Thé Lau – Platina Blues

Het zat er al maanden aan te komen, maar gisteravond verloor Thé Lau dan uiteindelijk toch de strijd tegen die vreselijke kutziekte. Alweer een groot verlies voor muziekminnend Vlaanderen, waar hij heel geliefd was.

Zanger Thé Lau (The Scene) schreef tijdens zijn behandeling tegen kanker een grootse compositie, een muzikaal testament: Platina Blues. Het muziekstuk van 40 minuten is opgebouwd uit songs die in 1 nacht in Kamer 10 van het AVL (Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis) worden beleefd. Een nacht die doordrenkt is met morfine, dromen, wanen en werkelijkheid.

Bij de tekst en muziek van Thé Lau maakte schrijver, theatermaker en regisseur Threes Anna (v/h o.m. Dogtroep) een bijzondere film. Een unieke rauwe ONE SHOT film van 40 minuten waarin geprojecteerde beelden, dans en theater zich vermengen om de associatieve nachtelijk reis door het onbekende te verbeelden. De verfilming is een heus ‘gesamtkunstwerk’ waarin het werk van verschillende kunstdisciplines op bijzondere wijze samensmelt. Zo creëerde beeldend kunstenaar en special-effect specialist Thierry van Raay een poëtische wereld waarbinnen danser en choreograaf Bastiaan Stoop (Het Nationale Ballet) met projectie-kunstenaar David Louf een speciale compositie maakte. Alles gefilmd in één ononderbroken (!) handheld shot door cameraman Richard van Oosterhout.

Een nacht in een ziekenhuis, de klok tikt. Een man ligt aan een infuus en probeert te slapen, verpleegsters lopen op de gang. Hij is onrustig en wacht op wat gaat komen. Wanneer de morfine begint te werken groeit zijn angst voor de dood alsof hij een soldaat is die de loopgraven in moet terwijl hij weg wil vliegen. Maar de dood zit hem op de hielen, hoe hij ook scheldt, trapt of slaat. Langzaam verwordt de angst tot een droom; een leger van mannen met infuuspalen marcheert op hem af terwijl hij in een wanhopige dans probeert los te komen van zijn eigen infuus. De verpleegsters dwarrelen als engelen om hem heen terwijl hij eenzaam en alleen op glinsterende scherven zich afvraagt waar hij is. Hij bezingt de druppels die veranderen in parels zoals om de hals van zijn moeder. Steeds heftiger begint de man te hallucineren, en hij raakt los van de werkelijkheid. Hij komt terecht in een wereld van wekkers en klokken waar de tijd in de war is, tot die plots stilstaat. De klok wordt aan duizend stukken geslagen, de duisternis is verdwenen, fel licht vult de kamer. De nacht is voorbij. Een verpleegster opent het raam. Er is een nieuwe dag aangebroken – of iets hemels?

Thé Lau (17 juli 1952 – 23 juni 2015)

Dit is een werkstuk van zo’n 42 minuten, en ik besef heel goed dat veel mensen dit te lang vinden om naar te luisteren (en te kijken). Maar alstublieft, doe toch de moeite om enkele minuten naar die striemende woorden te luisteren…

Innige deelneming aan alle familie, vrienden en sympathisanten…

Billy

<3

Tom & Harry

Stel je voor: kort na de bevalling verwisselt men per vergissing je kind met een ander kind. En je komt dit pas te weten als je kind al volwassen is en net in een belangrijke fase van z’n leven zit.

Dit is wat Jelle van Eyck (gespeeld door Karlijn Sileghem) in de nieuwe tv-reeks Tom & Harry overkomt. De shock is des te groter als ze ontdekt dat haar échte zoon (Harry) de complete tegenpool is van haar huidige hartendief Tom.

Een mooie reeks over feiten die niet eens zo fictief zijn, getuige dit mediabericht.
In de hoofdrollen o.a. Gilles De Schryver (Tom), Robrecht Vanden Thoren (Harry), Frank Focketyn (nonkel Jef), Evelien Bosmans (Babette, de verloofde van Tom), Tania Van Der Sanden (moeder van Harry) en Tine Embrechts (zus van Jelle).

Beslist een aanrader, en wie de eerste twee afleveringen gemist heeft kan nog altijd inpikken!

Groetjes,

Billy

<3

Chris Rea – Road to hell

Voor we het weekend induiken een stukje toepasselijke muziek…

Ik plaatse al eerder liedjes van Chris Rea op mijn log (al zal je wat dieper in de archieven moeten duiken om die terug te vinden), maar ik vond het regenweer van vandaag uitstekend geschikt om dit nummer te plaatsen. Het komt uit het gelijknamige – en overigens uitstekende – album, Road to Hell.

Chris Rea heeft zo’n typische, warme en wat doorrookte stem, heel aangenaam om te horen vind ik. Hij komt trouwens volgende maand naar de Lotto Arena in Antwerpen.
Ik zocht ook speciaal de volledige versie op, want die intro vind ik ook al schitterend. Luisteren maar!

Muzikale groetjes!

Billy

<3

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier

Mijn muziekcollectie: klik hier

Willem Vermandere – La Belle Roselle

Intussen is het al bijna 2 weken geleden dat we naar Willem Vermandere zijn gaan kijken, en vooral luisteren. La Belle Roselle is één van mijn lievelingsliedjes van Willem, niet in het minst door het verhaaltje dat hij er voorafgaand over vertelt…

Willem praat en zingt in het dialect van de Westhoek, Nederlanders zullen het dus wellicht wat moeilijk begrijpen. Sorry daarvoor…

Groetjes,

Billy

<3

Fabian

Gisteren waren wij, zoals duizenden Vlamingen in ons landje, in de ban van de Ronde.

Ietsje voor de middag kwamen de renners hier enkele kilometers verder voorbij, en wij gingen samen met dochter, schoonzoon en kleinzoon kijken. En we waren beslist niet alleen! Wat een menigte, en dat op een quasi onbelangrijk kruispunt in het parcours. Mensen die absoluut die “Flandriens” wilden aanmoedigen. De Ronde is ontzettend populair, dat mag duidelijk zijn. Dat is meteen ook de reden dat wij niet meer gaan kijken op één van de hellingen of kasseistroken,  het is gewoon véél te druk.

In de namiddag hadden we vrienden uitgenodigd om samen op tv de wedstrijd te volgen. Drie Vlamingen en één Zwitser maakten er een ongemeen spannende strijd van, die uiteindelijk toch beslist werd in het voordeel van de uiterst sympathieke Fabian. Het is hem gegund!

Groetjes,

Billy

The Doors – Riders on the storm

RIP Ray Manzarek (12/02/1939 - 20/05/2013)
RIP Ray Manzarek (12/02/1939 – 20/05/2013)

Gisteravond hoorde ik het droeve nieuws dat Ray Manzarek overleden was, ten gevolge van kanker. Hij werd 74 jaar oud.
Ray Manzarek was de toetsenist van één van mijn favoriete groepen, The Doors. In 2010 heb ik Ray nog live aan het werk kunnen zien op Suikerrock Tienen, in een tournee met Robby Krieger (de gitarist van de groep). Samen met zanger en cultfiguur Jim Morrison richtte Ray Manzarek The Doors op, en bepaalde met zijn orgelspel ook de baslijnen van de songs.
Eén van de liedjes waarin dit tot uiting komt, en tevens ook één van de bekendste liedjes van de groep, is dit Riders on the storm.

 

Billy

Jimi Hendrix – Rainy Day, Dream Away

Wat kan je op zo’n dag als deze beter doen dan ‘s lekker languit naar tv kijken? Dat besloot ik dan ook te doen. Terwijl vrouwlief de deur uit was voor een zoveelste scan van haar rug, nam ik de gelegenheid te baat om naar één van de muziekdocumentaires te kijken die ik nog op onze digicorder staan had. Kon ik het volume dan naar hartenlust hoger zetten dan voor haar oren goed is… ;-)

Het werd een aflevering van “Classic Albums“, nl. “Electric Ladyland” van Jimi Hendrix. Ik zocht het even op, bleek al van 2007 geleden dat ik nog iets van hem plaatste hier. Voor mij de beste gitarist aller tijden. Virtuoos en klasvol.
Het nummer Rainy Day, Dream Away is niet direct mijn meest favoriete, maar het sluit natuurlijk perfect aan bij de (overvloedige) regendagen die we de laatste tijd te verwerken kregen.

Muzikale groetjes,

Billy

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier
Mijn muziekcollectie: klik hier