Vals alarm

Zoals mijn huisdokter al vermoedde (en ikzelf eerlijk gezegd ook), bleek het longonderzoek een maat voor niks. Geen abnormale storing vastgesteld dus. Al bij al toch een geruststelling… ;-)

Morgen begint de Ronde van Frankrijk, en ik heb het de voorbije dagen dan ook heel druk gehad met het voorbereiden van onze Tourprono die ik nu al voor het 3e jaar op rij organiseer voor familie en vrienden. Daardoor weinig andere blogs bezocht en/of gereageerd.  Morgen wordt dan ook een sportdag, met de eerste rit en daarna om 18u de volgende wedstrijd van onze Rode Duivels tegen het Argentinië van Lionel Messi. En dan ‘s avonds nog onze Noorderburen, laat ons duimen voor elkaar!

Groetjes,

Billy

De kop is er af…

 

Ook voor onze Rode Duivels is het WK gisteravond succesvol begonnen. Ook al kostte het veel doorzettingsvermogen en geduld om de Algerijnse muur te doorbreken.
Vanavond mogen onze bevriende noorderburen weer aan de bak. Duim ook voor hen!

Groetjes,

Billy

185 km

…is het aantal kilometers die ik de afgelopen dagen gefietst heb.

Donderdag 1 mei stond in Oudenaarde de Superklassieker op het programma. Mijn schoonzoon en ik hadden ons ingeschreven voor de 120 km. De tocht begon al meteen met enkele pittige beklimmingen, en we hadden dus nauwelijks de tijd om naar adem te happen. Met daarnaast ook nog enkele kasseistroken (niet mijn lievelings-ondergrond!) best een zware tocht. Naarmate we Geraardsbergen naderden konden we toch even recupereren. Maar toen moesten we natuurlijk ook nog de Muur op. Maar die viel al bij al nog mee, ik reed ‘m netjes op, en daarna konden we genieten van een heerlijke afdaling. En werden we opnieuw richting Oudenaarde geloodst. We vonden het wel vreemd dat de tocht na zo’n 75 km al opnieuw in Oudenaarde aankwam, om dan nog een extra lus te maken om aan de voorziene 120 km te komen. Wij besloten om die extra lus niet te rijden, en ergens een terrasje op te zoeken op de markt.

Gisteren ging het richting Kortrijk, waar we de Verada-Follens Classic reden. Meer dan 3000 gelijkgestemde zielen wilden net als wij dit schitterende evenement meemaken. Een mooie tocht langsheen één van mijn favoriete streken: le Pays des Collines. Bij momenten erg lastig om te fietsen, maar de beloning is dan ook een schitterend uitzicht én het gevoel van weer zo’n lastige klim te hebben overwonnen. En bij aankomst op onze startplaats, na zo’n 110 km,  het gevoel te hebben dat je zelfs na zo’n zware rit nog wat overschot hebt, en dus mag besluiten dat het met de conditie wel snor zit.
Nadat we onszelf trakteerden op een lekkere Omer, werden we eens we opnieuw thuis waren beloond met een barbecue die onze vrouwen voor ons hadden voorbereid. Ook al was het tijdens het fietsen niet al te warm, op ons beschutte zonneterrasje was het heel aangenaam toeven. En als dochterlief dan ook het merendeel van het werk deed aan de barbecue, konden we lekker genieten!

Groetjes,

Billy

Fabian

Gisteren waren wij, zoals duizenden Vlamingen in ons landje, in de ban van de Ronde.

Ietsje voor de middag kwamen de renners hier enkele kilometers verder voorbij, en wij gingen samen met dochter, schoonzoon en kleinzoon kijken. En we waren beslist niet alleen! Wat een menigte, en dat op een quasi onbelangrijk kruispunt in het parcours. Mensen die absoluut die “Flandriens” wilden aanmoedigen. De Ronde is ontzettend populair, dat mag duidelijk zijn. Dat is meteen ook de reden dat wij niet meer gaan kijken op één van de hellingen of kasseistroken,  het is gewoon véél te druk.

In de namiddag hadden we vrienden uitgenodigd om samen op tv de wedstrijd te volgen. Drie Vlamingen en één Zwitser maakten er een ongemeen spannende strijd van, die uiteindelijk toch beslist werd in het voordeel van de uiterst sympathieke Fabian. Het is hem gegund!

Groetjes,

Billy

Pronostiek

Zaterdag begint de “Tour“, de Ronde van Frankrijk. Zowat de topwedstrijd van het jaar voor de wielerliefhebbers.

Voor het 3e jaar op rij organiseer ik met familie en vrienden een pronostiek (met dank aan Hanneke), waar organisatorisch wel wat werk in kruipt. Ik giet alles nl. in een excelbestand, waardoor ik na het invoeren van de 10 eerst aangekomenen per rit onmiddellijk kan zien wie hoeveel punten scoort met zijn ploeg. Het is nu al duidelijk dat veel dezelfde renners gespeeld worden, al zitten er ook hele vreemde “eenden in de bijt”…

Benieuwd wie het dit jaar zal halen…

Groetjes!

Billy

Halle-Ingooigem

Woensdagmorgen trokken we naar Ingooigem, waar we verwelkomd werden met een kopje koffie. Daar werd ons ook verteld op welke van de 5 autobussen we mochten opstappen om naar Halle te rijden. De begeleider en hostess bleken erg goed mee te vallen. Eens we over Ronse op de autosnelweg waren werd champagne geserveerd, en we lieten ons dit welgevallen. Wie wou kon ook frisdrank of een biertje krijgen, maar het overgrote deel van de medereizigers kozen voor de nobele bubbels. Onderweg bracht de begeleider er de ambiance in door wat moppen te tappen. In Halle konden we langs de rennersbussen door naar de sporthal, waar we vergast werden op een receptie met cava en hapjes. Na de champagne op de bus, smaakte de cava toch helemaal anders hoor… ;-).
Tijdens de receptie was het beginnen regenen en kwamen ook steeds meer mensen binnen schuilen. Toen de regen begon af te nemen werd het tijd om naar de ploegvoorstelling te gaan. Ploeg per ploeg verscheen op het podium op de markt en alle renners werden voorgesteld door de speaker van dienst. Daarna werd de koers op gang gereden, en konden we opnieuw onze bus opzoeken. We reden naar Vichte, waar ons in een plaatselijke feestzaal een 3-gangenmenu werd aangeboden. Tussenin reden de renners voorbij en konden we de straat op om ze voorbij te zien snorren.

Na het eten werden we met de bus naar de aankomst gebracht, waar wij op een podium de millimeterspurt voor de overwinning konden bekijken. In de grote tent ernaast werd gul genoten van Kwaremontbier of ander vocht. En in het ontmoetingscentrum konden we ook nog broodjes eten. Toch verkozen we om ook ‘s de plaatselijke horeca te steunen. Enkele uren later bleek dat fataal voor mij… :-P

We kunnen terugblikken op een mooie ervaring, gelukkig moesten wij de sponsoring niet betalen waardoor we als V.I.P. mee mochten gaan. Het is voor herhaling vatbaar, maar een volgende keer toch wat meer alcoholvrije drankjes drinken lijkt me aangewezen…

Groetjes,

Billy

V.I.P.

In mijn vorig logje was ik vergeten om jullie te bedanken voor alle gelukwensen rond de geboorte van ons 2e kleinkind Lou, wat ik bij deze dus doe.

Vanavond moet ik maar een halve nacht werken (tot 1u), en morgen helemaal niet. Reden hiervoor is dat wij uitgenodigd werden door vrouwliefs zus en haar vriend om morgen als V.I.P. de wielerwedstrijd Halle-Ingooigem te volgen. Niet dat ik me zo’n belangrijk persoon voel natuurlijk, maar ik ben wel benieuwd hoe alles gaat verlopen. Morgenvroeg al worden we verwacht in Ingooigem voor het ontbijt, en tegen de start  van de wedstrijd worden we naar Halle gebracht met de bus.  Hoe het verder verloopt lees je in een volgend logje

Groetjes!

Billy

Kampioen

Er zat al dagenlang elektriciteit in de lucht in onze stad. In het lopende voetbalseizoen speelde onze stadsploeg “den Essevee” al een indrukwekkende reeks bij elkaar, en in de play-offs verrasten zij ook vriend en vijand. In de voorlaatste wedstrijd overklasten zij Club Brugge en wonnen met 5-2. En gisteren was er dan de ultieme wedstrijd waarin ze tegen Anderlecht mochten uitmaken wie kampioen werd.

Nadat wij ‘s middags met onze zoon en schoondochter zijn gaan eten naar restaurant Retro in Izegem (een dikke aanrader!), gingen wij de sfeer opsnuiven op de markt van Waregem. Daar werd de wedstrijd op groot scherm getoond, en er bleken ook duizenden toeschouwers het spektakel te volgen. Ook de horeca deed gouden zaken, niet in het minst geholpen door het uitstekende weertje. Het was er bijna hectischer dan op Waregem Koerse, en dat kan tellen! Toen onze stadsploeg op een 0-1 voorsprong kwam, een prachtig doelpunt van Jens Naessens, was iedereen in extase. Jammer genoeg bleef de pret niet lang duren, want enkele minuten later scoorde Anderlecht (via een flutgoal) al de gelijkmaker. Die score zou niet meer veranderen, en zo werd Anderlecht dan toch kampioen. De ontgoocheling bij de supporters om de gemiste kans was er in het begin wel, maar toch werd er uitbundig gefeest om het mooie seizoen van SV Zulte-Waregem te vieren. Omdat vrouwlief het niet zo lang kon volhouden om recht te staan, zijn wij maar naar huis getrokken. Het feesten zou nog uren doorgaan, en de spelers die ‘s avonds een ereronde door de stad maakten, werden fel bejubeld.

In de harten van de supporters waren zij hun kampioenen!
Enkele sfeerbeelden…

fans waregem spelers waregem waregem fans

Groetjes,

Billy

Er zijn gekken, en…

wij!

Maar we waren beslist niet alleen gisteren, die de gure kou trotseerden om de eerste wielerklassieker van het nieuwe seizoen, de Omloop Het Nieuwsblad,  van nabij te gaan bekijken…

op de eerste doortocht van de kopgroep, op de Haaghoek. Op de voorgrond rechts, voormalig kampioen Freddy Maertens

op de eerste doortocht van de kopgroep, op de Haaghoek. Op de voorgrond rechts, voormalig kampioen Freddy Maertens

't is langs dààr!

‘t is langs dààr!

het prachtige heuvelachtige parcours

het prachtige heuvelachtige parcours

één van de bezoekers heeft wel een hele speciale manier om de koers te volgen...

één van de bezoekers heeft wel een hele speciale manier om de koers te volgen…

op ons stekje langs de Taaienberg was er eerste nog relatief weinig volk

op ons stekje langs de Taaienberg was er eerste nog relatief weinig volk

...maar langzamerhand toch wel wat meer...

…maar langzamerhand toch wel wat meer…

En dan kwamen de renners (bijna) opzetten. Hilarisch moment toen bleek dat 2 wielertoeristen zich nog voor de profrenners op het parcours hadden gewaagd, en enkele omstaanders dachten dat het om profrenners ging…

maar toen kwamen de échte profs er toch aan… ;-)

Groetjes,

Billy

De Tour

Ik weet het, het is de laatste dagen erg stil op mijn blog. Dat komt omdat ik de voorbije week volop kon genieten van mijn “werkloosheid”.

Enkele keren met vrouwlief een fietstocht gemaakt, af en toe enkele voetbalwedstrijden van het EK bekeken op tv, vaak met vrienden weg geweest, en last but not least wat tijd gestoken in het organiseren van onze Tourpoule. Zaterdag ging de Tour van start, en net als vorig jaar organiseerde ik voor de familie een pronostiekwedstrijd (met dank aan Hanneke). Iedere deelnemer moet dan een ploeg van 20 renners samenstellen. In elke rit worden punten toegekend aan de 10 eerst aangekomen renners. In 4 ritten zijn er ook dubbele punten te verdienen, en in het eindklassement zijn er ook bonussen voor wie de gele trui, groene trui, bolletjestrui en witte trui in zijn lijst heeft.
Wat vorig jaar nog eeuwige roem opleverde aan de winnaar, wordt dit jaar een financieel extraatje van 70 euro. Deelnemen kost dit jaar nl. 5 euro, en de totale prijzenpot wordt dus volledig aan de winnaar geschonken.
Mijn ploeg bestaat uit volgende renners:

Boasson Hagen Edvald
Cancellara Fabian
Cavendish Mark
Chavanel Sylvain
Costa Rui
Evans Cadel
Goss Matthew
Greipel Andre
Iglinskiy Maxim
Kittel Marcel
Martin Tony
Nibali Vincenzo
Paolini Luca
Renshaw Mark
Sagan Peter
Sanchez Samuel
Schleck Frank
Taaramäe Rein
Voeckler Thomas
Wiggins Bradley

 

Voorlopig sta ik hiermee in de middenmoot, maar de verschillen zijn nog klein. En de Tour nog lang… ;-)

Groetjes!

Billy