Verslag weekendje Hengelhoef

Zaterdagmorgen kwamen wij rond 11u aan in het vakantiedomein, waar onze dochter ons al tegemoet kwam. Zij waren nl. al van vrijdag vertrokken, en de omgeving dus al wat gewoon. Na het uitpakken van onze bagage vertrokken wij richting Genk, voor een verkenning van deze stad. We hadden even wat moeite om het centrum van de stad te vinden, maar geholpen door 2 lieve dames slaagden we er toch in om via een 3-tal overdekte winkelgalerijen tot in het hart van de stad te geraken. Daar bleek al een kerstmarkt door te gaan, maar we besloten eerst om een hapje te eten in het Stadscafé er recht tegenover. Het weer liet best toe om op het verwarmde terras buiten onze maaltijd te nuttigen. Daarna hebben we de kerstmarkt verkend, waar we toch redelijk vlug op uitgekeken waren. Daarna deden we wat boodschappen in de plaatselijke Carrefour, om onze ingrediënten in te slaan voor het avondeten. Toen we dat bijeen hadden, reden we naar C-mine, dé nieuwste toeristische attractie van Genk. Dochter, schoonzoon en ikzelf wilden graag het C-mine expeditie-parcours volgen, terwijl vrouwlief op onze kleinzoon paste. Best een avontuurlijke tocht door de ondergrondse gangen van de voormalige steenkoolmijn, met her en der verwijzingen naar het vroegere leven in de mijn. Jammer genoeg was er door de kou en ijsvorming maar een beperkte beklimming van de oude mijnschacht mogelijk.

Eenmaal terug op het vakantiedomein, namen we vlug onze zwemspullen bijeen, om nog naar het subtropische zwembad te gaan. Daarna ons avondeten. Wij hadden gezorgd voor een teppanyaki-plaat, waar we dan onze groentjes, scampi en vleeswaren op bakten terwijl we van een lekker biertje genoten. Na de maaltijd en afwas, speelden we nog een partijtje kaart, waarna het tijd werd voor bed.

Zondagmorgen reed ik naar Houthalen om in een plaatselijke bakkerij voor het ontbijt te zorgen. Na het ontbijten vertrokken wij voor een wandeling door het natuurgebied Teut en ten Haagdoorn. Jammer genoeg waren de weergoden ons niet zo gunstig gezind als de dag voordien, en was het bewolkt en koud. Maar toch een deugddoende wandeling van ongeveer 8 k gemaakt door heide en bos. ’s Middags een kleine hap gegeten, en daarna reden wij naar kasteelbrouwerij den Dool in Helchteren. Na het betreden van de inkom kwamen wij in een erg gezellig en mooi en modern verbouwd kasteelgebouw dat nu dienst doet als proef- en praatcafé. Om 15u begon een rondleiding door de brouwerij, waaraan wij vanzelfspreken wilden aan deelnemen. Een ludieke rondleiding, door de ultramoderne installatie. Daarna natuurlijk geproefd van hun brouwsels, die erg in de smaak vielen. Daarna werd het tijd om weer naar het vakantiedomein te vertrekken, opnieuw vlug nog een bezoekje aan het zwembad, en daarna het avondeten en als afsluiter een partijtje kaart.

Maandagmorgen was ik opnieuw als eerste wakker, en reed ik naar de bakker om ontbijt…ditmaal koos ik voor richting Houthalen-Oost wat me veel sneller bij een bakker bracht. Na het ontbijt tijd om alle bagage en onze biezen te pakken… 😉
’s Middags een halte gehouden in Denderleeuw waar we in één van mijn favoriete bier- en eetcafés, de Heeren van Liedekercke, ons middagmaal namen. En een uurtje na ons vertrek daar, waren wij opnieuw in onze vertrouwde omgeving, thuis.

Om af te sluiten toch een kritische noot over ons vakantieverblijf. Het huisje bleek veel mooier op folder en internet, en bij aankomst bleek het helemaal niet mooi gereinigd. Bij het bezoek aan het zwembad stelden wij vast dat het water helemaal niet “subtropisch” was, maar eerder de normale temperatuur van een zwembad, wat toch een tegenvaller was. De wildwaterbaan waar we één keer “wild” van waren, bleek al een uur voor sluitingstijd afgesloten, wat een half uur eerder was dan aangegeven. En in het algemeen kregen wij veel te weinig info door. Waar je in andere parken vaak een infobrochure krijgt, moesten wij alles zelf uitzoeken. Geen onverdeeld gelukkig en tevreden verblijf dus. En dochterlief liet dit ook via mail weten aan de beheerders, wat snel respons opleverde. Mét excuses, én een waardebon voor een nieuw verblijf in één van hun vakantieparken. Dàt was dan wél een meevaller…

Groetjes,

Billy

Werk – update

De volgende pogingen gingen een stuk beter, ook al hadden we opnieuw met enkele moeilijkheden af te rekenen.
Gisteren verliep de opstart écht gesmeerd, en ik had er dan ook op gerekend dat we probleemloos zouden kunnen draaien tot m’n werktijd voorbij was. Jammer genoeg bleek dat ijdele hoop. Na 2 uur productie hoorden we plots een kletterend lawaai. Ik heb onmiddellijk de machines stilgelegd, maar het was te laat om te voorkomen dat er schade aangericht was. Na het stilleggen de machine volledig open gegooid, en wat we zagen was helemaal niet mooi: door een stuk metaal dat meegekomen was, zijn bepaalde delen van de machine geschonden. Hoe het nu verder moet zijn zorgen voor de komende dagen…

Ik ga mij er wel zelf niet teveel zorgen in maken, want per slot van rekening treft me geen schuld. En ik ben vandaag jarig en heb een dagje vakantie opgenomen. Ook maandag ga ik niet werken, want morgen vertrekken we met dochter, schoonzoon en kleinzoon naar Hengelhoef voor een weekendje.

Alvast een fijn weekend!

Liefs,

Billy

Werk

Ik weet het, het heeft een tijd geduurd voor er hier weer een logje verscheen. Maar ik heb het dagelijks erg druk met m’n nieuwe job, en in het weekend (en zelfs in de week) zijn november en december meestal hele drukke maanden in mijn sociaal leven (lees: veel verjaardagen te vieren).

Sinds vorige week is de afdeling waar ik werk bijna volledig geïnstalleerd, en kon ik samen met een specialist van de firma die de regranulator-installatie heeft geleverd, een eerste test doen. Die mislukte donderdag door allerlei kleine akkefietjes, waardoor nog enkele aanpassingen noodzakelijk waren. Vrijdag konden we dan een nieuwe poging wagen, wat toen ook gelukt is.

Gisteren werden door de onderhoudsdienst nog enkele aanpassingen gedaan, en vandaag werd van mij verwacht dat ik zelfstandig de installatie zou opstarten. Nu moet je weten dat ik vrijdag vooral toegekeken heb, maar dus absoluut nog niet genoeg wist om ook zelfstandig op te starten. Het is niet omdat je bij iemand als passagier in de wagen zit, dat je ook meteen een wagen kan besturen toch? Maar de plantmanager staat onder enorme druk van bovenaf, en wou dat ik het toch probeerde. Dat verliep vandaag desastreus, er waren problemen om motoren in gang te krijgen, motoren die uitvielen door te hoge belasting en als klap op de vuurpijl zat er in de koelinstallatie afgekoelde pvc, die de doorgang van gerecyclede pvc-korrels onmogelijk maakte. Toen ik vanavond vertrok naar huis, waren er nog onderhoudsmensen bezig met het vrijmaken van de leiding, zodat ik hopelijk morgen een vlottere start kan maken.

Duimen jullie een beetje mee?

Groetjes!

Billy