Komen eten – 2

Vandaag houden we met de zussen (en schoonbroers) en nicht (en aangetrouwde neef) de tweede keer onze versie van “Komen eten”.
Vorig jaar werd dit initiatief door iedereen met veel lof en enthousiasme onthaald, zodat er vanzelfsprekend een vervolg van kwam.

Deze keer hebben wij het voorgerecht. En dat houden wij heel eenvoudig. Het wat ouderwetse (maar lekkere!) meloen met ham en porto. Tegenwoordig kan het niet ingewikkeld genoeg zijn, als je al die kookprogramma’s op tv bekijkt. En daar willen we wat tegengas op geven…

Hopelijk vinden onze gasten dat een prima idee…

Groetjes!

Billy

Pasen

 

Gisteren was het dus Pasen. Om 6u15 stonden vrouwlief en ik op. Terwijl ik naar de bakker reed om ontbijt (zalig voor vroege vogels als je een bakker hebt die al om 6u z’n deuren opent!), schakelde vrouwlief de oven aan om broodjes te bakken. Na het ontbijt werden de broodjes gesmeerd met allerlei soorten beleg, en wierp ik nog een laatste blik op de gedetailleerde wegenkaarten op Google Maps.
Om 9u20 kwamen onze vrienden ons ophalen, om dan omstreeks 10u met 3 volle minibusjes (27 personen) richting de Hel van het Noorden te vertrekken. Na een uurtje rijden bereikten wij onze bestemming. Een kleine landweg ergens tussen Artres en Preseau. Kasseien die her en der nog een lapje asfalt hadden, waardoor deze doortocht geen officiële benaming als “secteur pavé”  gekregen had.

kasseien bedekt met een laagje asfalt, met zicht op de kerk van Préseau - foto internet

Omdat we mooi op tijd waren, handig om een plaatsje langs het parcours te vinden, wat met 3 minibusjes niet altijd evident is, hadden we nog ruimschoots de tijd om ons tijdelijke kampeerplaatsje op te zetten. En een aperitiefje te drinken, en daarna onze broodjesmaaltijd te nuttigen.
Toen het langs de weg steeds drukker werd met voorbijrijdende hulpwagens van allerlei wielerploegen, werd het tijd om alles weer op te bergen en ons klaar te houden voor de doortocht van de renners. Toen we de helikopter aan de horizon zagen opdagen, wisten we dat ze er binnen enkele minuten zouden zijn. Eerst een groepje vluchters, kort erop gevolgd door het voltallige peloton. Voorbijrazende sporters, moeilijk om er iemand van de bekendere renners uit te halen. “Chavanel!”, “Boonen”, “Flecha”, “Vansummeren”!
Toen de meute uit het zicht verdwenen was, namen we onze plaats weer in in ons busje. De “gendarme” van dienst liet ons vriendelijk vrije doorgang, en zo konden we koers zetten naar onze volgende bestemming. Al na enkele kilometers bereikten we terug de autosnelweg, en zowat een kwartier later bereikten we al ons doel: Sars-et-Rosières.  Al jaren is dit ons 2e stekje, en het is er nog verbazend rustig. Parkeerplaats genoeg dus. In afwachting van de renners tijd genomen voor een kopje koffie met een stukje cake dat dochterlief gebakken had. Daarna de renners gaan opwachten. Toen die voorbijkwamen 1 grote stofwolk. De grote menigte langs de weg moedigden alle renners luidkeels aan. De wagens van de begeleidende sportbestuurders schraapten de kopjes van de kasseien. Op naar onze 3e en laatste bestemming. Langs kleine binnenwegen de drukke autosnelweg vermijdend, bereikten we moeiteloos Bourghelles. Geparkeerd achter een plaatselijk café dat jaarlijks voor die gelegenheid wordt ingepalmd door honderden wielerliefhebbers. En dan een stuk gewandeld tot op de kasseistrook waar het alweer een drukte van jewelste was door de vele, voornamelijk Vlaamse, toeschouwers. Intussen op de radio gehoord dat onze Tom Boonen er alleen vandoor was, wat de sfeer duidelijk nog meer aanwakkerde. Toen hij voorbijkwam alweer luidkeels aangemoedigd. Wat moet dat toch een fantastisch gevoel geven als renner. Vooral in zo’n heroïsche wedstrijd als Parijs-Roubaix!  Tom hield dan ook een bijzondere demonstratie, en bewees met zijn overwinning dat hij niet voor niets als topfavoriet aan de wedstrijd begonnen was. Een dikke proficiat waard!

Alweer een heel geslaagde dag achter de rug, waarbij Pasen in de vergeethoek kwam. Een afsluiter van de wedstrijden die we jaarlijks getrouw ter plaatse volgen. Het is nu aan de Ardennenklassiekers. Wordt dan tv-kijken…

Groetjes,

Billy

Florence + the Machine – Shake it out

Hoog tijd om weer ’s wat van mijn favoriete muziek ten gehore te brengen.
Deze keer heb ik een dame en haar band die niet meer weg te slaan is van de playlists van mijn favoriete radiozender Studio Brussel: Florence + the Machine. Enkele dagen geleden gaven ze een fel gesmaakt concert weg in de AB, en ook op het komende Rock Werchter zullen ze te bewonderen zijn.

Dit nummer “Shake it out” staat op hun recente 2e album “Ceremonials“, het vervolg op hun debuutalbum “Lungs“. Beide albums kregen erg goeie kritieken. Alweer iets om op m’n verlanglijstje te zetten… 😉

Muzikale groetjes!

Billy

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier
Mijn muziekcollectie: klik hier

Ronde van Vlaanderen 2012

Het was weer een mooie editie. De gewijzigde aankomstplaats zorgde voor een zware wedstrijd, waarin de tenoren zich zoals verwacht koest hielden tot diep in de finale. Omdat de wedstrijd zich hoofdzakelijk op zo’n 25 kilometer van onze woonplaats verliep, en ik de streek zelf (door er te fietsen) erg goed ken, vond ik het nog aangenamer kijken dan vroeger. Halverwege de voormiddag verzamelden we met onze vrienden en hun kinderen en kleinkinderen, om de renners te gaan bekijken op de kasseien van Wannegem-Lede. Net als vorig jaar was het daar weer Vlaamse Kermis…

Van het sfeertje daar had ik ook enkele filmpjes gemaakt, en die heb ik samengevoegd in 1 overzichtje hier. Het is de eerste keer dat ik zoiets deed, en blijkbaar moet er bij het uploaden iets verkeerd gelopen zijn, en beginnen de renners en wagen plots te golven over het beeld. Vergeef me dat geklungel… 😉

Daarna ging de hele bende bij ons de wedstrijd volgen op tv. Het werd een spannende wedstrijd, waarbij “onze” Tom het dus verdiend haalde van de 2 raspaardjes en medevluchters Pozzato en Ballan.
Benieuwd of Tom het volgende zondag in Parijs-Roubaix nog eens kan herhalen…

Groetjes!

Billy

Feesten!!!

Vandaag is het weer zover! De hoogdag voor wielerminnend Vlaanderen!
De Ronde van Vlaanderen komt er aan.

Gisteren heb ik met m’n schoonzoon al een beetje de sfeer kunnen opsnuiven toen we een stuk van het parcours gingen verkennen, samen met duizenden anderen die de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen reden. Zo beklommen wij de Molenberg, en dokkerden we ook over de kilometerslange kasseistrook van de Paddestraat. Maar ook tussenin zitten vele stukken bergop zonder naam, een zware bedoening!

Vandaag wordt het ongetwijfeld een spannende wedstrijd, met een hertekende finale die loodzwaar oogt. Wij gaan de renners bekijken in Wannegem-Lede vanmiddag, en daarna thuis op tv de wedstrijd volgen. Een favoriet heb ik niet écht, ik heb het voor aanvallers type Fabian Cancellara en Greg Van Avermaet, maar om het even wie wint als we maar een mooie wedstrijd zien.

Ik wens jullie een aangename zondag, mét of zonder wielerkriebels…

Liefs!

Billy