Kommil Foo

Was ik dinsdagavond pas naar Muse gaan kijken, mocht ik woensdagavond naar de voorstelling “Breken” van Kommil Foo. De broers Mich en Raf Walschaerts wisten ons in deze voorstelling te vertellen hoe je een man in een luciferdoosje krijgt. Een aaneenschakeling van absurde sketches en intieme liedjes.  Over vriendschap, liefde en overspel. Zaken die een man kunnen maken, maar ook breken. En het op die manier ook mogelijk maakt om hem in een luciferdoosje te krijgen…

Kommil Foo slaagt erin om iedere toeschouwer een onvergetelijk avondje uit te bezorgen, en doen dit met succes in België én Nederland. Een aanrader! Voor kaartjes moet je snel wezen, want heel wat voorstellingen zijn uitverkocht…

Groetjes,

Billy

Jean Blaute en Eric Melaerts

Gisteravond had ik een dagje verlof opgenomen, om naar de eerste voorstelling van ons cultuurabonnement te gaan.

Uitzonderlijk ging die op verplaatsing door, in het OC Klokhuis te Beveren-Leie, in plaats van onze vertrouwde schouwburg de Schakel.
Jean Blaute en Eric Melaerts voorstellen hoeft voor de meerderheid van de Belgen hier wellicht niet meer. De Nederlandse blogvrienden zullen hen dan veel minder kennen, daarom even een korte voorstelling:

Jean Blaute is een begenadigd muzikant, die met heel wat grote Belgische artiesten speelde, zoals Raymond van het Groenewoud, Johan Verminnen, Roland en PP Michiels. Hij is ook producer en ook bekend van tv. Als co-presentator van Ray Cokes in Tournée Générale boeit hij ook heel wat bierliefhebbers, en hij is ook jurylid geweest in tal van talentenwedstrijden.

Eric Melaerts is een gekend gitarist en producer en vooral bekend van zijn bijdrage aan de concerten van Clouseau. Maar hij speelde ook bij vele andere Belgische artiesten zoals Bart Peeters, Dana Winner, Helmut Lotti, enz… Ook hij nam al deel als jurylid in enkele talentenwedstrijden

Samen brachten zij gisteren een heel afwisselend programma met eigenzinnige versies van al dan niet bekende liedjes, maar ook enkele eigen composities.
En de humoristische tussenteksten maakten het heel aangenaam volgen. Een fantastische avond beleefd dus!

Groetjes!

Billy

Muse

 

Dinsdagavond kreeg ik een mail van de website van Muse, dat onze aanvraag voor kaarten voor het concert in het Sportpaleis werd afgewezen. Was dat even een tegenvaller zeg!

In die mail stond evenwel een link, waarmee we vandaag tussen 9u en 10u alsnog een poging konden wagen om een uur voor de officiële kaartenverkoop aan die fel begeerde kaarten konden geraken. Omdat ik op dat tijdstip in bed lig, schakelde ik dochterlief in die gelukkig net op donderdag een vrije dag heeft. Toch liep het niet zoals gehoopt, en kwam vrouwlief me iets na 9u wakker maken omdat dochter blijkbaar een pre-salecode nodig had en niet wist waar ze die kon vinden. Ook ik had daar geen weet van, en daarom belde dochter dan maar naar Teleticketservice, die de verkoop van die tickets in handen heeft. Bleek dat we nogmaals op die link in de mail mochten klikken, en dan die pre-salecode niet nodig hadden. Duh…..!!!

Nu ja, toen we na onze gegevens achter te laten er eindelijk in gelukt waren om op de site te geraken, kregen we de melding dat onze reservatie gelukt was. Op 18 december ben ik er dus bij, samen met dochter en schoonzoon en een stel vrienden van hen.

Muse, here we come!!!

Groetjes,

Billy

God en klein Pierke – Eric Van Looy

Gisteren gekeken naar de aflevering van maandag met Erik Van Looy.
Ik weet niet of Erik bekend is in Nederland, maar hij is filmregisseur en heeft eind 2011 een Amerikaanse remake gemaakt van zijn succesfilm “Loft”.

Als je ziet wat er allemaal komt kijken bij het maken van zo’n film, en daar kregen we in deze aflevering van God en klein Pierke een goeie indruk van, dan kan het niet anders dan dat zo’n film maken een enorm dure aangelegenheid is. We kregen ook een heel ander beeld van de mens Erik Van Looy, want wie dacht dat zo’n succesvol regisseur zou kicken op z’n succes, kreeg toch een bescheiden en vooral naar huis verlangende man en vader te zien.

Ik blijf het een mooi programma vinden…

Groetjes!

Billy

 

The Doors – Light my fire

Een logisch vervolg op m’n logje over Jim Morrison is een liedje van the Doors. Ik heb heel nauwgezet dit nummer uitgekozen, want ik wou hier absoluut een live versie plaatsen. Om duidelijk te laten merken hoe Jim was op het podium…onberekenbaar, constant onder invloed van drank en/of drugs, en toch o zo geliefd bij zijn publiek. Ik zag onlangs de documentaire over the Doors, “When you’re strange“, waaruit duidelijk bleek dat ik The Doors tot één van mijn grootste idolen mag rekenen…

Muzikale groetjes!

Billy

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier
Mijn muziekcollectie: klik hier

Jim Morrison

Dit jaar is het 40 jaar geleden dan Jim Morrison overleed.

Jim Morrison (8 december 1943 –  3 juli 1971) was het boegbeeld van The Doors, de band die hij in 1965 oprichtte samen met toetsenist Ray Manzarek. De band maakte zes albums met hits als ‘Light my Fire’, ‘Riders on The Storm’ en ‘The End’. De groep wordt meestal in een adem genoemd met drank en drugs en daar is het gedrag van Morrison op het podium niet vreemd aan. Het Amerikaanse gerecht veroordeelde hem zelfs voor zijn slechte manieren.

In 1971 verhuisde Morrison naar Parijs. De andere groepsleden van The Doors hadden besloten zonder hem door te gaan en de zanger zelf wou zich toespitsten op zijn poëzie. Datzelfde jaar nog werd hij dood in zijn bad aangetroffen, nauwelijks 27 jaar oud. Hij trad daarmee toe tot het kransje jong gestorven popidolen als Jimi Hendrix, Janis Joplin en onlangs Amy Winehouse.

De precieze doodsoorzaak blijft een mysterie. Allerhande theorieën deden de ronde, gaande van een overdosis tot een complot door de CIA. Zijn vriendin Pamela Courson zal daar verschillende en soms tegenstrijdige verklaringen over afleggen. Zelf stierf ze echter vier jaar later aan een overdosis.

In de jaren ’90 maakten de nummers van The Doors een enorme revival op radiostations en werden (verzamel)cd’s opnieuw uitgegeven. Dat kwam mede door de film ‘The Doors‘ van Oliver Stone uit 1991, waarin Val Kilmer Morrison speelde.

Het graf van de zanger op het Parijse kerkhof Père-Lachaise, nog steeds één van de meest bezochte graven ter wereld, trok onlangs op zijn sterfdag, 3 juli, extra veel volk. Ook voormalige bandleden Ray Manzarek en Robby Krieger bezochten het graf en staken kaarsen aan. Daarna gaven zij in Parijs een concert in Le Bataclan in Parijs.

Jim Morrison was een idool voor vele jongeren tijdens zijn carrière, en voor mij blijft hij dat ondanks zijn turbulente levensstijl ook nog steeds…

Groetjes,

Billy

Noémie Wolfs

Noémie Wolfs

Hooverphonic, één van mijn favoriete bands, moest na het vertrek van Geike Arnaert op zoek naar een nieuwe zangeres. Dat ze er uiteindelijk 2 jaar over deden om de knoop door te hakken is een bewijs dat Alex Callier en Raymond Geerts hun keuze niet holder de bolder wilden maken.

Ze heet Noémie Wolfs, is 22 jaar jong, 1 meter 77 groot en heeft donkerbruin haar en groene ogen.

Volgens Alex Callier stak Noémie al meteen met kop en schouders boven de andere (méér dan 1000!) kandidaten uit. ‘Ik hoorde best wel goede stemmen, maar die waren nooit in staat om Hooverphonic-klassiekers als Eden of Mad about you goed te kunnen interpreteren. En dat kan zij wel, op een manier dat je er kippenvel van krijgt. Tegelijk wilde ik ook iemand die niet op haar mondje gevallen was. Toen Geike nog onze frontvrouw was, moest ik steevast alle interviews doen en dat wil ik niet meer.’

‘Toen gitarist Raymond Geerts en ik voor de eerste keer beluisterden wat Noémie had ingestuurd, dachten we dat ze ons wilde foppen. Zo perfect klonk die opname. We dachten dat ze een opname van iemand anders van iTunes geplukt had. We hebben meteen de technicus gebeld met wie ze de nummers had opgenomen en die verzekerde ons dat er geen studiotrucjes aan te pas waren gekomen.’

Het grote nieuws werd gisteravond bekend gemaakt in het tv-programma "De laatste show". Waar Noémie hun nieuwste single "the night before" in een akoestische versie mocht brengen.

 

http://www.youtube.com/v/a8_fuKgxWSY?fs=1
 

 

Ik heb er alvast een goed oog in, dat de keuze zal meevallen. En het moet gezegd, ze ziet er ook nog goed uit ook!

Groetjes, en alvast een fijn weekend!

Billy

En nog meer muziek…

want gisteren was er op Studio Brussel (zoals de meesten hier wel weten mijn favoriete radio) de Album Top 100. Deze hitlijst werd samengesteld door de luisteraars, die hun eigen Album top 3 konden inzenden. Deze Album Top 100 werd door mij met veel aandacht en plezier gevolgd. Alleen al voor het grote aantal tips die je krijgt (handig voor vaderdag!…), steengoeie muziek!

Net als vele hitlijsten is de samenstelling niet altijd volledig volgens de smaak van wie er naar luistert, en ontbreken er volgens mij ook wel albums die toch wel in zo’n lijst thuishoren, maar ja…

Dit is de top-10 uit de Top 100 (cijfers tussen haakjes is de plaats van vorig jaar), de volledige lijst kan je hier vinden: Album Top 100

1 (1) PEARL JAM Ten
2 (3) NIRVANA Nevermind
3 (2) RADIOHEAD Ok computer
4 (4) PINK FLOYD Dark side of the moon
5 (5) METALLICA The black album
6 (9) QUEENS OF THE STONE AGE Songs for the deaf
7 (14) MUSE Origin of symmetry
8 (10) METALLICA Master of puppets
9 (13) ARCTIC MONKEYS Whatever people say i am, that’s what i’m not
10 (6) BEATLES Sgt Pepper’s lonely heart club band

 

Het verheugt me wel dat the Beatles er met 3 albums in staan, toch wel straf voor een band die al zo lang uit de running is. Al staat mijn favoriete Beatles album er dan nog niet bij, “Abbey Road”.

Zo’n lijst maakt me ook duidelijk dat er in m’n platenkast nog heel wat materiaal ontbreekt van groepen die ik toch wel heel erg graag bezig hoor. Moet ik dringend iets aan doen…
Zo heb ik bvb. niks van deze meneer: Tom Waits. Waarvan ik toevallig net toen ik onderweg was met de wagen het nummer “Martha” hoorde, uit het album “Closing Time”. Een bloedmooi nummer, een liefdesballade over een verloren gegane jeugdliefde waar een oudere man aan terugdenkt.
Dit is 4:32 minuten kippevelmuziek!

 

 

Kan tellen als ultieme vaderdagtip!

Muzikale groetjes,

Billy

U2 – One

Op 10 mei werd zanger Bono van de populaire groep U2 50 jaar oud.

Ter gelegenheid van zijn verjaardag vroeg mijn favoriete radiozender naar de populairste liedjes. Dit is de top-10:

10. Elevation

9. I will follow

8. New Year’s day

7. The unforgettable fire

6. Pride (in the name of love)

5. Where the streets have no name

4. Sunday bloody Sunday

3. Beautiful day

2. With or without you

1. One

Ook ik stuurde m’n top 3 in, maar die stemt niet helemaal overeen met de uiteindelijke top-10. Maar het is dan ook moeilijk kiezen uit liedjes van een groep die bijna uitsluitend goeie liedjes maakt…

Uiteindelijk werd dus One gekozen als beste U2 nummer. Benieuwd wat jij daarvan vindt…

 

 

Groetjes,

Billy