitende mini-rockfestivalletje. En dan nog 3 nachtjes werken, waarna mijn vakantie kan beginnen tot en met 15 augustus.
Ik kijk er naar uit!

En heb jij al vakantie, en plannen?

Groetjes,

Billy

Weekendverslag 9 & 10 juli

Zaterdagnamiddag hadden wij een communicantje met zijn ouders en grootouders op bezoek. Het was erg mooi weer, en we hadden dus plaats genomen op ons zonneterras, beschermd door onze parasol. Koffie, taart en achteraf frisdrank of een (al dan niet speciaal) biertje. Er werd heel wat afgebabbeld, en we moesten onze gasten bijna buiten borstelen om naar onze volgende afspraak te gaan. In de vooravond werden we nl. verwacht bij een nicht van vrouwlief, die haar 60e verjaardag vierde. Daar kregen we ook hapjes en drankjes voorgeschoteld. Toen er een grote bende van de tennisclub waar ze lid van is ons kwam vervoegen, besloten we dat het tijd werd om naar huis te vertrekken. En zo verder nog een rustige avond beleefd thuis.

Zondagmorgen was ik met schoonzoon afgesproken om de Waregemse Gordel te rijden, het 80 km-parcours. Na het vertrek pikten we al snel aan bij een klein groepje die er duchtig de pees oplegde. Ik vond na een tijdje dat het echt te snel ging, en liet me uitzakken. Ik weet niet hoe het kwam, maar ik voelde me heel het vervolg van de rit niet in goede doen. Was het door het redelijk drukkend weer en de ferme wind? Ik was echt pompaf toen ik de aankomst bereikte, en moest thuis toch een moment bekomen.
Na een uitstekend middagmaal besloot ik dan toch om samen met vrouwlief nog de gezinstocht te rijden in de namiddag. Het ging toch een stukje beter om te rijden, al was het wel drukkend warm.

Na de rit brachten wij een bezoekje aan onze overleden vriendin op het kerkhof, en daarna bij vriend langs geweest. Die zat bij zijn zoon en schoondochter, die aan zijn achterdeur wonen. Hij verklaarde nogmaals dat hij het erg op prijs stelt dat we hem steunen en er zijn voor hem. En is ook van plan om weer af en toe met ons mee te gaan op uitstap. Een voornemen dat we alleen maar kunnen toejuichen, het leven staat dan ook niet stil…

Groetjes,

Billy

 

Emo-dagje

Gisteren was het wel een emotionele dag. Weinig geslapen – om 03h00 ‘s nachts gestopt met werken en om 09h00 opgestaan – en na douche en ontbijt naar de kerk voor de uitvaart van onze vriendin. Er was enorm veel volk aanwezig in de kerk, een bewijs van de populariteit van onze vrienden. Ik heb het een paar keer moeilijk gehad om mijn tranen te bedwingen, al ben ik wel een man die zijn emoties de vrije loop kan laten. Maar ik was niet alleen, er vielen heel wat tranen gisteren.

Na de kerkdienst waren we verzocht om met de familie een rouwmaaltijd te delen. Het voelt goed aan dat ze ons als vrienden erbij wilden. We hebben dan ook heel wat mooie momenten samen beleefd, en ook moeilijke momenten samen doorgemaakt.

Na de maaltijd mocht iedereen mee naar het huis van onze vrienden, waar nog een drankje aangeboden werd in afwachting van het bezoek aan het kerkhof. Ik besloot om naar huis te gaan en nog even mijn bed op te zoeken. Ik moest gisteravond namelijk nog een nachtje werken, en wou nog wat rusten.

Voor ik naar mijn werk vertrok bezocht ik nog even onze vriend, die nog steeds in het gezelschap van zijn kinderen, kleinkinderen en mijn vrouw was. Hij zal zich nu stilletjes aan weer moeten herpakken na die nare tijd. Maar hij weet dat wij er zijn om hem daarin te steunen…

Liefs,

Billy

Medeleven

Alvast bedankt aan iedereen, voor het medeleven met het overlijden van onze vriendin.

Deze namiddag bracht ik een laatste groet in het funerarium, vergezeld van onze dochter. En ja, er vloeiden traantjes…en we knuffelden samen. Vrouwlief kan zo’n bezoek aan een overledene niet aan, wat haar beslist niet kwalijk genomen wordt.
In onze naam liet ik een mooie boodschap achter in het rouwregister.

Vrijdag begrafenis, waarna we door de familie werden verzocht om deel te nemen aan de rouwmaaltijd. Wordt nog even slikken…

Groetjes,

Billy

Weekendverslag 1 t/m 3 juli

Mijn weekend ging vrijdag al in, omdat ik een dagje verlof opgenomen had om ‘s avonds naar de Rode Duivels te kijken.
In de namiddag zijn vrouwlief en ik gaan kijken voor nieuwe stoelen voor aan de eetkamertafel. Onze huidige stoelen, niet eens zo oud, vertonen op de rugleuning scheuren in de lederen bekleding, wat dus helemaal niet zo mooi is. We hebben iets gevonden bij Overstock, levering volgt vrijdag a.s.
‘s Avonds dus zoals gezegd met vrienden naar het plaatselijke OC om de Rode Duivels te bekijken, wat uitdraaide om een compleet fiasco. Tegenvaller van formaat…

Zaterdag redelijk rustig gehouden. Ik wou eerst gaan fietsen, maar de dreigende wolken lieten me van idee veranderen.
Ik had ook nog wat tijd te steken in de Tourprono die ik organiseer. In de namiddag heb ik dan ook met spanning de aankomst bekeken van de 1e rit, waarna ik het eerste klassement in onze prono heb opgemaakt.
‘s Avonds hadden we dan weer een vriendenavondje ter gelegenheid van de verjaardag van een van onze vriendinnen. Onze avond werd wel abrupt verstoord door een telefoontje van de zoon van onze beste vrienden: onze vriendin was net overleden.

Zondagmorgen vroeg uit de veren, en na het ontbijt een bezoekje gebracht aan mijn moeder. Daarna ben ik bij onze vrienden langs geweest, om vriend en kinderen te condoleren. Mijn medeleven betuigt en hen allen een flinke knuffel gegeven. Vergezeld van tranen natuurlijk. Moeilijk zoiets. Donderdag pas waren ze gestopt met de medicatie bij vriendin, en zaterdagavond al overleden. Ook al was het overlijden niet onverwacht, dat het zo snel zou gaan had niemand verwacht.
Na dit moeilijke moment werd ik bij schoonzus en vriend verwacht, want er stond een culinair etentje op ons programma. Ik had enkele weken geleden het idee geopperd om eens samen met de vriend te koken voor de vrouwen. Hij had een speciaal menu samengesteld, enkele Japanse hapjes, voorgerecht en hoofdgerecht van Sergio Herman en een verrukkelijk nagerecht. Het was erg plezant om samen te koken, ook wel bijgeleerd natuurlijk. En het eten was zalig! Alweer een evenementje dat navolging verdient…

Groetjes,

Billy

Weekendverslag 25 & 26 juni

Zaterdag hadden we in de vooravond een babyborrel. Zoon van de buren werd vader, en dat mochten wij dus meevieren. We konden echter niet lang blijven, want onze eigen kleinzoontjes Mero en Onno kwamen de nacht bij ons doorbrengen. Dochter en schoonzoon gingen nl. op zondag vroeg op pad met de toneelbond, op verrassingsreis.

Die zondag was ik vroeg uit de veren, en keek met argwaan naar buiten. Zou het die voormiddag droog blijven en kon ik een fietstochtje maken. Of bleef ik maar beter thuis? Een blik op buienradar leerde me dat het halfweg de voormiddag zou gaan regenen. Maar ik liet me dan toch verleiden voor een fysieke inspanning. Fiets op de wagen, en op weg naar Tielt, waar er voor de 2e keer de Decoglas Toertocht georganiseerd werd. Bleek dat ik daar erg vroeg moet geweest zijn, want het was daar erg rustig aan de startplaats, amper 2 andere deelnemers te speuren. Aanpikken bij een groepje tijdens de tocht zou dus wellicht niet lukken. Toch kon ik na de 1e bevoorrading in het wiel blijven van 2 wielerfanaten, wiens geschoren benen deden vermoeden dat zij van een ander kaliber waren dan ikzelf. Aan de 2e bevoorrading namen zij echter het parcours voor 125 km, terwijl ik die van 75 km had uitgekozen. Gelukkig kreeg ik gezelschap van een oudere man, met wie ik de resterende kilometers aan een aanvaardbaar tempo kon afhaspelen.

Eens terug thuis, snel een douche genomen, en dan met schoonzus en vriend én onze 2 kleinkinderen naar Lions Boulevard hier in het centrum van de stad. Een foodtruckfestival(letje), geheel in de lijn van wat eerder al in grotere steden heeft plaats gevonden. Jammer genoeg was het weer vaak spelbreker, en kregen we enkele buien te verwerken waarin we moesten vluchten in de gelukkig aanwezige feesttent. Toch hebben we genoten van verschillende hapjes die de kraampjes ons aanboden. Een evenement dat beslist om herhaling vraagt de komende jaren!

Na onze culinaire uitspattingen werd het tijd om het plaatselijke ontmoetingscentrum op te zoeken, alwaar we in het gezelschap van vrienden en kennissen de wedstrijd van onze Rode Duivels gingen volgen op groot scherm. Wat waren onze jongens toch fantastisch! De ambiance tijdens en na de wedstrijd was natuurlijk navenant… En werd het al snel maandagmorgen toen we van een welverdiende rust konden genieten…😀

Groetjes,

Billy