Het is maandag, en een inspannend weekend is achter de rug.
De schieting is heel goed verlopen donderdagavond. Het weer viel heel goed mee, en hierdoor kon het vuurwerk helemaal tot z’n recht komen. In mijn vorig logje stond wel een foutje, want carbid is blijkbaar niet verboden, maar je moet wel een vergunning aanvragen bij de gemeente om dit te gebruiken bij een schieting.
Omdat heel wat gasten nog moesten werken op vrijdag (wij gelukkig niet), liep het niet al te laat uit.
Vrijdagmorgen was ik met schoonzoon afgesproken om te fietsen, en we hebben een hele mooie tocht gemaakt over de taalgrens. De streek tussen Doornik, Ronse en Leuze. Heuvelachtig terrein met nog heel wat open ruimte. Lastig, maar dat is ook nodig als training, want volgende maand willen wij Tilff-Bastogne-Tilff rijden, en daarvoor kan ik nog veel training bergop gebruiken. Uiteindelijk had ik 90 km op de teller, wat nog een stuk verwijderd is van de 143 km die we volgende maand willen rijden.
Zaterdag was het dan eindelijk zo ver. Tegen 11u werden we bij onze zoon verwacht, waar een oldtimerbus ons kwam ophalen om zijn bruid af te halen bij haar ouders thuis. Daar aten we dan samen enkele broodjes met koffie erbij. Daarna met de voltallige familie de bus op richting stadhuis. Waar heel wat familie en vrienden stonden te wachten om de ceremonie bij te wonen. Na een verwelkomingswoordje door de burgemeester werden alle administratieve zaken afgehandeld waardoor zoon en schoondochter officieel gehuwd zijn. Daarna een glaasje aangeboden gekregen door de gemeente, waarna we koers zetten naar de kerk voor de volgende ceremonie. Ook daar heel wat kijkers natuurlijk. Na een uurtje werd de huwelijksmis afgesloten, en konden we de bus weer op. Richting feestzaal, waar we eerst nog een kopje koffie werden aangeboden met een rijkelijk dessertbord. Om de tijd te overbruggen met de avondreceptie werden de kaarten bovengehaald, en heb ik met de schoonbroers en een vriendin een partijtje gekaart. Omstreeks 19u kwamen dan de eerste gasten langs voor het avondfeest, en werd het tijd voor een uurtje handjes schudden en zoentjes geven…
Toen alle gasten aanwezig waren werd het sein gegeven om de plaatsen in te nemen aan tafel in de feestzaal. Onder een luid applaus kwamen wij, ouders, en ons gelukkig bruidspaar als laatste de arena in. Toen hebben we genoten van een uitstekend feestmaal. Tussen elke gang wat tijd om een babbeltje te slaan met familie en vrienden. Om dan uiteindelijk rond middernacht de dans in te zetten. Het werd een spetterende nacht, waarbij de dansvloer constant vol bleef. En drank rijkelijk vloeide… 
. Rond 5u ‘s morgens werd vanuit de feestzaal het sein gegeven dat het welletjes geweest was, en de festiviteiten konden afgerond worden. Zodoende konden wij tegen 6u ons bedje opzoeken…
Zondagmorgen enkele uurtjes geslapen, en na een klein ontbijt wilden we wel eens gaan bekijken wat de vrienden van zoon en schoondochter uitgespookt hadden met hun huis. Net als de vrijgezellenavond en schieting is het nl. de gewoonte om het huis van het bruidspaar te “versieren”. Echt versierd was het niet, er hingen enkele spandoeken en rondom het huis hadden ze wat oude spullen achter gelaten. Ze hadden ook het grind van rond het huis uitgedolven en op de stoep en tegen de voor- en achterdeur verspreid, en enkele rollen toiletpapier over de omgeving uitgerold. En er hingen ook veel ballons waarvan er enkele nog gevuld waren met “roste” muntjes en confetti. We hebben alles eerst wat laten bezinken en samen een bezoekje gebracht aan mijn moeder, die helaas het feest niet had kunnen bijwonen wegens te flauw. Ze was gelukkig om hen te zien, en overhandigde hen alsnog hun huwelijksgeschenk.
Daarna reden we eerst nog bij ons thuis om wat materiaal, en gingen dan hun huis gaan opruimen. Gesteund door onze dochter en schoonzoon werd de aanblik van het huis na een uurtje of twee werken al weer helemaal anders, en konden we binnen nog naar Luik-Bastenaken-Luik kijken op tv. Intussen kregen we nog het gezelschap van de schoonfamilie van zoonlief en konden we het huwelijksweekend samen bezegelen met een drankje.
We zijn redelijk vroeg naar bed geweest, want vannacht moesten we zoonlief en schoondochter ophalen, om hen naar de luchthaven te brengen. Vanmorgen vertrokken zij naar Turkije op huwelijksreis, waar ze intussen goed (maar moe) aangekomen zijn, en een weekje kunnen genieten van elkaar.
Groetjes!
Billy
♥
Vind ik leuk:
Wees de eerste om post te waarderen.
