1 Mei

Zo kwiek en strijdvaardig mijn moeder vorige week was, zo ziek en zielig is ze sinds het weekend al. Ze eet praktisch niets meer, moet regelmatig overgeven en is als een slappe vod. Het is zielig om haar zo te zien liggen in haar ziekenhuisbed. Gisteren kreeg ze enkele onderzoeken, en krijgt ze zware medicatie toegediend. Ik hoop dat er weldra weer wat beterschap te merken valt.

Vanmorgen was ik al vroeg op (6u), om tegen 7u bij onze dochter en schoonzoon te staan. Schoonzoon en ik waren nl. afgesproken om de Superklassieker te rijden, met start in Oudenaarde. Deze tocht is een combinatie van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, en ik wou die absoluut meerijden als training voor onze geplande tocht (Tilff-Bastogne-Tilff) eind mei. Het was een zware tocht, ook al hadden wij er in het begin voor gekozen om de Koppenberg en de Patersberg te omzeilen. Toch kregen we nog genoeg klimwerk te verwerken, met de Waalenberg, de Kluisberg en later nog Mont-Saint-Aubert. Daarna zetten we koers naar de “Hel van het Noorden”, waar we de kasseistroken Carrefour de l’arbre (een verschrikking!!!), Gruson en Hem onder de wielen kregen geschoven. Uiteindelijk bereikten we de velodrome van Roubaix, waar we net als de profs een rondje mochten rijden. Daarna moesten we nog van Roubaix terug huiswaarts rijden, wat ons totale kilometeraantal tot 140 km bracht.

Na een deugddoende douche en een lekkere spaghetti, reden we dan naar onze zoon toe. Want die verjaarde vandaag, en mochten bij hem op de koffie gaan. We konden ook kijken naar foto’s van hun huwelijksreis naar Turkije. Ze hadden het daar prima naar hun zin, luxehotel met alle faciliteiten, waar ze ook dankbaar gebruik van maakten.
Na de koffie gingen we naar buiten, genieten van het heerlijk zonnetje dat vandaag z’n uiterste best deed om de wolken de baas te blijven en daar ook in slaagde. EÊn van de huwelijksgeschenken die ze kregen was een “bol” plakband waar (duizenden?) muntjes in gewikkeld waren. Een “pakje” van dik 40 kilogram, waar dus wel enkele uren werk aan is om die te ontwarren. En dan is het mooi meegenomen als je wat helpende handen hebt om dat sneller te laten gaan. Wat we dus deze namiddag ook met de aanwezige familie hebben gedaan. Het leek wel bezigheidstherapie… 🙂

Morgen is het weer werken geblazen, gelukkig is het dus een korte werkweek…

Groetjes!

Billy

â™Ĩ

27 thoughts on “1 Mei

  1. Van dat kado hebben ze dus nog heel veel extra plezier gehad, en als goede ouder help je daar dus bij.:-).
    Groetjes.

  2. ach billy, ik heb met je moeder te doen, is er niets aan et doen dat ze zich wat beter gaat voelen, of is het de leeftijd?

    je bent heerlijk druk geweest en geniet tegen de klippen omhoog da’s goed hÊ,

    xxx

  3. Beterschap en sterkte met en voor je moeder Billy. Het is wat.
    De tour die jullie fietse klinkt leuk. Het weer was er ook wel voor denk ik.
    En fijn dat jullie op verjaardag mochten komen 😀

  4. đŸ˜Ļ
    Dat vindt ik nou sneu van je moeder … het leek idd zo goed te gaan. Hopelijk knapt ze alsnog snel weer op.
    Maar jeu, 140 km … je zou toch geen achterwerk meer over hebben 🙂
    Plakvingers zeker? 😉

  5. beterschap en sterkte met je moeder. Wat vervelend is dat nu zeg….
    Zo’n rol plakband hebben wij ook eens iemand cadeau gedaan. Heel veel lol om gehad met het fabriceren ervan 🙂

dit vind jij er van...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s