Wat me bezighoudt…

Gisteren was mijn broer jarig. Echt bewonderenswaardig hoe hij zich er na al die miserie toch weer heeft doorgeknokt. Hij ziet er echt weer goed uit.

Ik herinner me zijn motorongeval van jaren geleden. Aan de dood ontsnapt, rechterbeen opengereten. Lange revalidatie na een ingreep waarbij een stuk uit zijn rug werd gesneden om dat rechterbeen letterlijk op te lappen. Gesukkel met de gewrichten nadien, wegens het mijden van het rechterbeen. En dan die tong- en lymfeklierkanker vorig jaar, waar hij zich na bestralingen en chemo ook weer doorspartelde. En vorige week dan ook verdiend van een weekje rust kon genieten in Kaap Verdië. Ik ben echt trots op hem!

En vandaag moesten vrouwlief en ik samen met de schoonouders van onze zoon naar het UZ in Gent, waar we voorgelicht werden over het gebruik van de insulinepomp voor ons kleinzoontje Lou. Zo’n pomp maakt het makkelijker, er hoeft geen insuline meer ingespoten worden met een pen, die pomp doet dat. Maar de pomp houdt aan de andere kant ook meer risico in omdat elke insulinetoediening maar voor een uur of 2 goed is. Als er iets hapert aan de toediening kan er een te hoog suikergehalte volgen, de zogenaamde hyperglycemie, wat dodelijk is. Zaak dus om Lou goed in de gaten te houden en regelmatig bloed te prikken om de suikerwaarden te meten. Gelukkig kunnen we ook altijd terecht bij het UZ bij vragen of problemen.

En zo zijn we al middenin de week beland…

Groetjes,

Billy

24 thoughts on “Wat me bezighoudt…

  1. Dat is pittig zeg… Een insulinepomp.
    Ik hoop dat het leven wel wat makkelijker gaat worden als iedereen eraan gewend is….
    En fijn dat broerlief het nu zo goed doet.

  2. Logisch dat dat je bezighoudt. Een klein kindje met een insulinepomp…Fijn dat het tegenwoordig kan maar je gunt een kind een zo onbekommerd mogelijk leven en Lou heeft geen fijne start. Ik hoop dat het goed zal gaan met de pomp en er gaandeweg vertrouwen in komt. Alle begin is moeilijk.
    Je broer heeft het gelukkig gered! Er is veel om dankbaar voor te zijn, of je nou gelovig ben of niet.
    Lieve groet.

  3. Ik hoop dat het vlot mag gaan met de insulinepomp. En je broer, wow, die heeft idd al een en ander meegemaakt. Die vakantie heeft hij ongetwijfeld meer dan verdiend!

  4. Respect voor de strijdkracht van je broer en de vakantie is hem zeker gegund.Wat kleine Lou betreft toch spijtig dat ook kleine kinderen soms niet zorgenloos kunnen groot worden maar met zulke fijne ouders en grootouders die alles mee goed in het oog houden wens ik kleine Lou toch een heel fijn leven.

  5. Je broer heeft zijn deel gehad, je familie zoveel te verwerken.
    Het positieve is dat er altijd maar meer bestaat om dingen dragelijk te maken, zoals die pomp. Je neefje zal er snel mee leren omgaan!! 😀
    En nu mag het alleen nog goed gaan Billy! Dat wensen we jullie uit de grond van ons hart!

  6. Jeetje wat een pittig blog.
    Het verhaal van je broer kon ik nog niet. Wat een vechter!
    En wat een zorgen om de kleine. Ik hoop dat het allemaal snel zal wennen en vooral goed zal gaan.

  7. Hoe erg voor je kleinzoontje Lou. Zo klein en dan zo vaak het bloed prikken.
    Dan weer blij te lezen, dat het nu terug goed gaat met je broer.
    Ik kan begrijpen, dat het je voortdurend bezig houdt.

  8. Ocharme dat kleintje! Maar goed dat het er allemaal is zodat kleine Lou het gemakkelijker krijgt. Zonde allemaal maar ja… we kunnen het niet kiezen, net zoals je broer. Sterkte voor iedereen Billy!

dit vind jij er van...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s