Fabian

Gisteren waren wij, zoals duizenden Vlamingen in ons landje, in de ban van de Ronde.

Ietsje voor de middag kwamen de renners hier enkele kilometers verder voorbij, en wij gingen samen met dochter, schoonzoon en kleinzoon kijken. En we waren beslist niet alleen! Wat een menigte, en dat op een quasi onbelangrijk kruispunt in het parcours. Mensen die absoluut die “Flandriens” wilden aanmoedigen. De Ronde is ontzettend populair, dat mag duidelijk zijn. Dat is meteen ook de reden dat wij niet meer gaan kijken op één van de hellingen of kasseistroken,  het is gewoon véél te druk.

In de namiddag hadden we vrienden uitgenodigd om samen op tv de wedstrijd te volgen. Drie Vlamingen en één Zwitser maakten er een ongemeen spannende strijd van, die uiteindelijk toch beslist werd in het voordeel van de uiterst sympathieke Fabian. Het is hem gegund!

Groetjes,

Billy

Pronostiek

Zaterdag begint de “Tour“, de Ronde van Frankrijk. Zowat de topwedstrijd van het jaar voor de wielerliefhebbers.

Voor het 3e jaar op rij organiseer ik met familie en vrienden een pronostiek (met dank aan Hanneke), waar organisatorisch wel wat werk in kruipt. Ik giet alles nl. in een excelbestand, waardoor ik na het invoeren van de 10 eerst aangekomenen per rit onmiddellijk kan zien wie hoeveel punten scoort met zijn ploeg. Het is nu al duidelijk dat veel dezelfde renners gespeeld worden, al zitten er ook hele vreemde “eenden in de bijt”…

Benieuwd wie het dit jaar zal halen…

Groetjes!

Billy

Halle-Ingooigem

Woensdagmorgen trokken we naar Ingooigem, waar we verwelkomd werden met een kopje koffie. Daar werd ons ook verteld op welke van de 5 autobussen we mochten opstappen om naar Halle te rijden. De begeleider en hostess bleken erg goed mee te vallen. Eens we over Ronse op de autosnelweg waren werd champagne geserveerd, en we lieten ons dit welgevallen. Wie wou kon ook frisdrank of een biertje krijgen, maar het overgrote deel van de medereizigers kozen voor de nobele bubbels. Onderweg bracht de begeleider er de ambiance in door wat moppen te tappen. In Halle konden we langs de rennersbussen door naar de sporthal, waar we vergast werden op een receptie met cava en hapjes. Na de champagne op de bus, smaakte de cava toch helemaal anders hoor… ;-).
Tijdens de receptie was het beginnen regenen en kwamen ook steeds meer mensen binnen schuilen. Toen de regen begon af te nemen werd het tijd om naar de ploegvoorstelling te gaan. Ploeg per ploeg verscheen op het podium op de markt en alle renners werden voorgesteld door de speaker van dienst. Daarna werd de koers op gang gereden, en konden we opnieuw onze bus opzoeken. We reden naar Vichte, waar ons in een plaatselijke feestzaal een 3-gangenmenu werd aangeboden. Tussenin reden de renners voorbij en konden we de straat op om ze voorbij te zien snorren.

Na het eten werden we met de bus naar de aankomst gebracht, waar wij op een podium de millimeterspurt voor de overwinning konden bekijken. In de grote tent ernaast werd gul genoten van Kwaremontbier of ander vocht. En in het ontmoetingscentrum konden we ook nog broodjes eten. Toch verkozen we om ook ‘s de plaatselijke horeca te steunen. Enkele uren later bleek dat fataal voor mij… :-P

We kunnen terugblikken op een mooie ervaring, gelukkig moesten wij de sponsoring niet betalen waardoor we als V.I.P. mee mochten gaan. Het is voor herhaling vatbaar, maar een volgende keer toch wat meer alcoholvrije drankjes drinken lijkt me aangewezen…

Groetjes,

Billy

V.I.P.

In mijn vorig logje was ik vergeten om jullie te bedanken voor alle gelukwensen rond de geboorte van ons 2e kleinkind Lou, wat ik bij deze dus doe.

Vanavond moet ik maar een halve nacht werken (tot 1u), en morgen helemaal niet. Reden hiervoor is dat wij uitgenodigd werden door vrouwliefs zus en haar vriend om morgen als V.I.P. de wielerwedstrijd Halle-Ingooigem te volgen. Niet dat ik me zo’n belangrijk persoon voel natuurlijk, maar ik ben wel benieuwd hoe alles gaat verlopen. Morgenvroeg al worden we verwacht in Ingooigem voor het ontbijt, en tegen de start  van de wedstrijd worden we naar Halle gebracht met de bus.  Hoe het verder verloopt lees je in een volgend logje

Groetjes!

Billy

Kampioen

Er zat al dagenlang elektriciteit in de lucht in onze stad. In het lopende voetbalseizoen speelde onze stadsploeg “den Essevee” al een indrukwekkende reeks bij elkaar, en in de play-offs verrasten zij ook vriend en vijand. In de voorlaatste wedstrijd overklasten zij Club Brugge en wonnen met 5-2. En gisteren was er dan de ultieme wedstrijd waarin ze tegen Anderlecht mochten uitmaken wie kampioen werd.

Nadat wij ‘s middags met onze zoon en schoondochter zijn gaan eten naar restaurant Retro in Izegem (een dikke aanrader!), gingen wij de sfeer opsnuiven op de markt van Waregem. Daar werd de wedstrijd op groot scherm getoond, en er bleken ook duizenden toeschouwers het spektakel te volgen. Ook de horeca deed gouden zaken, niet in het minst geholpen door het uitstekende weertje. Het was er bijna hectischer dan op Waregem Koerse, en dat kan tellen! Toen onze stadsploeg op een 0-1 voorsprong kwam, een prachtig doelpunt van Jens Naessens, was iedereen in extase. Jammer genoeg bleef de pret niet lang duren, want enkele minuten later scoorde Anderlecht (via een flutgoal) al de gelijkmaker. Die score zou niet meer veranderen, en zo werd Anderlecht dan toch kampioen. De ontgoocheling bij de supporters om de gemiste kans was er in het begin wel, maar toch werd er uitbundig gefeest om het mooie seizoen van SV Zulte-Waregem te vieren. Omdat vrouwlief het niet zo lang kon volhouden om recht te staan, zijn wij maar naar huis getrokken. Het feesten zou nog uren doorgaan, en de spelers die ‘s avonds een ereronde door de stad maakten, werden fel bejubeld.

In de harten van de supporters waren zij hun kampioenen!
Enkele sfeerbeelden…

fans waregem spelers waregem waregem fans

Groetjes,

Billy

Er zijn gekken, en…

wij!

Maar we waren beslist niet alleen gisteren, die de gure kou trotseerden om de eerste wielerklassieker van het nieuwe seizoen, de Omloop Het Nieuwsblad,  van nabij te gaan bekijken…

op de eerste doortocht van de kopgroep, op de Haaghoek. Op de voorgrond rechts, voormalig kampioen Freddy Maertens

op de eerste doortocht van de kopgroep, op de Haaghoek. Op de voorgrond rechts, voormalig kampioen Freddy Maertens

't is langs dààr!

‘t is langs dààr!

het prachtige heuvelachtige parcours

het prachtige heuvelachtige parcours

één van de bezoekers heeft wel een hele speciale manier om de koers te volgen...

één van de bezoekers heeft wel een hele speciale manier om de koers te volgen…

op ons stekje langs de Taaienberg was er eerste nog relatief weinig volk

op ons stekje langs de Taaienberg was er eerste nog relatief weinig volk

...maar langzamerhand toch wel wat meer...

…maar langzamerhand toch wel wat meer…

En dan kwamen de renners (bijna) opzetten. Hilarisch moment toen bleek dat 2 wielertoeristen zich nog voor de profrenners op het parcours hadden gewaagd, en enkele omstaanders dachten dat het om profrenners ging…

maar toen kwamen de échte profs er toch aan… ;-)

Groetjes,

Billy

De Tour

Ik weet het, het is de laatste dagen erg stil op mijn blog. Dat komt omdat ik de voorbije week volop kon genieten van mijn “werkloosheid”.

Enkele keren met vrouwlief een fietstocht gemaakt, af en toe enkele voetbalwedstrijden van het EK bekeken op tv, vaak met vrienden weg geweest, en last but not least wat tijd gestoken in het organiseren van onze Tourpoule. Zaterdag ging de Tour van start, en net als vorig jaar organiseerde ik voor de familie een pronostiekwedstrijd (met dank aan Hanneke). Iedere deelnemer moet dan een ploeg van 20 renners samenstellen. In elke rit worden punten toegekend aan de 10 eerst aangekomen renners. In 4 ritten zijn er ook dubbele punten te verdienen, en in het eindklassement zijn er ook bonussen voor wie de gele trui, groene trui, bolletjestrui en witte trui in zijn lijst heeft.
Wat vorig jaar nog eeuwige roem opleverde aan de winnaar, wordt dit jaar een financieel extraatje van 70 euro. Deelnemen kost dit jaar nl. 5 euro, en de totale prijzenpot wordt dus volledig aan de winnaar geschonken.
Mijn ploeg bestaat uit volgende renners:

Boasson Hagen Edvald
Cancellara Fabian
Cavendish Mark
Chavanel Sylvain
Costa Rui
Evans Cadel
Goss Matthew
Greipel Andre
Iglinskiy Maxim
Kittel Marcel
Martin Tony
Nibali Vincenzo
Paolini Luca
Renshaw Mark
Sagan Peter
Sanchez Samuel
Schleck Frank
Taaramäe Rein
Voeckler Thomas
Wiggins Bradley

 

Voorlopig sta ik hiermee in de middenmoot, maar de verschillen zijn nog klein. En de Tour nog lang… ;-)

Groetjes!

Billy

Pasen

 

Gisteren was het dus Pasen. Om 6u15 stonden vrouwlief en ik op. Terwijl ik naar de bakker reed om ontbijt (zalig voor vroege vogels als je een bakker hebt die al om 6u z’n deuren opent!), schakelde vrouwlief de oven aan om broodjes te bakken. Na het ontbijt werden de broodjes gesmeerd met allerlei soorten beleg, en wierp ik nog een laatste blik op de gedetailleerde wegenkaarten op Google Maps.
Om 9u20 kwamen onze vrienden ons ophalen, om dan omstreeks 10u met 3 volle minibusjes (27 personen) richting de Hel van het Noorden te vertrekken. Na een uurtje rijden bereikten wij onze bestemming. Een kleine landweg ergens tussen Artres en Preseau. Kasseien die her en der nog een lapje asfalt hadden, waardoor deze doortocht geen officiële benaming als “secteur pavé”  gekregen had.

kasseien bedekt met een laagje asfalt, met zicht op de kerk van Préseau - foto internet

Omdat we mooi op tijd waren, handig om een plaatsje langs het parcours te vinden, wat met 3 minibusjes niet altijd evident is, hadden we nog ruimschoots de tijd om ons tijdelijke kampeerplaatsje op te zetten. En een aperitiefje te drinken, en daarna onze broodjesmaaltijd te nuttigen.
Toen het langs de weg steeds drukker werd met voorbijrijdende hulpwagens van allerlei wielerploegen, werd het tijd om alles weer op te bergen en ons klaar te houden voor de doortocht van de renners. Toen we de helikopter aan de horizon zagen opdagen, wisten we dat ze er binnen enkele minuten zouden zijn. Eerst een groepje vluchters, kort erop gevolgd door het voltallige peloton. Voorbijrazende sporters, moeilijk om er iemand van de bekendere renners uit te halen. “Chavanel!”, “Boonen”, “Flecha”, “Vansummeren”!
Toen de meute uit het zicht verdwenen was, namen we onze plaats weer in in ons busje. De “gendarme” van dienst liet ons vriendelijk vrije doorgang, en zo konden we koers zetten naar onze volgende bestemming. Al na enkele kilometers bereikten we terug de autosnelweg, en zowat een kwartier later bereikten we al ons doel: Sars-et-Rosières.  Al jaren is dit ons 2e stekje, en het is er nog verbazend rustig. Parkeerplaats genoeg dus. In afwachting van de renners tijd genomen voor een kopje koffie met een stukje cake dat dochterlief gebakken had. Daarna de renners gaan opwachten. Toen die voorbijkwamen 1 grote stofwolk. De grote menigte langs de weg moedigden alle renners luidkeels aan. De wagens van de begeleidende sportbestuurders schraapten de kopjes van de kasseien. Op naar onze 3e en laatste bestemming. Langs kleine binnenwegen de drukke autosnelweg vermijdend, bereikten we moeiteloos Bourghelles. Geparkeerd achter een plaatselijk café dat jaarlijks voor die gelegenheid wordt ingepalmd door honderden wielerliefhebbers. En dan een stuk gewandeld tot op de kasseistrook waar het alweer een drukte van jewelste was door de vele, voornamelijk Vlaamse, toeschouwers. Intussen op de radio gehoord dat onze Tom Boonen er alleen vandoor was, wat de sfeer duidelijk nog meer aanwakkerde. Toen hij voorbijkwam alweer luidkeels aangemoedigd. Wat moet dat toch een fantastisch gevoel geven als renner. Vooral in zo’n heroïsche wedstrijd als Parijs-Roubaix!  Tom hield dan ook een bijzondere demonstratie, en bewees met zijn overwinning dat hij niet voor niets als topfavoriet aan de wedstrijd begonnen was. Een dikke proficiat waard!

Alweer een heel geslaagde dag achter de rug, waarbij Pasen in de vergeethoek kwam. Een afsluiter van de wedstrijden die we jaarlijks getrouw ter plaatse volgen. Het is nu aan de Ardennenklassiekers. Wordt dan tv-kijken…

Groetjes,

Billy

Ronde van Vlaanderen 2012

Het was weer een mooie editie. De gewijzigde aankomstplaats zorgde voor een zware wedstrijd, waarin de tenoren zich zoals verwacht koest hielden tot diep in de finale. Omdat de wedstrijd zich hoofdzakelijk op zo’n 25 kilometer van onze woonplaats verliep, en ik de streek zelf (door er te fietsen) erg goed ken, vond ik het nog aangenamer kijken dan vroeger. Halverwege de voormiddag verzamelden we met onze vrienden en hun kinderen en kleinkinderen, om de renners te gaan bekijken op de kasseien van Wannegem-Lede. Net als vorig jaar was het daar weer Vlaamse Kermis…

Van het sfeertje daar had ik ook enkele filmpjes gemaakt, en die heb ik samengevoegd in 1 overzichtje hier. Het is de eerste keer dat ik zoiets deed, en blijkbaar moet er bij het uploaden iets verkeerd gelopen zijn, en beginnen de renners en wagen plots te golven over het beeld. Vergeef me dat geklungel… ;-)

Daarna ging de hele bende bij ons de wedstrijd volgen op tv. Het werd een spannende wedstrijd, waarbij “onze” Tom het dus verdiend haalde van de 2 raspaardjes en medevluchters Pozzato en Ballan.
Benieuwd of Tom het volgende zondag in Parijs-Roubaix nog eens kan herhalen…

Groetjes!

Billy

Nokere Koerse

In de omgeving waar we zondag nog zijn gaan wandelen, was er vandaag de wielerwedstrijd Nokere Koerse.

Schoonzoon en ik trokken er met de racefiets naartoe, en dat idee hadden blijkbaar ook honderden andere wielertoeristen. Ook heel wat andere wielerliefhebbers, wandelaars en kijkers stonden aan de rand van de weg toe te kijken. En daar was het lekkere weertje niet vreemd aan.

De wedstrijd werd gewonnen door de Italiaanse spurter van de Omega Pharma – Quick Stepploeg, Francesco Chicchi.

Groetjes!

Billy