Suikernonkel

<!–
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-format:other;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-margin-top-alt:auto;
margin-right:0cm;
mso-margin-bottom-alt:auto;
margin-left:0cm;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman","serif";
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
font-size:10.0pt;
mso-ansi-font-size:10.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>

<!–
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-margin-top-alt:auto;
margin-right:0cm;
mso-margin-bottom-alt:auto;
margin-left:0cm;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-margin-top-alt:auto;
mso-margin-bottom-alt:auto;}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>

<!–
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-margin-top-alt:auto;
margin-right:0cm;
mso-margin-bottom-alt:auto;
margin-left:0cm;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-margin-top-alt:auto;
mso-margin-bottom-alt:auto;}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>

Ik keek er zoals elk
jaar trouwens weer met gemengde gevoelens naar uit. Het lijkt wel op een
bedelronde. Het Nieuwjaarsbezoek aan m’n suikernonkel H. Jongste broer van m’n
moeder. Geen kinderen, waardoor kinderen van zuster – wij dus – en schoonzuster
mogen profiteren van hun gulheid in januari. Met een mooi bloemstuk in de hand
bellen we aan. Zoals gewoonlijk komt nonkel open doen. Nieuwjaarswensen
wederzijds. “Kom er in!”. Nieuwjaarswensen aan tante S. die ons hartelijk
verwelkomt.

Zoals gewoonlijk weer
ontzettend warm in hun huis.  Hun poes kijkt ze ons wantrouwend aan en
springt van stoel naar zetel, van zetel naar kast. Vanuit die hoge positie
lijkt ze wel een wachter op z’n toren. Klaar om in te grijpen als we één
verkeerde beweging maken.

Zoals gewoonlijk zet
tante een kan sterke koffie. “Likeurtje erbij?” Beiden knikken we, en met een
koekje en snoep – tante haalt altijd de helft van haar kast leeg – kunnen we
aan de babbel.

“Hoe gaat het met de
kinderen?”

“Hoe is het op het werk”

Zoals gewoonlijk weer
enkele fijne gesprekken over ditjes en datjes. Na de koffie nog een
streekbiertje en vrouwlief nog een likeurtje.

Het moment afwachtend
waarop hét gaat gebeuren. Als we voldaan van tafel rechtstaan, en tante met een
brede glimlach een envelop overhandigt die wij met veel dank aanvaarden.
Afscheid nemen, en éénmaal we met de wagen uit het zicht zijn de envelop openscheuren
en kijken naar de glimmende euro’s.

Yes!

Groetjes,

Billy

28 gedachtes over “Suikernonkel

  1. Die gemengde gevoelens snap ik wel, denk ik. Mijn vader betaalt (als het nodig is) onze koelkasten, wasmachines, magnetrons en stofzuigers. Want “je kunt niet zonder” en “ik geef liever met een warme hand dan met een kouwe” Nu heb ik vorige week een nieuwe koelkast gekocht, maar ik durf het niet aan mijn vader te zeggen. Bang dat het overkomt als: “zou je niet even gaan betalen?” Terwijl die man het met plezier doet. Dubbel gevoel, ik denk dat ik je wel snap.

  2. materialist, maar wat Suzan al zegt, ik snap het ook, dit had ik met mijn eigen opa en oma, zeker toen achterkleinkind geboren was, wow, ik kon nergens naar wijzen of het werd achter mijn rug om gekocht :S
    Hoe lief het ook bedoeld was, maar toch… toen ik het door kreeg stopte ik ermee, het wijzen naar leuke kleding wat ik zelf niet kon betalen enzo. Maar het was altijd idd goed bedoeld en ik logeerde er erg vaak, dus is het weer anders natuurlijk, ik was met liefde bij hen, en ik mis hen nog elke dag.
    XXX

  3. hahahahaha dit klinkt echt als een verplicht bezoekje!gelukkig ben ik van al die verplichte bezoekjes af maar ja….als ik ook zo’n suikeroompie ergens zou hebben dan zou ik me één keer per jaar er wel over heen zetten hoor LOLOLOLOL.
    knuffff

  4. Billy nu moet je je wel een beetje schamen, ze hoefen het niet te doen toch? Die mensen al zijn ze niet helemaal in jullie straatje bedoelen het toch goed? Ik hoop echt dat je niet alleen voor dat envelopje bent gegaan?

  5. jullie boffen hoor met een zo’n tante en nonkel
    ik heb wel een tante, die alléén is, maar heel haar leven maart geweest bij een pastoor, en dus niet rijk, maar wel lief
    maar heb niets tekort
    en al beslist wat te doen met die euro’s?
    kom je al een fijn maandag wensen
    heb een drukke week voor de boeg, en er zal dus niet veel in huis komen om veel te loggen, denk ik
    nog een fijne zondag

  6. Hahhahaha ik vind het een superverhaal hoor Billy. Die suikernonkel heb ik niet maar wel een moeder die nu nog met een warme hand iets toeschuift voordat straks de oorlog uitbreekt als ze haar hoofd ten ruste legt. Maar soms voel je je schuldig als je weer wat krijgt, ook al ben je er nog zo blij mee.

  7. Zo,n terugkerend nieuwjaarsbezoek is toch een traditie. Dat heeft toch ook wel wat. Als ze er niet meer zijn zal je zelfs deze bezoekje,s missen, en niet alleen door de euri,s.

  8. Hey Billy het zou voor mij niets zijn hoor, voelt als zo’n verplicht bezoekje en als ik ergens een hekel aan heb pfffffffft
    Maar het is gewoonte bij jullie dus dan moet je het maar gewoon even doen en ze bedoelen het vast allemaal heel goed toch…
    Liefssssss Bri enne het gat zit in de grond hoor en zelfs nog op de goede plek ook haha

  9. Een suikernonkel kennen wij hier niet als zodanig. Ik heb wel een peettante (peetoom is onlangs overleden) maar daar krijg je geen geld van als je Nieuwjaar komt wensen…..
    Maar uhh, vraagje, ben jij ook iemands suikernonkel of geef jij nieuwjaarsdag je kids een envelopje? Is dat traditie of zo in België?

  10. Ik begrijp je dubbele gevoelens, maar ik denk dat je oom en tante het graag doen. Het woord suikernonkel is mij trouwens totaal onbekend, en zo te lezen is bij jullie een traditie..leuk 🙂

  11. @ allen: nee, niet alleen met Nieuwjaar komen we daar. Maar enkele keren op een jaar eigenlijk. Ook Allerheiligen is een traditionele dag dat we daar op bezoek gaan. Maar wat me meest gemengde gevoelens geeft is dat het me zo’n gevoel van bedelen geeft, ook al weet ik dat het voor hen veel voldoening geeft. Ik zie m’n oom ook vaak bij mijn moeder, of als m’n moeder of inwonende broer al eens in het ziekenhuis belandt. Dan staat hij ook klaar voor hen..

  12. grappig logje eigenlijk en een schrijfstijl die we niet zo van jouw gewoon zijn … leuk lezen en wist eerst niet wat ik er van mocht denken , bij voelen … doch ja … we zouden pas oneerlijk zijn mochten we ontkennen dat het niet leuk is zeker, keer extra’tje krijgen … Hoeft daarom geen bedelen te zijn , maar ik snap die gevoelens wel.. Groetjes en nog een fijne avond /nacht 😉

  13. Suikeronkel? wat is dat nou weer?? n Suikeroom? Bestaat dat dan echt?
    Waarom geven die dan uit een soort verplichting?
    Ik ben vast blont want ik weet echt niet waarom het hier gaat. t Lijkt wel of ik een boeren streekroman lees ;))

dit vind jij er van...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s