Vervolg

 

Een verrassende wending toch, toen we deze middag bij de neurochirurg op consultatie gingen, voor de uitslag van de botscan van maandag. Waaruit blijkt dat geen nieuwe hernia’s verantwoordelijk zijn voor de huidige pijn die vrouwlief heeft,  maar ontstekingen op het bekkengewricht. Toch wel verwonderlijk, want de collega van de pijnkliniek had ons nog gezegd dat er nieuwe hernia’s waren, wat nu dus weer ontkend wordt. Allemaal heel verwarrend dus.

Intussen heeft de neurochirurg haar een ontstekingsremmer voorgeschreven, en moet ze volgende woensdag naar de pijnkliniek voor een SIG-infiltratie. En dan maar hopen op positief resultaat.

Groetjes,

Billy

Vrouwendag

Vandaag is het internationale vrouwendag. Deze dag is een herdenking van de eerste staking van vrouwen die plaatsvond op 8 maart 1908 in New York. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is beroemd geworden door onder meer de poëtisch verwoorde eis van de vrouwen: “brood en rozen”.

Ik ben wel ’s benieuwd hoe dit onder de logvriend(inn)en hier beleefd wordt, en of er ook iets speciaals voor gedaan wordt.

In elk geval is het niks voor vrouwlief hier. Want al sinds enkele weken heeft zij weer met hevige rugpijn. Enkele weken geleden was er nog een poging om haar neurostimulator te verplaatsen in de hoop om ook de nieuwe pijnen te kunnen neutraliseren, en ook de medicatie die ze daarna kreeg werd geen succes. Gisteren is ze naar de kliniek geweest om een botscan te laten uitvoeren, zodat de specialist kan uitmaken of een nieuwe ingreep noodzakelijk is, en wat er precies moet aangepakt worden. Want dat er iéts moet gebeuren is wel duidelijk…

Wordt (nogmaals) vervolgd…

Groetjes,

Billy

Machuca

Een week houdt bij mijn vrienden van Studio Brussel blijkbaar in dat die maar loopt van maandag tot vrijdag, en zo kwam dus gisteravond al een einde aan de Week van eigen kweek. Zo moet ik dus ook noodgedwongen mijn muziekweekje afsluiten. Niet getreurd, muziek blijft één van mijn favoriete blogjes, die blijven dus wel komen…

Deze namiddag hebben wij gekeken naar een film die vorige zondag werd uitgezonden op Canvas, “Machuca”.
De film handelt over 2 jongens in het Chili van 1970. Op een elitaire jongensschool voert het schoolhoofd, pater McEnroe, een sociaal project uit waardoor de rijke Gonzalo Infante bevriend raakt met de arme Pedro Machuca. De staatsgreep van Pinochet verandert de onderlinge verhoudingen. Uiteindelijk weet Gonzalo zich uit een razzia in de sloppenwijk van Pedro te redden door zich voor te staan op zijn goede afkomst, daarmee zijn nieuwe vriend verloochenend.

Het verhaal speelt zich in Santiago, tijdens de laatste dagen van de socialistische regering van Salvador Allende. De vriendschap tussen de twee jongens voltrekt zich in een periode waarin de lagere klassen in Chili hoopten op verbetering van hun leefomstandigheden, terwijl de burgers in de hogere klassen vreesden hun privileges te verliezen.

Dit is het soort films waar ik van hou. Sociaal drama. Films die je na de aftiteling nog minutenlang door het hoofd kunnen spoken. Geen happy end, en bij sommige fragmenten kreeg ik tranen in de ogen. Een film over vriendschap, eerste verliefdheid en onrecht, maar ook een film die nogmaals aantoont hoe zinloos geweld en oorlog zijn…
Een aanrader!!!

Voor een uitvoerige beschrijving kan je terecht op dit blog: http://annpostma.wordpress.com/2008/02/24/machuca/

En hier vind je de trailer, helaas van minder goede kwaliteit…

Nog een fijn weekend verder!

Billy

An Pierlé – Sing Song Sally

Vandaag eens iets heel anders…
An Pierlé is al een tijd bezig in muziekland, maar ik vind dat ze niet de bekendheid en succes heeft wat ze nochtans verdient.

Ze wordt wel eens de Vlaamse Tori Amos genoemd, en dat is toch wel een compliment dat kan tellen. Haar carrière startte écht na haar deelname aan Humo’s Rock Rally, met een ronduit prachtige cover van “Are Friends Electric” van Gary Numan.
Net als Tori Amos is de piano haar passie, en met haar begeleidingsband White Velvet scoorde ze ook enkele hitjes zoals “Mud stories” en dit Sing Song Sally

Ik hoop hiermee iets bij te dragen aan haar populariteit… ;-). Spread the news!!!

Muzikale groetjes,

Billy

T.C. Matic – Putain Putain

Arno, hier nog met het door hem en Paul Decoutere opgerichte T.C. Matic, mag hier eigenlijk deze week niet ontbreken.
Ik had vandaag ook weer heel wat keuze van nummers die ik kon plaatsen (sorry Lien, Milow zat er ook tussen maar die moet dan maar eventjes wachten), maar toen ik dit nummer hoorde kreeg ik weer die glimlach op m’n gezicht. Toevallig is Arno net als The Van Jets van gisteren ook uit Oostende, maar de meeste van zijn songs zijn in het Frans. Net als dit “Putain Putain”. Maar in dit nummer zit een schunnig fragment in het Oostendse dialect, “kè ne kleintje, mo ’t schiet verre”, dat voor de meeste loggers hier (behalve mijn provinciegenoten) als chinees in de oren zal klinken. Vandaar die glimlach… 😉

Muzikale groetjes,

Billy

The Van Jets – the Future

Vandaag niet veel radio gehoord, want deze namiddag ben ik gaan fietsen met m’n schoonzoon. Er stond een strakke en gure wind, en ik heb dan ook enkele keren wijselijk besloten om me in zijn wiel te postvatten om toch ietsje uit de wind te rijden. Maar bij het terugkeren hadden we toen wind mee, wat toch een hemelsbreed verschil was. En dus ben ik blij dat ik doorzette, en we toch een kleine 60 km konden afhaspelen. Wat ook wel nodig is om mijn belabberde fysieke conditie opnieuw op peil te brengen…

Tijdens het baden achteraf  stond de radio aan, en hoorde ik dit lied van the Van Jets. Deze groep komt uit onze provincie, van Oostende meer bepaald. Vier jongelui die heel populair zijn in ons landje (misschien ook daarbuiten?). Winnaar van Humo’s Rock Rally in 2004. Dit nummer stond in de eindafrekening op Studio Brussel op de 1e plaats. Toeristisch detail: deze clip werd opgenomen in Fort Napoleon in Oostende, een bezoekje waard!!!

Muzikale groetjes!

Billy