Voetbal

Weinig vermeldenswaardig gebeurd in ons weekend. Zaterdag waren we uitgenodigd naar een babyborrel, voor het 2e kleinkind van vrienden. Daar waren ook zowat al onze andere vrienden vertegenwoordigd, er werden dus wel enkele biertjes genuttigd… ;-)

Gisteren was er de eerste competitiewedstrijd van onze favoriete voetbalploeg, RC Waregem. Die kon op het nippertje nog in 4e Nationale blijven, al zal dat wellicht geen geschenk zijn. Het vorige bestuur is nl. gestopt, en enkele leden van het jeugdbestuur beslisten om het van hen over te nemen. Met beperktere middelen werd een ploeg samengesteld, die voornamelijk uit (hele) jonge voetballers bestaat. Zeker de helft van de ploeg is nog geen 20 jaar oud, en dan begrijp je wel dat we een moeilijk seizoen tegemoet gaan. Dat bleek ook tijdens de eerste wedstrijd gisteren. Heel veel inzet en moed, maar tegenover ervaren spelers is dat toch net iets onvoldoende. Onze jongens gingen dan ook met 0-2 de boot in. Spijtig voor die eerste thuiswedstrijd, maar ook de supporters zijn realistisch…

Groetjes,

Billy

Vals alarm

Zoals mijn huisdokter al vermoedde (en ikzelf eerlijk gezegd ook), bleek het longonderzoek een maat voor niks. Geen abnormale storing vastgesteld dus. Al bij al toch een geruststelling… ;-)

Morgen begint de Ronde van Frankrijk, en ik heb het de voorbije dagen dan ook heel druk gehad met het voorbereiden van onze Tourprono die ik nu al voor het 3e jaar op rij organiseer voor familie en vrienden. Daardoor weinig andere blogs bezocht en/of gereageerd.  Morgen wordt dan ook een sportdag, met de eerste rit en daarna om 18u de volgende wedstrijd van onze Rode Duivels tegen het Argentinië van Lionel Messi. En dan ‘s avonds nog onze Noorderburen, laat ons duimen voor elkaar!

Groetjes,

Billy

De kop is er af…

 

Ook voor onze Rode Duivels is het WK gisteravond succesvol begonnen. Ook al kostte het veel doorzettingsvermogen en geduld om de Algerijnse muur te doorbreken.
Vanavond mogen onze bevriende noorderburen weer aan de bak. Duim ook voor hen!

Groetjes,

Billy

185 km

…is het aantal kilometers die ik de afgelopen dagen gefietst heb.

Donderdag 1 mei stond in Oudenaarde de Superklassieker op het programma. Mijn schoonzoon en ik hadden ons ingeschreven voor de 120 km. De tocht begon al meteen met enkele pittige beklimmingen, en we hadden dus nauwelijks de tijd om naar adem te happen. Met daarnaast ook nog enkele kasseistroken (niet mijn lievelings-ondergrond!) best een zware tocht. Naarmate we Geraardsbergen naderden konden we toch even recupereren. Maar toen moesten we natuurlijk ook nog de Muur op. Maar die viel al bij al nog mee, ik reed ‘m netjes op, en daarna konden we genieten van een heerlijke afdaling. En werden we opnieuw richting Oudenaarde geloodst. We vonden het wel vreemd dat de tocht na zo’n 75 km al opnieuw in Oudenaarde aankwam, om dan nog een extra lus te maken om aan de voorziene 120 km te komen. Wij besloten om die extra lus niet te rijden, en ergens een terrasje op te zoeken op de markt.

Gisteren ging het richting Kortrijk, waar we de Verada-Follens Classic reden. Meer dan 3000 gelijkgestemde zielen wilden net als wij dit schitterende evenement meemaken. Een mooie tocht langsheen één van mijn favoriete streken: le Pays des Collines. Bij momenten erg lastig om te fietsen, maar de beloning is dan ook een schitterend uitzicht én het gevoel van weer zo’n lastige klim te hebben overwonnen. En bij aankomst op onze startplaats, na zo’n 110 km,  het gevoel te hebben dat je zelfs na zo’n zware rit nog wat overschot hebt, en dus mag besluiten dat het met de conditie wel snor zit.
Nadat we onszelf trakteerden op een lekkere Omer, werden we eens we opnieuw thuis waren beloond met een barbecue die onze vrouwen voor ons hadden voorbereid. Ook al was het tijdens het fietsen niet al te warm, op ons beschutte zonneterrasje was het heel aangenaam toeven. En als dochterlief dan ook het merendeel van het werk deed aan de barbecue, konden we lekker genieten!

Groetjes,

Billy

Fabian

Gisteren waren wij, zoals duizenden Vlamingen in ons landje, in de ban van de Ronde.

Ietsje voor de middag kwamen de renners hier enkele kilometers verder voorbij, en wij gingen samen met dochter, schoonzoon en kleinzoon kijken. En we waren beslist niet alleen! Wat een menigte, en dat op een quasi onbelangrijk kruispunt in het parcours. Mensen die absoluut die “Flandriens” wilden aanmoedigen. De Ronde is ontzettend populair, dat mag duidelijk zijn. Dat is meteen ook de reden dat wij niet meer gaan kijken op één van de hellingen of kasseistroken,  het is gewoon véél te druk.

In de namiddag hadden we vrienden uitgenodigd om samen op tv de wedstrijd te volgen. Drie Vlamingen en één Zwitser maakten er een ongemeen spannende strijd van, die uiteindelijk toch beslist werd in het voordeel van de uiterst sympathieke Fabian. Het is hem gegund!

Groetjes,

Billy

Pronostiek

Zaterdag begint de “Tour“, de Ronde van Frankrijk. Zowat de topwedstrijd van het jaar voor de wielerliefhebbers.

Voor het 3e jaar op rij organiseer ik met familie en vrienden een pronostiek (met dank aan Hanneke), waar organisatorisch wel wat werk in kruipt. Ik giet alles nl. in een excelbestand, waardoor ik na het invoeren van de 10 eerst aangekomenen per rit onmiddellijk kan zien wie hoeveel punten scoort met zijn ploeg. Het is nu al duidelijk dat veel dezelfde renners gespeeld worden, al zitten er ook hele vreemde “eenden in de bijt”…

Benieuwd wie het dit jaar zal halen…

Groetjes!

Billy

Halle-Ingooigem

Woensdagmorgen trokken we naar Ingooigem, waar we verwelkomd werden met een kopje koffie. Daar werd ons ook verteld op welke van de 5 autobussen we mochten opstappen om naar Halle te rijden. De begeleider en hostess bleken erg goed mee te vallen. Eens we over Ronse op de autosnelweg waren werd champagne geserveerd, en we lieten ons dit welgevallen. Wie wou kon ook frisdrank of een biertje krijgen, maar het overgrote deel van de medereizigers kozen voor de nobele bubbels. Onderweg bracht de begeleider er de ambiance in door wat moppen te tappen. In Halle konden we langs de rennersbussen door naar de sporthal, waar we vergast werden op een receptie met cava en hapjes. Na de champagne op de bus, smaakte de cava toch helemaal anders hoor… ;-).
Tijdens de receptie was het beginnen regenen en kwamen ook steeds meer mensen binnen schuilen. Toen de regen begon af te nemen werd het tijd om naar de ploegvoorstelling te gaan. Ploeg per ploeg verscheen op het podium op de markt en alle renners werden voorgesteld door de speaker van dienst. Daarna werd de koers op gang gereden, en konden we opnieuw onze bus opzoeken. We reden naar Vichte, waar ons in een plaatselijke feestzaal een 3-gangenmenu werd aangeboden. Tussenin reden de renners voorbij en konden we de straat op om ze voorbij te zien snorren.

Na het eten werden we met de bus naar de aankomst gebracht, waar wij op een podium de millimeterspurt voor de overwinning konden bekijken. In de grote tent ernaast werd gul genoten van Kwaremontbier of ander vocht. En in het ontmoetingscentrum konden we ook nog broodjes eten. Toch verkozen we om ook ‘s de plaatselijke horeca te steunen. Enkele uren later bleek dat fataal voor mij… :-P

We kunnen terugblikken op een mooie ervaring, gelukkig moesten wij de sponsoring niet betalen waardoor we als V.I.P. mee mochten gaan. Het is voor herhaling vatbaar, maar een volgende keer toch wat meer alcoholvrije drankjes drinken lijkt me aangewezen…

Groetjes,

Billy