Vaderdagweekend

Vaderdagweekend, het zou mooi worden…
Maar niks daarvan, m’n weekend is tot nu toe niet echt een succes. Vrijdagnacht gestopt met werken om 2u, om lekker fris en uitgerust aan een fietsrally te kunnen deelnemen van een bevriende club uit onze stad. Ik had er echt zin in, maar na 15km al (!) voelde ik m’n benen loom worden, en de rest van de rit heb ik mij naar het einde moeten slepen. Ook die warmte deed er wellicht niks goeds aan. Terug aangekomen enkele biertjes gedronken om het vochtgehalte terug op te krikken, maar vlug overgeschakeld naar cola, want ik begon me echt miezerig te voelen. Ben toen naar huis gereden, wat gerust in een ligzetel in de tuin (in de schaduw), en dan een verfrissend bad genomen. ’s Avonds waren we door vrienden uitgenodigd voor een BBQ, maar het nare gevoel had z’n hoogtepunt, en na enkele minuten bij onze vrienden aangekomen te zijn moest ik naar het toilet om over te geven. Dit bracht toch enige verlichting, en kreeg toch nog een hapje door de keel. Maar naarmate de avond vorderde kwam de maag weer in opstand en moest een tweede keer overgeven. We zijn toen maar naar huis vertrokken, naar het bed waar ik toen naar verlangde…

Vanmorgen voelde ik mij al wat beter, maar in m’n buik voelt het nog steeds niet oké. Ook de geschenken die ik kreeg van m’n vrouw en kinderen konden daar geen verandering in brengen. Ik kreeg voor m’n vaderdag een nieuwe gsm (jullie zeggen zeker "mobieltje’?): een Samsung X480

en van m’n zoon nog een cd-bon, die ik zoals gewoonlijk inruilde voor enkele cd’s die ik in de aanbiedingenbak vond:

Muse – Origin of Symmetry
Marroon 5 – Songs about Jane
Placebo – Without you i’m nothing

Verder hou ik me rustig vandaag, wat rondneuzen in weblogland (met één oog naar de match Nederland – Servië-Montenegro gericht), wat buiten liggen en vooral één van de meest alcoholvrije weekends beleven ooit. Hopelijk voel ik mij morgen beter…

Roland Garros

Gespannen wachtend

…aan de backline

licht voorovergebogen

het kontje heen en weer bewegend

racket in de handen

tot die bal er aankomt…


Vaidisova

Gisteren waren de halve finales van het damestennis, en ik moet zeggen dat ik wel graag kijk, niet in het minst omdat onze belgische meisjes het (alweer) goed doen in Parijs. Maar…ik geef toe, ook wel omdat die meisjes zoveel leuker zijn om naar te kijken… toch?   

Zaterdag de finale, duimen jullie mee voor Justine?

Alvast een heel fijn weekend iedereen!!!   



Medische update – goed nieuws!

wat m’n vriend betreft: heel goed nieuws, hij is bij bewustzijn gebracht, praat al weer (al is het nu en dan wat verward), en kan zich de meeste zaken herinneren.
Het ziet er dus naar uit dat alles goed komt, en daar zijn wij allen natuurlijk super blij mee.
Hij zit nu wel nog met die 9 gebroken ribben, waarvoor hij nog gedeeltelijk verdoofd is.

wat m’n vrouw betreft
: zij herstelt langzaam van haar operatie, maar mag zich van de dokter niet té rustig houden, regelmatig bewegen. Wordt ook een kwestie van tijd…en geduld…