Emo-dagje

Gisteren was het wel een emotionele dag. Weinig geslapen – om 03h00 ’s nachts gestopt met werken en om 09h00 opgestaan – en na douche en ontbijt naar de kerk voor de uitvaart van onze vriendin. Er was enorm veel volk aanwezig in de kerk, een bewijs van de populariteit van onze vrienden. Ik heb het een paar keer moeilijk gehad om mijn tranen te bedwingen, al ben ik wel een man die zijn emoties de vrije loop kan laten. Maar ik was niet alleen, er vielen heel wat tranen gisteren.

Na de kerkdienst waren we verzocht om met de familie een rouwmaaltijd te delen. Het voelt goed aan dat ze ons als vrienden erbij wilden. We hebben dan ook heel wat mooie momenten samen beleefd, en ook moeilijke momenten samen doorgemaakt.

Na de maaltijd mocht iedereen mee naar het huis van onze vrienden, waar nog een drankje aangeboden werd in afwachting van het bezoek aan het kerkhof. Ik besloot om naar huis te gaan en nog even mijn bed op te zoeken. Ik moest gisteravond namelijk nog een nachtje werken, en wou nog wat rusten.

Voor ik naar mijn werk vertrok bezocht ik nog even onze vriend, die nog steeds in het gezelschap van zijn kinderen, kleinkinderen en mijn vrouw was. Hij zal zich nu stilletjes aan weer moeten herpakken na die nare tijd. Maar hij weet dat wij er zijn om hem daarin te steunen…

Liefs,

Billy

Medeleven

Alvast bedankt aan iedereen, voor het medeleven met het overlijden van onze vriendin.

Deze namiddag bracht ik een laatste groet in het funerarium, vergezeld van onze dochter. En ja, er vloeiden traantjes…en we knuffelden samen. Vrouwlief kan zo’n bezoek aan een overledene niet aan, wat haar beslist niet kwalijk genomen wordt.
In onze naam liet ik een mooie boodschap achter in het rouwregister.

Vrijdag begrafenis, waarna we door de familie werden verzocht om deel te nemen aan de rouwmaaltijd. Wordt nog even slikken…

Groetjes,

Billy

Weekendverslag 1 t/m 3 juli

Mijn weekend ging vrijdag al in, omdat ik een dagje verlof opgenomen had om ’s avonds naar de Rode Duivels te kijken.
In de namiddag zijn vrouwlief en ik gaan kijken voor nieuwe stoelen voor aan de eetkamertafel. Onze huidige stoelen, niet eens zo oud, vertonen op de rugleuning scheuren in de lederen bekleding, wat dus helemaal niet zo mooi is. We hebben iets gevonden bij Overstock, levering volgt vrijdag a.s.
’s Avonds dus zoals gezegd met vrienden naar het plaatselijke OC om de Rode Duivels te bekijken, wat uitdraaide om een compleet fiasco. Tegenvaller van formaat…

Zaterdag redelijk rustig gehouden. Ik wou eerst gaan fietsen, maar de dreigende wolken lieten me van idee veranderen.
Ik had ook nog wat tijd te steken in de Tourprono die ik organiseer. In de namiddag heb ik dan ook met spanning de aankomst bekeken van de 1e rit, waarna ik het eerste klassement in onze prono heb opgemaakt.
’s Avonds hadden we dan weer een vriendenavondje ter gelegenheid van de verjaardag van een van onze vriendinnen. Onze avond werd wel abrupt verstoord door een telefoontje van de zoon van onze beste vrienden: onze vriendin was net overleden.

Zondagmorgen vroeg uit de veren, en na het ontbijt een bezoekje gebracht aan mijn moeder. Daarna ben ik bij onze vrienden langs geweest, om vriend en kinderen te condoleren. Mijn medeleven betuigt en hen allen een flinke knuffel gegeven. Vergezeld van tranen natuurlijk. Moeilijk zoiets. Donderdag pas waren ze gestopt met de medicatie bij vriendin, en zaterdagavond al overleden. Ook al was het overlijden niet onverwacht, dat het zo snel zou gaan had niemand verwacht.
Na dit moeilijke moment werd ik bij schoonzus en vriend verwacht, want er stond een culinair etentje op ons programma. Ik had enkele weken geleden het idee geopperd om eens samen met de vriend te koken voor de vrouwen. Hij had een speciaal menu samengesteld, enkele Japanse hapjes, voorgerecht en hoofdgerecht van Sergio Herman en een verrukkelijk nagerecht. Het was erg plezant om samen te koken, ook wel bijgeleerd natuurlijk. En het eten was zalig! Alweer een evenementje dat navolging verdient…

Groetjes,

Billy