Weekendverslag 30 & 31 januari

Afgelopen weekend stond natuurlijk hoofdzakelijk in het teken van ons pasgeboren kleinkind Onno. Vrijdag mocht onze dochter het ziekenhuis verlaten, maar haar kind achterlaten bracht natuurlijk heel wat emoties teweeg. Traantjes dus toen ze ’s avonds bij ons kwam. Intussen kregen we goed nieuws, bloedwaarden waren verbeterd en de blaassonde werd dit weekend weggenomen. Vanmorgen echter bleken de niertjes weer vergroot, wat minder goed nieuws is en wellicht zal betekenen dat Onno nog langer in het ziekenhuis zal moeten blijven. Morgen is er staffvergadering en zullen we meer te weten komen over wat er moet gebeuren.

Zaterdagnamiddag gingen we mijn broer bezoeken, die net zijn laatste week bestralingen achter de rug heeft. Hij ziet nu wel af, de pijn in zijn mond is heftig. Kan bijna niets meer verdragen van eten, het prikt zowat allemaal. Enkel zachte voeding brengt nog soelaas. Yoghurt, puree,… enz. Gelukkig is hij mentaal enorm sterk, en houdt hij zich kranig. En moet het ergste nu achter de rug zijn.
’s Avonds werden we bij vrienden uitgenodigd voor een drink, en dat was een welgekomen uitlaatklep voor alle emoties van de voorbije dagen.

Zondagmorgen ging ik weer een uurtje zwemmen, zalig hoe verfrissend dat kan werken. Daarna reden we met kleinzoon Mero opnieuw naar het UZ in Gent om bij zijn broertje Onno te zijn. Wat voor Mero ook moeilijk is, omdat hij in de neonatale afdeling niet binnen mag en zijn broertje dus niet eens kan knuffelen of strelen. Enkel toekijken vanaf het venster in de gang. Om beurten gaan vrouwlief en ik dan eens met dochter of schoonzoon mee bij Onno. Vertederend als je hem dan ziet liggen slapen, niet eens bewust van alle perikelen die hij op dit moment veroorzaakt.
’s Middags gingen we dan in een plaatselijke brasserie een hapje eten. Wat ons ferm gesmaakt heeft.
Daarna nog een blitzbezoekje aan Onno, en dan samen met schoonzoon huiswaarts gereden om naar het WK veldrijden te kijken. Een fantastisch spannende wedstrijd, waarin Lars van der Haar een moedige strijd verloor tegen Wout van Aert. Voor ons Belgen natuurlijk een mooie winnaar!
’s Avonds kregen we dan nog bezoek van vrouwliefs zus en schoonbroer. Met enkele drankjes en hapjes werd zo het weekend weer afgesloten.

Groetjes,

Billy

24 thoughts on “Weekendverslag 30 & 31 januari

  1. Ja, het is lastig als je kindje in het ziekenhuis ligt ! En al helemaal als het nog zo klein is en zolang jullie niet zeker zijn of alles goed komt. Gelukkig kon je je zinnen een beetje verzetten. Heel veel sterkte en ik blijf uiteraard keihard duimen!

  2. Zo die broer van je heeft het wel te voorduren zeg, gelukkig is het einde in zicht maar wat een aanslag op je lichaam en psyche.
    Vervelend dat de niertjes van Onno weer wat vergroot zijn, hoop dat dat snel normaal zal zijn zodat zijn grote broer Mero hem ook kan knuffelen.

    groetjes Inge

    enne oja: moet de kop van het logje niet weekendverslag 30-31 januari zijn?????

  3. Veel sterkte voor jullie en hopelijk vindt men de rede waarom de niertjes van Onno weer vergroot zijn en ik kan best het verdriet van de mama begrijpen.Iedere mama wil haar kindje mee naar huis kunnen nemen en dat over en weer gerij is erg vermoeiend.Hopelijk is het ergste voor je broer nu ook voobij en kan hij terug aansterken. Jullie verdienen nu echt weer eens goed nieuws Billy.

  4. Fijn om weer iets van je broer te vernemen. Het leven valt wel, maar niet mee. Ik hoop dat hij zich kan vastklampen dat het zwaarste achter te rug is.Dat hij mentaal erg sterk is, zal hem er wel doorheen sleuren. En met de nodige aandacht…
    Heel erg sneu dat Onno nog niet naar huis mag. Arme moeder! Veel sterkte voor jullie allemaal!
    Lieve groet

  5. Wat emoties allemaal de voorbije dagen voor jullie. Ik hoop dan ook uit de grond van mijn hart dat hij rap beter word met je broer en je kleinzoon.
    Ik weet hoe dat voelt zo door een raampje kijken in uz in gent.
    In September stond ik daar ook omdat mijn petekindje daar lag.
    Maar wees gerust het is echt een goed ziekenhuis daar, mijn zus werk der ook.
    Alles komt wel goed.
    En wat heb je nog een leuke avond nog gehad.

  6. Ik hoop zo, dat alles spoedig in orde mag komen. Hopelijk goed nieuws na de stafvergadering.
    Voor je dochter (en ook voor jullie allemaal) moet het zo moeilijk zijn om dat kleintje achter te laten in de kliniek😦

    En dan is er nog je broer.. Het moet allemaal zo emotioneel voor jullie zijn..

    Courage!

dit vind jij er van...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s