Weekendverslag 10 & 11 april

Afgelopen weekend weinig tijd gehad voor weblogland.

Vrijdag had ik de namiddagploeg gewerkt, en was ik dus al vrijdagavond om 21 vrij. Jammer genoeg heb ik niet veel kunnen profiteren van die extra uurtjes. Ik was van plan om zaterdagvoormiddag deel te nemen aan de Rit van de Gouverneur in Zulte, maar ik heb moeten afhaken. Ik ben nl. ziekjes. Een zware hoest en sinusitis weerhielden me ervan om te sporten. Jammer, want die rit, die voor een goed doel wordt georganiseerd, is één van die jaarlijks terug kerende ritten.
Ik heb me dan op zaterdag maar nuttig gemaakt, en de wagen een poetsbeurt gegeven. Tegen de middag zijn we dan naar onze vrienden getrokken om een aperitiefje (wat het leed toch wel verzachtte…).

In de namiddag zijn we naar het voetbal geweest. Ons favoriete ploegje laat het de laatste weken nogal afweten, en ook deze keer zagen we een barslechte wedstrijd die verloren werd met 0-2. Misschien zijn de spelers teveel bezig met de geruchten die er zijn rond een mogelijke fusie met de buren van Wielsbeke, en de onzekerheid die dit brengt? Als het een troost mag wezen, ook de “grote” stadsploeg, SV Zulte-Waregem, bakt er de laatste tijd ook niet veel goeds van. In de play-offs1 waar ze in belandden, hebben ze nog geen enkel punt weten te sprokkelen. En ook zaterdagavond gingen zij de boot in met 2-0 op het plein van Kortrijk.

Zondag was er alweer een jaarlijks terugkerende traditie: Parijs-Roubaix. Net als de voorbije jaren verzamelden we met vrienden, en gingen we met minibusjes enkele kasseistroken verkennen. Alles verliep vlekkeloos, netjes op tijd alle geplande stroken kunnen bereiken. En geen problemen met moeilijk doende agenten, zoals de persratten ons lieten uitschijnen. Ondanks de aanwezigheid van een zonnetje, was het op alle stroken bijzonder koud. Een nijdige koude wind maakte het niet zo aangenaam BILD0067  BILD0069 om te staan kijken. Gelukkig was er de verwarmende prestatie van Fabian Cancellara. Jammer dat dit geen Vlaming is. Want die zitten nu met een serieus dipje. Het is uniek in wielerland, dat er geen enkele voorjaarsklassieker door een landgenoot gewonnen werd. 

Nadat we de renners voor de laatste keer zagen voorbijrijden, zijn we naar huis gereden. Daar had vrouwlief (die door haar rugperikelen aangeraden was om thuis te blijven die dag), voor iedereen spaghetti klaargemaakt. En die hebben we met veel smaak, en terugblikkend op de alweer erg geslaagde dag, tot ons genomen

Nu weer op naar een normale werkweek…

Groetjes!

Billy

Depeche mode – Enjoy the silence

Als ik dit nummer op de radio hoor, denk ik altijd terug aan m’n uitgaansjaren. Met een vriendenkring die in de (hard)rocksferen hing, was het toen niet evident om te verklaren dat je dit soort elektronische muziek ook goed vond. Dan werd je als “mietje” aanzien. Jaren later stoorde ik me daar niet meer aan.
Toendertijd had Depeche Mode heel wat hits op hun conto (o.a. met “People are people”, “Just can’t get enough” en “Master and servant”). Dit nummer, Enjoy the silence, kwam er pas later. Enjoy!

 

 

Groetjes,

Billy

De week in vogelvlucht

Het lijkt alsof het gisteren was, maar toch is het huwelijk van dochterlief al een week een feit! Deze week kwam het feest nog uitvoerig ter sprake, en was iedereen ook nog vol lof over de bruidsjurk, het eten en de ambiance op het feest. Foto’s van het huwelijk heb ik zelf nog maar weinig, en zullen wegens privacy-redenen ook hier niet te zien zijn. Wél op m’n hyves die voor dergelijke gelegenheden veel meer af te schermen valt.

Maandag hadden vrouwlief en ik een afspraak bij de specialist voor het vervolg van de rugperikelen. Daar kreeg ze te horen dat alles naar wens verloopt, en dat ze nu stilletjes aan de huishoudelijke activiteiten weer mag hervatten (jippie, mag zij nu het huishouden weer helemaal alleen doen nu krijg ik weer dat vertrouwde handje hulp bij het huishouden!). Verder werd ze regelmatige oefeningen bij een kiné voorgeschreven, en mag ze ook opnieuw (relax) fietsen. Laat de zon dus maar komen!

Wat dat fietsen betreft, eerder dan gisteren kwam ik er niet toe. Mede door het niet al te denderend weertje van deze week. Toch schraapte ik alle moed bijeen gisteren, en ben ik op pad geweest met m’n racefietsje. Aan een rustig tempo (sneller kon wegens de stevige wind ook niet) legde ik 68 km af. Onderweg ben ik op een stomme manier onderuit gegleden. Op het eerste zicht zonder erg, maar al snel kreeg ik pijn aan m’n elleboog. Toch ben ik ‘s nachts nog gaan werken, maar had er wel voortdurend last van. Daarom besloot ik m’n slaap deze voormiddag te onderbreken om naar de huisdokter te trekken voor advies. Deze kon zich niet echt uitspreken, en stuurde me door naar de dienst radiologie in het ziekenhuis om enkele foto’s te nemen. Gelukkig bleek er niks gebroken, en is het dus enkel een kneuzing van de val. Te verhelpen met ontstekingswerende gel en pilletjes…

Dit weekend wordt wellicht redelijk rustig. Morgen komen onze kinderen en hun man/lief eten, en daarna kijken we samen, aangevuld met vrienden, naar de Ronde van Vlaanderen op tv.
En maandag een dagje extra vakantie, mooi meegenomen…

Fijn paasweekend !

Billy