Wat me bezighoudt

Vandaag een nieuw rubriekje, eigenlijk een initiatief van Kelly van Tales from the Crib onder de naam “As we speak”, en dat ik ook al bij Falderie zag. Maar omdat ik bewust graag zoveel mogelijk die Engelse leenwoorden en uitdrukkingen wil vermijden (waarom moet alles nu altijd in het Engels vraag ik me voortdurend af), koos ik voor deze blogtitel.

Kijken: deze namiddag nog naar de recentste afleveringen van 2 series die ik volg op tv. “Tom & Harry“, blijft fantastisch om volgen. Steeds verrassende wendingen in het verhaal. Sublieme beelden soms. Echt één van de mooiste series die ik al zag op tv.
En sinds vorige week volg ik ook “Nieuw Texas“. Een compleet ander verhaal hier. Geschifte humor waar je van houdt of niet. Verstand op nul en kijken maar!

Luisteren: zoals alle (na)middagen naar mijn favoriete radiozender Studio Brussel. Waar ik vanmiddag als primeur hoorde dat Noémie Wolfs stopt als zangeres van een van mijn favoriete groepen, Hooverphonic. En wij dus morgen naar een van de laatste optredens gaan kijken met haar als zangeres.

Lezen: dagelijks vele logjes van de blogs die ik volg. En waardoor ik eigenlijk amper tijd had om te lezen in het blogboek van diezelfde Kelly van hierboven. Dat boek had ik vorige vrijdag meegebracht uit de bib.

Eten: veel te veel! Vrouwlief maakt hier dan ook dagelijks veel te lekkere kost klaar. En ik haat het om restjes te laten liggen, eet dus veel meer dan nodig. Gelukkig heb ik een goed gestel dat me slank houdt… ;-)

Sport: veel te weinig! Buiten het wekelijkse zwemuurtje nog nauwelijks aan sporten toegekomen. Zeg nu zelf, is het eigenlijk al vaak een weer geweest om met de racefiets op pad te gaan? (antwoord alsjeblieft met nee, anders voel ik me zo schuldig)

Groetjes,

Billy

<3

Flip Kowlier – Min moaten

Zaterdagavond was weer een cultuuravondje. Deze keer zonder onze vertrouwde vrienden, gingen vrouwlief en ik naar Flip Kowlier kijken (en luisteren). Ik had er eerlijk gezegd wat twijfels over gehad voor we er naartoe gingen, maar Flip nam die allemaal weg. Het was een bijzonder aangenaam optreden. Met vele bekende liedjes van hem.
Omdat we gisteren de verjaardag van een vriend vierden, en dat nogal heftig deden, vond ik dit liedje dus wel toepasselijk…
Flip Kowlier zingt in het Izegems dialect, niet iedereen zal dus begrijpen wat ie zingt.

Muzikale groetjes!

Billy

<3

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier

Mijn muziekcollectie: klik hier

Oude liefde

Het moet vast 15 jaar geleden zijn dat ik haar nog bezocht. Er waren tijden dat ik het wekelijks, en zelfs 2 maal per week deed. Ik verslond haar rijkdom met hart en ziel. Wou kinderen warm maken voor haar schatten als begeleider.

En toen kwam er een einde aan ons mooie verhaal. De pc had z’n intrede gedaan in ons huis, en de liefde was voorbij. Verweesd bleef zij achter…

Gisteren was het een gelukkig weerzien, het deed deugd om haar terug te zien.
De bib.

Groetjes,

Billy

<3

Taaltip 2: te danken / te wijten

Op de voorpagina (!) van onze krant maandag, en ik citeer letterlijk:

“Als vrouwen minder snel promotie maken en minder gemakkelijk topfuncties bekleden, hebben ze dat – minstens deels – aan zichzelf te danken”

Ik kan best begrijpen dat bloggers vaak taalkundige fouten maken, want zoals ik al eerder schreef, onze taal is bijzonder moeilijk om foutloos te schrijven. Maar van professionele journalisten, die dan nog (denk ik toch) een redacteur achter zich krijgen, mag je toch wel een beter taalgebruik verwachten. Zo’n fouten als hierboven vind ik wel vaker in de krant, en dat zou toch niet mogen.

Iets te danken hebben aan iets of iemand heeft een positieve oorsprong.
In het geval hierboven is dus enkel te wijten aan correct.
Iets te wijten hebben aan iets of iemand betekent dat iemand iets wordt aangerekend of dat een bepaalde invloed niet op prijs gesteld wordt. Wijten heeft een negatieve betekenis.

Groetjes,

Billy

<3

eerdere taaltips vind je hier

Verkeerde dag

Gisteren was een heerlijke dag op weergebied. Naar mijn gevoel tot nu toe de beste dag van het jaar. We profiteerden er dan ook van om onze tuinmeubelen van zolder te halen en de parasol opnieuw op z’n plaats te zetten. En daarna ook nog wat genoten in het zonnetje…heerlijk!

Omdat ze vandaag nog min of meer hetzelfde weertype hadden voorspeld, had ik gewacht om weer een ritje te maken met de racefiets. Zo kon ik tijdens mijn rit een ommetje maken langs Kruishoutem, waar de renners van Nokere Koerse enkele keren voorbij reden. Maar wat een shock toen ik eenmaal op weg was! Er stond een ijzige wind, en de zon zat volledig verscholen achter mistige wolken. In Kruishoutem vervoegde ik vrouwlief, die er samen met onze dochter en schoonzoon, en onze beste vrienden de koers volgden. Dik gekleed en achter een klein muurtje om nog enigszins beschut te zijn tegen de wind. Aangenaam is anders…
Ik besloot dan ook om niet lang te blijven staan en huiswaarts te rijden. Wat zij kort daarna ook deden.

Verkeerde dag gekozen, kan gebeuren…

Groetjes,

Billy

<3

Bluesavondje

Gisteravond hadden we weer eens een heerlijk bluesavondje met enkele vrienden.
Rond 17u15 vertrokken we richting ons stilaan vertrouwde bluestempeltje in Zingem. Er kwam verrassend veel volk opdagen voor het dubbelconcert van de avond. Voorprogamma Fat Harry & the Fuzzy Licks kwamen uit Rotterdam. Niet voor niks wordt deze groep tot de top van de bluesscene gerekend in Nederland. Ze brachten een stomend concert.

Daarna kwam hoofdact Duke Robillard. Geen van de minsten, want deze bluesman behaalde al twee keer de titel van beste gitarist op WC Handy Blues in Amerika, en toerde in 2013 als gitarist met de band van Bob Dylan.
Kortom, weer een avondje puur genieten!

Muzikale groetjes!

Billy

<3

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier

Mijn muziekcollectie: klik hier

Mijn eerste keer

Geïnspireerd door Myriam’s logje

Het is er eindelijk weer van gekomen. Ieder jaar weer stel ik die eerste keer steeds weer uit. De wintermaanden staan op sportief gebied, buiten het wekelijkse zwemuurtje, op een (veel te) laag pitje. Te koud, teveel wind (ja, noem me gerust maar een mietje) of gewoon geen zin. Zelfs het vroege lentezonnetje kon me tot donderdag nog niet overtuigen. Maar het is er dus donderdag dan toch van gekomen. Dat eerste ritje op m’n racefiets. Op een laag tempo liet ik de snelheidsduivels wijselijk voorbij snorren. Ik vond de wind nog iets te fel en te fris, maar toch heb ik (vooral bij het weer huiswaarts rijden, met de wind in de rug) weer genoten van m’n ritje. Na een goeie 40 km had ik wel een biertje verdiend bij onze beste vrienden. Ik heb er weer zin in!

Groetjes,

Billy

<3