Cultuur: wat wij kozen…

Gisteren begon de online ticketverkoop dus van onze cultuurtempel, stipt om 19h00. Ik zat klikkensklaar en ingelogd op de site van de Schakel te wachten tot ik kon beginnen bestellen. Eens het zover was verliep alles redelijk vlot. Ik moest heel wat voorstellingen afhandelen, ook tickets voor onze vrienden en andere kennissen bestellen. Bij elke voorstelling die gekozen werd ook de zitjes uitkiezen op het zaalplan, behalve bij die voorstellingen die op een andere locatie doorgaan en geen genummerde zitplaatsen aanbieden. Het nam dus heel wat tijd in beslag om alles te kiezen, maar zoals ik al schreef…het liep vlot. Toen alles gekozen was, had ik enkel nog af te rekenen. Voor een kleine 1000 euro aan voorstellingen…toch een redelijk bedrag. Ik haalde dus de kredietkaart boven en volgde de betalingsinstructies. Net toen ik de allerlaatste klik ter bevestiging van de betaling maakte, floepte echter het scherm weg en kreeg ik de melding dat er teveel tijd verstreken was tussen reservatie en betaling! Dat was écht balen! Ik wou nog kijken in mijn “winkelwagen”, maar dat bleek helemaal leeg! Helemaal herbeginnen dus… maar doordat ik nachtwerk doe had ik daar geen tijd meer voor.

De enige oplossing was dus de vrouwen op pad sturen om in het college hier, waar bijstand verleend werd om tickets te bestellen, alles weer te bestellen…
Uiteindelijk kwam alles goed, weliswaar niet meer op onze favoriete zitplaatsen, maar kom…wie maalt daar om.
De komende maanden kunnen we dus uitkijken naar deze voorstellingen:

ROLAND AND THE DEEP BLUE SEA

ERIKSSON DELCROIX

KRIS DANE

MAJOR TOM

RAYMOND VAN HET GROENEWOUD

LUCAS VAN DEN EYNDE, TINY BERTELS, STEFAN WELLENS EN IVAN SMEULDERS (HOMMAGE AAN WANNES VANDEVELDE)

KOMMIL FOO

Zit er iets tussen voor jou? Ga jij wel eens naar een cultuurvoorstelling?

Groetjes,

Billy

Voorbereidingen Barcelona

11165517_fotolia-47262519-subscription-monthly-m

De laatste tijd ben ik vaak bezig met de voorbereidingen voor ons tripje naar Barcelona. Zoals je wellicht al weet trouwt mijn petekind, die in Barcelona woont en werkt,  er volgende maand. Wij gaan er met onze kinderen en kleinkinderen naartoe, en gaan er enkele dagen verblijven. Een appartement is al geboekt via Airbnb, de vluchten geboekt via Ryanair.

Waar ik me voornamelijk mee bezig hou is hoe we alles gaan organiseren, want we willen natuurlijk tijdens de dagen dat we er zijn ook wel een en ander zien en beleven. Het huwelijk wordt op zaterdagmiddag bezegeld in het stadhuis van Santa Coloma de Gramenets, en ’s avonds worden we rond 18h30 verwacht voor een eenvoudig feest met hapjes en drankjes, in de haven van Badalona. De rest van de tijd, en de overige dagen is er dus ruimte tot ontdekken… 😉

Wat we wellicht zullen doen is een gegidste fietstocht (met Nederlandse gids) en/of een tour met de hop-on/hop-offbussen. Het lijkt me ook het handigst om een Transport-pass aan te schaffen, waarmee we die 4 dagen onbeperkt gebruik kunnen maken van het openbare vervoer (en ook al eens verkeerd kunnen rijden zonder erg… 😀 ). Een bezoek aan de voornaamste bezienswaardigheden lijkt me vanzelfsprekend, maar ik wil beslist ook wat minder gekende (lees minder platgetreden) plekjes ontdekken. Wij zijn allemaal geen museumliefhebbers, maar toffe buurten met gezellige en authentieke winkeltjes en bars zijn wel aan ons besteed. En er zal af en toe ook eens aan de kleintjes moeten gedacht worden.

Zelf nog tips voor Barcelona? Laat maar komen!

Groetjes,

Billy

Wat me bezighoudt…

Gisteren was mijn broer jarig. Echt bewonderenswaardig hoe hij zich er na al die miserie toch weer heeft doorgeknokt. Hij ziet er echt weer goed uit.

Ik herinner me zijn motorongeval van jaren geleden. Aan de dood ontsnapt, rechterbeen opengereten. Lange revalidatie na een ingreep waarbij een stuk uit zijn rug werd gesneden om dat rechterbeen letterlijk op te lappen. Gesukkel met de gewrichten nadien, wegens het mijden van het rechterbeen. En dan die tong- en lymfeklierkanker vorig jaar, waar hij zich na bestralingen en chemo ook weer doorspartelde. En vorige week dan ook verdiend van een weekje rust kon genieten in Kaap Verdië. Ik ben echt trots op hem!

En vandaag moesten vrouwlief en ik samen met de schoonouders van onze zoon naar het UZ in Gent, waar we voorgelicht werden over het gebruik van de insulinepomp voor ons kleinzoontje Lou. Zo’n pomp maakt het makkelijker, er hoeft geen insuline meer ingespoten worden met een pen, die pomp doet dat. Maar de pomp houdt aan de andere kant ook meer risico in omdat elke insulinetoediening maar voor een uur of 2 goed is. Als er iets hapert aan de toediening kan er een te hoog suikergehalte volgen, de zogenaamde hyperglycemie, wat dodelijk is. Zaak dus om Lou goed in de gaten te houden en regelmatig bloed te prikken om de suikerwaarden te meten. Gelukkig kunnen we ook altijd terecht bij het UZ bij vragen of problemen.

En zo zijn we al middenin de week beland…

Groetjes,

Billy

Even tussendoor…

Ik heb het de laatste dagen wat moeilijk om iets te bedenken waarover ik eens kan schrijven, door de week beleef ik nu eenmaal niet zo veel wat het neerpennen waard is. Als vaste nachtwerker ga ik vanzelfsprekend ’s avonds nergens naartoe, en overdag is het meestal redelijk rustig en lees ik vaak bij in blogland. Sinds woensdag ga ik ook een stuk vroeger werken om een zieke collega te vervangen, en ontbreekt er dus ook wat tijd.

Toch wil ik jullie nu al verwittigen dat ik weldra een opdracht heb voor jullie, in de hoop dat er zoveel mogelijk lezers/volgers willen meewerken. Daarover krijgen jullie meer te lezen in een (voor een keertje off-topic) reactie op jullie eigen blog… 😉

En omdat ik de laatste tijd ook heel wat nieuwe bloggers mag verwelkomen op mijn blog, wil ik iets doen aan de inhoud met behulp van de tips op deze bijzonder interessante site: http://www.blogtrommel.com.

Ik wens jullie alvast een heel fijn weekend toe!

Liefs,

Billy

Word een jij+

rode kruis

Ik ben al een tijdje bloeddonor, maar sinds kort ook plasmadonor. Omdat dit laatste makkelijker is, ik kan overdag naar een donorcentrum gaan in de buurt, en ook omdat de vraag naar plasma vaak groter is dan naar bloed.

Vandaag zou ik weer gaan doneren, maar voor het eerst werd ik geweigerd. Op 1 februari nl. onderging ik een endoscopie, en dan duurt het 4 maanden voor je weer bloed of plasma mag geven. Die endoscopie kwam er omdat ik me zorgen maakte over slikproblemen. Vooral in bed heb ik soms moeite om mijn speeksel door te slikken, waardoor ik eventjes in paniek raak en het dan nog moeilijker gaat. Maar onderzoek bracht niets aan het licht, en volgens de specialist moet ik me daar ook geen zorgen over maken. Doe ik dus ook niet… 😉

Hoe zit het met jou, ben jij bloeddonor? Of nog nooit gedaan, maar wel geïnteresseerd om anderen te helpen? Klik dan op de afbeelding hierboven voor meer info!

Groetjes,

Billy

De voorbije week…

voelde ik me door die verkoudheid heel erg belabberd. Hoesten als een verkouden hond, futloos en moe…

Zelfs het mooiere weer kon me niet verleiden om de buitenlucht op te zoeken, ik had meer zin om me in de zetel te ploffen en te dutten. Toch deed ik ook enkele nuttiger zaken, zoals het bakken van een broodtaart en het maaien van het gazon.

In het weekend hadden we enkele verplichtingen waar ik niet echt onderuit kon. Zo was er zaterdagnamiddag schoolfeest, waarvoor Mero een dansje had ingestudeerd met zijn klasje. En als opa dus niet te vermijden. Toch was ik blij dat we rond 18h de grote menigte konden verlaten om bij schoonzus de jaarlijkse kaas- en wijnavond bij te wonen met de vrienden. Het werd zoals gewoonlijk weer een aangenaam avondje, waarvan ik toch heb kunnen genieten.
Zondagmorgen was ik al om 6h uit bed, maar dat beklaagde ik me al vlug, zodat ik na enkele minuten alweer de zetel inplofte. En er bleef liggen tot vrouwlief rond 9h op stond.
Na het middageten reden we met de fiets eens naar het centrum om mijn moeder te bezoeken, maar de nijdige oostenwind maakte het absoluut niet zo aangenaam fietsen. Vlug heen en weer dus, en daarna weer de zetel in van waaruit ik wat tv gekeken heb.
’s Avonds kwam de kinderen en kleinkinderen langs, want onze zoon en schoondochter hadden nieuws te brengen. Zij hebben een ander huis gekocht. Hopelijk geraken ze hun huidige woonst voor een degelijke prijs kwijt, want het is toch wel een risico.

Vanavond ga ik weer aan de slag, al voel ik me helemaal nog niet genezen. Vooral de hardnekkige hoest blijft maar opspelen. Maar een beetje activiteit gaat misschien helpen…

Groetjes,

Billy

Gastblogje

Saar is een milieubewuste dame, en ik heb ook wel een boontje voor het milieu. Ook al ben ik dan wel niet zo fanatiek groen, en wil ik de milieuvriendelijke gedachte ook leefbaar houden. Stilaan weten de blogvrienden wel dat ik graag fiets, en ook voor de dagelijkse verplaatsingen als het even kan de fiets neem. Daarom vond ik het wel een goed idee om haar oproep tot gastbloggers gevolg te geven, en de lezers te proberen overtuigen om vaker de fiets te nemen.

Lees hier wat ik ervan maakte.

Groetjes,

Billy