Wandeling Dadizele

Vandaag werd niet zo’n aangenaam weer voorspeld, maar omdat we toch zin hadden om ’s wat frisse lucht te halen besloten we om weer ’s een wandeling te maken. Als je rekening houdt met de weersomstandigheden, dan is wandelen een goeie keuze.

Wij besloten de “Pompeschitterswandeling” in Dadizele te doen. De Pompeschitters is de bijnaam voor de inwoners van Dadizele. De naam ontstond toen volgens de verhalen een Dadizelenaar, die zich te buiten was gegaan aan bier en pruimen, op weg naar huis dermate last kreeg van zijn darmen dat hij zich genoodzaakt zag zijn toevlucht te nemen tot de eerste de beste pompbak.

De wandeling start aan het “Torreke”, waar naast de bibliotheek ook het toeristisch infokantoor van Dadizele is gevestigd.

En meteen kregen we de Pompeschitter in beeld…

Na een aanloop door het Torrekes wandelpark

en waar we de basiliek van Dadizele nooit uit het zicht verloren…

…bereikten wij na enkele honderden meters al wat hoger gelegen weilanden, vanwaar we ook hier de basiliek steeds in het vizier hielden

Onderweg was de aanblik redelijk eentonig, vooral landbouwgrond en weilanden maakten de achtergrond uit…

Vooral hele partijen gewassen passeerden de revue:

graan
kolen

 

aardappelen

 

mais

 

bieten

 

appelen

 

Het voordeel van wandelen tegenover fietsen, is dat je méér details ziet. Zo zagen we in de bermen enorm veel duizendblad staan, waar heel wat vliegen zich wellicht tegoed deden aan de nectar in de bloemenschermen

 

 

Naarmate de wandeling vorderde, pakten de wolken zich in dikke drommen op…maar gelukkig bleven we de hele wandeling bespaard van gedruppel

Ook langs de weg te vinden, vele kapelletjes…waarvan er hier een mooi exemplaar te zien is

Naar het einde van de wandeling kwamen we ook voorbij het Militair kerkhof, waar honderden Engelse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog een rustplaats vonden…

Dan nog een ommetje langs het bedevaartsoord, waar Dadizele in onze contreien zo bekend voor is…

En de wandeling werd afgesloten met een lus door het park

 

Daarna hebben we nog een terrasje gedaan, een lekker streekbiertje gedronken in café de Kroon.

Groetjes!

Billy

Jim Morrison

Dit jaar is het 40 jaar geleden dan Jim Morrison overleed.

Jim Morrison (8 december 1943 –  3 juli 1971) was het boegbeeld van The Doors, de band die hij in 1965 oprichtte samen met toetsenist Ray Manzarek. De band maakte zes albums met hits als ‘Light my Fire’, ‘Riders on The Storm’ en ‘The End’. De groep wordt meestal in een adem genoemd met drank en drugs en daar is het gedrag van Morrison op het podium niet vreemd aan. Het Amerikaanse gerecht veroordeelde hem zelfs voor zijn slechte manieren.

In 1971 verhuisde Morrison naar Parijs. De andere groepsleden van The Doors hadden besloten zonder hem door te gaan en de zanger zelf wou zich toespitsten op zijn poëzie. Datzelfde jaar nog werd hij dood in zijn bad aangetroffen, nauwelijks 27 jaar oud. Hij trad daarmee toe tot het kransje jong gestorven popidolen als Jimi Hendrix, Janis Joplin en onlangs Amy Winehouse.

De precieze doodsoorzaak blijft een mysterie. Allerhande theorieën deden de ronde, gaande van een overdosis tot een complot door de CIA. Zijn vriendin Pamela Courson zal daar verschillende en soms tegenstrijdige verklaringen over afleggen. Zelf stierf ze echter vier jaar later aan een overdosis.

In de jaren ’90 maakten de nummers van The Doors een enorme revival op radiostations en werden (verzamel)cd’s opnieuw uitgegeven. Dat kwam mede door de film ‘The Doors‘ van Oliver Stone uit 1991, waarin Val Kilmer Morrison speelde.

Het graf van de zanger op het Parijse kerkhof Père-Lachaise, nog steeds één van de meest bezochte graven ter wereld, trok onlangs op zijn sterfdag, 3 juli, extra veel volk. Ook voormalige bandleden Ray Manzarek en Robby Krieger bezochten het graf en staken kaarsen aan. Daarna gaven zij in Parijs een concert in Le Bataclan in Parijs.

Jim Morrison was een idool voor vele jongeren tijdens zijn carrière, en voor mij blijft hij dat ondanks zijn turbulente levensstijl ook nog steeds…

Groetjes,

Billy

Dagtrip Rijsel

Naar jaarlijkse gewoonte zijn wij gisteren op daguitstap geweest met de zus en schoonbroer van onze beste vrienden. Die zijn een stuk ouder dan ons, maar dat weerhoudt er ons niet van om samen met hen een uitstap te maken, die voor ons allen zowel een leerzame als aangename dag is.

Deze keer had ik Rijsel gekozen als bestemming, amper een half uurtje rijden van bij ons vandaan. Na een vlotte rit, ook vlug een parkeerplaats gevonden dicht bij het oude centrum. Het weertje onderweg beloofde niks goeds, miezerig, maar toen we uit onze parkeerplaats kwamen, was het droog, en zou het de rest van de dag nog heel zonnig worden.

Na 100 m wandelen kwamen we al op de “Grand Place”, officieel “Place General de Gaulle” genoemd. Rijsel is nl. de geboorteplaats van deze oud-Franse militair en later jarenlange president van Frankrijk.

Aan de linkerzijde zie je “La vieille Bourse”, het gebouw bestaat uit 24 identieke huizen met als embleem Mercurius, god van de handel. Het is bekostigd door 24 kooplieden en bood onderdak aan mensen in de handel en financiën. Het gebouw biedt je gevels met veel verschillende pilasters met atlanten (mannelijke figuren als dragend element) kariatiden(vrouwenbeelden gebruikt als pilaar of pilaster). De binnenplaats is iedere middag geopend van dinsdag tot zondag. Je kan er snuisteren in de tweedehands boekenmarkt.

Ietsje verder is de “Place Rihour”, waar de toeristische dienst in de overblijfselen van het Palais Rihour gehuisvest is

Op de “Place du Théâtre” vind je het imposante Operagebouw, en daarnaast het nieuwe beursgebouw met het bijhorende Belfort.

 

In de aanpalende straat vind je de “Rang du Beauregard”, waar je in sommige gevels nog restanten van kanonkogels terugvindt

 

Als er in onze bestemming een grote kerk of kathedraal te vinden is, dan is dat zeker ook één van onze vaste bezoekjes. In Rijsel heb je de kathedraal “Notre-Dame de la Treille”. Via de (gratis) gids ter plaatse vernam ik dat deze al heel wat woelige jaren gekend heeft. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat zij er zo zou uitzien:

De kathedraal werd echter stuk voor stuk opgebouwd, vanaf het deel aan de rechterzijde op de foto. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, kwamen echter magere (financiële) jaren aan, en bleek er geen geld meer om de 2 machtige torens (links) af te werken. Ook binnenin is er een groot verschil in afwerking en versiering. De oudste gedeelten bevatten heel wat mooie glasramen, terwijl het nieuwste deel erg sober werd afgewerkt.

Wij zijn toen ook nog naar de Citadel gewandeld, maar die konden we helaas niet bezoeken zonder begeleiding.

foto internet

Onderweg kwamen we talrijke bars en leuke terrasjes tegen, wandelden in pittoreske steegjes die me aan het Patershol in Gent deden denken, en zagen we ook heel wat monumenten. Het krioelt er ook van de winkels, en dan hebben we nog niet eens het moderne gedeelte van Rijsel (o.a. Euralille) gezien.
We hadden echt tijd tekort om alles wat ik op het programma had nog te bezoeken, en namen ons voor om volgend jaar de rest te komen bekijken.

Rijsel is écht een aanrader voor een dagje uit!

En meteen maakte deze uitstap ook een einde aan m’n nare vakantiegevoel, ik heb gisteren écht genoten…

Groetjes!

Billy