Pasen

 

Gisteren was het dus Pasen. Om 6u15 stonden vrouwlief en ik op. Terwijl ik naar de bakker reed om ontbijt (zalig voor vroege vogels als je een bakker hebt die al om 6u z’n deuren opent!), schakelde vrouwlief de oven aan om broodjes te bakken. Na het ontbijt werden de broodjes gesmeerd met allerlei soorten beleg, en wierp ik nog een laatste blik op de gedetailleerde wegenkaarten op Google Maps.
Om 9u20 kwamen onze vrienden ons ophalen, om dan omstreeks 10u met 3 volle minibusjes (27 personen) richting de Hel van het Noorden te vertrekken. Na een uurtje rijden bereikten wij onze bestemming. Een kleine landweg ergens tussen Artres en Preseau. Kasseien die her en der nog een lapje asfalt hadden, waardoor deze doortocht geen officiële benaming als “secteur pavé”  gekregen had.

kasseien bedekt met een laagje asfalt, met zicht op de kerk van Préseau - foto internet

Omdat we mooi op tijd waren, handig om een plaatsje langs het parcours te vinden, wat met 3 minibusjes niet altijd evident is, hadden we nog ruimschoots de tijd om ons tijdelijke kampeerplaatsje op te zetten. En een aperitiefje te drinken, en daarna onze broodjesmaaltijd te nuttigen.
Toen het langs de weg steeds drukker werd met voorbijrijdende hulpwagens van allerlei wielerploegen, werd het tijd om alles weer op te bergen en ons klaar te houden voor de doortocht van de renners. Toen we de helikopter aan de horizon zagen opdagen, wisten we dat ze er binnen enkele minuten zouden zijn. Eerst een groepje vluchters, kort erop gevolgd door het voltallige peloton. Voorbijrazende sporters, moeilijk om er iemand van de bekendere renners uit te halen. “Chavanel!”, “Boonen”, “Flecha”, “Vansummeren”!
Toen de meute uit het zicht verdwenen was, namen we onze plaats weer in in ons busje. De “gendarme” van dienst liet ons vriendelijk vrije doorgang, en zo konden we koers zetten naar onze volgende bestemming. Al na enkele kilometers bereikten we terug de autosnelweg, en zowat een kwartier later bereikten we al ons doel: Sars-et-Rosières.  Al jaren is dit ons 2e stekje, en het is er nog verbazend rustig. Parkeerplaats genoeg dus. In afwachting van de renners tijd genomen voor een kopje koffie met een stukje cake dat dochterlief gebakken had. Daarna de renners gaan opwachten. Toen die voorbijkwamen 1 grote stofwolk. De grote menigte langs de weg moedigden alle renners luidkeels aan. De wagens van de begeleidende sportbestuurders schraapten de kopjes van de kasseien. Op naar onze 3e en laatste bestemming. Langs kleine binnenwegen de drukke autosnelweg vermijdend, bereikten we moeiteloos Bourghelles. Geparkeerd achter een plaatselijk café dat jaarlijks voor die gelegenheid wordt ingepalmd door honderden wielerliefhebbers. En dan een stuk gewandeld tot op de kasseistrook waar het alweer een drukte van jewelste was door de vele, voornamelijk Vlaamse, toeschouwers. Intussen op de radio gehoord dat onze Tom Boonen er alleen vandoor was, wat de sfeer duidelijk nog meer aanwakkerde. Toen hij voorbijkwam alweer luidkeels aangemoedigd. Wat moet dat toch een fantastisch gevoel geven als renner. Vooral in zo’n heroïsche wedstrijd als Parijs-Roubaix!  Tom hield dan ook een bijzondere demonstratie, en bewees met zijn overwinning dat hij niet voor niets als topfavoriet aan de wedstrijd begonnen was. Een dikke proficiat waard!

Alweer een heel geslaagde dag achter de rug, waarbij Pasen in de vergeethoek kwam. Een afsluiter van de wedstrijden die we jaarlijks getrouw ter plaatse volgen. Het is nu aan de Ardennenklassiekers. Wordt dan tv-kijken…

Groetjes,

Billy

♥

Ronde van Vlaanderen 2012

Het was weer een mooie editie. De gewijzigde aankomstplaats zorgde voor een zware wedstrijd, waarin de tenoren zich zoals verwacht koest hielden tot diep in de finale. Omdat de wedstrijd zich hoofdzakelijk op zo’n 25 kilometer van onze woonplaats verliep, en ik de streek zelf (door er te fietsen) erg goed ken, vond ik het nog aangenamer kijken dan vroeger. Halverwege de voormiddag verzamelden we met onze vrienden en hun kinderen en kleinkinderen, om de renners te gaan bekijken op de kasseien van Wannegem-Lede. Net als vorig jaar was het daar weer Vlaamse Kermis…

Van het sfeertje daar had ik ook enkele filmpjes gemaakt, en die heb ik samengevoegd in 1 overzichtje hier. Het is de eerste keer dat ik zoiets deed, en blijkbaar moet er bij het uploaden iets verkeerd gelopen zijn, en beginnen de renners en wagen plots te golven over het beeld. Vergeef me dat geklungel…

Daarna ging de hele bende bij ons de wedstrijd volgen op tv. Het werd een spannende wedstrijd, waarbij “onze” Tom het dus verdiend haalde van de 2 raspaardjes en medevluchters Pozzato en Ballan.
Benieuwd of Tom het volgende zondag in Parijs-Roubaix nog eens kan herhalen…

Groetjes!

Billy

♥

Nokere Koerse

In de omgeving waar we zondag nog zijn gaan wandelen, was er vandaag de wielerwedstrijd Nokere Koerse.

Schoonzoon en ik trokken er met de racefiets naartoe, en dat idee hadden blijkbaar ook honderden andere wielertoeristen. Ook heel wat andere wielerliefhebbers, wandelaars en kijkers stonden aan de rand van de weg toe te kijken. En daar was het lekkere weertje niet vreemd aan.

De wedstrijd werd gewonnen door de Italiaanse spurter van de Omega Pharma – Quick Stepploeg, Francesco Chicchi.

Groetjes!

Billy

♥

Wielerseizoen

Morgen begint in ons landje het wielerseizoen weer “officieel”.

De “Omloop” is de eerste echte confrontatie in ons landje. En zoals vaker bij de wielerklassiekers die in onze streek voorbijkomen, komen dan de kriebels om onze helden in het echt te bewonderen. Omdat we morgen voor de eerste keer op onze kleinzoon Mero moeten passen, gaat vrouwlief niet mee. Ik ben afgesproken met onze vriend en hun zoon en schoondochter, om naar de Valkenberg en de Wolvenberg te gaan kijken. Ik kijk er in elk geval naar uit, vooral omdat ik de streek ook redelijk goed ken en dan als “terreinkenner” vaak de kleine wegjes weet zijn om de renners zo vaak te zien als we willen. Wat voor morgen eigenlijk niet echt van toepassing is omdat we ze maar 2 keer gaan bekijken en we via de grote wegen onze 2 “uitkijkposten” kunnen bereiken.

Ik wens jullie alvast een fijn weekend, ik moet eerst nog een nachtje werken…

Groetjes!

Billy

♥

Luizige zondag

Normaal ga ik op zondagmorgen zwemmen, maar dat besloot ik vanmorgen maar ‘s over te slaan. Ik voel me nl. niet zo lekker, eigenlijk sukkel ik al weken met een hardnekkige hoest, en het lijkt erop dat er een heuse verkoudheid aan het doorbreken is nu. Dan maar geen zwemmen vandaag dus.

In de plaats daarvan heb  ik al een grote pot stoofvlees klaargemaakt (staat nog te sudderen), die we vanmiddag met vrienden gaan verslinden. Want daarvoor gaan we allemaal samen naar de nieuwjaarsreceptie van onze stad. Zoals elk jaar trouwens, trakteert onze stad z’n inwoners op gratis drank en hapjes, en dat slaan we natuurlijk niet af.

Na het eten zal er ongetwijfeld naar tv gekeken worden, naar het Belgisch Kampioenschap veldrijden, dat enorm populair is in ons landje. Stiekem hoop ik dat Klaas Vantornout het zal halen. Die rijdt nl. een thuiswedstrijd, want hij woont op amper enkele kilometers van het parcours in Hooglede. Maar of er aan de klasse en kracht van de in bloedvorm verkerende Sven Nys veel te doen is, heb ik grote twijfels over…

Fijne zondag!

Liefs,

Billy

♥

de Tour

Iedereen blijkt het maar druk te hebben deze dagen.

En da’s met mij eigenlijk ook niet anders.
Deze dagen ben ik vooral druk bezig geweest met de Tour. Voor wie niks van wielrennen af weet, de Tour is hét hoogtepunt in het wielerseizoen. En ook commercieel een topper, zodat alle ploegen hun beste beentje…of renners, bijzetten om goed voor de dag te komen.
En dankzij Hanneke, die me een mooi wedstrijdkader doormailde waarmee we kunnen pronostikeren op de Tour, heb ik 10 familieleden bereid gevonden om mee te doen aan een Tourpoule. Het heeft me de eerste dagen wat reken- en denkwerk gekost om met behulp van Office Excel het programma zodanig aan te passen dat ik alleen maar de uitslag hoef in te typen, en zo automatisch ieders score kan bijhouden.
Onze schoonzoon nam een vliegende start, maar ik ben nog in het koppeloton te vinden. Vandaag deed ik een uitstekende zaak, met 7 van mijn renners bij de eerste 10. Maar de weg is nog lang…en de spanning kan alleen maar stijgen…

Groetjes!

Billy

♥

Zwarte (Giro)dag

Vandaag is een zwarte dag voor de Belgische wielerwereld.

Wouter Weylandt, vorig jaar in Middelburg nog ritwinnaar in de Giro, kwam vandaag tijdens een afdaling in diezelfde Giro ten val, en was volgens de ploegdokter op slag dood. Hij werd nog naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis overgebracht, maar geen hulp kon nog baten.

Wouter Weylandt was dezelfde leeftijd van onze zoon, amper 26, en zou in september vader worden.
Hij was eerst niet eens voorzien om de Giro te rijden, maar moest invallen voor een ploegmaat.

Verschrikkelijk!!!

Fietshelm

Deze namiddag heb ik ‘m eindelijk op de kop getikt. Een nieuwe fietshelm. En de winkel was deze keer niet gesloten…

Het werd deze Lazer O2, lekker licht model en bijzonder handig door de draaiknop bovenaan, die het mogelijk maakt om de helm zo goed mogelijk aan te sluiten op het hoofd. De vele openingen maakt hem ook bij warmer weer comfortabel om dragen.

Ik ben een hevig voorstander van het dragen van zo’n helm, en zal met de racefiets nooit zonder op pad gaan. Zoals sommige logvrienden zich misschien herinneren, ben ik al 2 keer gevallen, en bij de laatste val was het resultaat een in 3 stukken gebroken helm en een hersenschudding. Had ik toen die helm niet op gehad, dan was er van loggen niets meer terecht gekomen, en was ik hoogstwaarschijnlijk al door pieren verteerd…
In de meerderheid van de ongevallen met fietsers, zijn hoofdletsels het gevolg. Een fietshelm dragen vermindert het risico op een hoofdletsel met 75 procent en het risico op een hersenletsel met 85 procent. Verwondingen aan het hoofd zijn zelfs de belangrijkste doodsoorzaak bij fietsongevallen. In negen op tien dodelijke ongevallen met fietsers is een hersenletsel de doodsoorzaak.
Redenen genoeg dus om die pot te dragen!

Groetjes,

Billy

♥

Weekendverslag 8 t/m 10 april

Ik heb weer een fantastisch weekend achter de rug, waarin alweer weinig plaats was voor weblogland…excuus daarvoor!

Mijn weekend begon vrijdag al, want ik moest ‘s avonds niet werken, dagje verlof opgenomen. Want onze schoonzoon had gevraagd of ik vrijdagnamiddag weer kon helpen voor zijn tuinpad, en dat kon ik natuurlijk moeilijk weigeren. ‘s Avonds heeft onze dochter ons een lekker 3-gangenmaaltijd bereid. Gevolgd door een partijtje bowling op de Wii, waarin duidelijk werd dat ik in het échte sporten stukken beter ben dan in de virtuele versie…

Zaterdagmorgen vroeg uit de veren, want ik had me voorgenomen om deel te nemen aan de Rit van de Gouverneur. Een fietsrally waarvan de opbrengst naar een goed doel gaat, en dergelijke ritten hebben mijn voorkeur. Er waren heel wat deelnemers, een record zelfs: 4200! Waardoor een mooie cheque van om en bij de 12.000 euro kon overhandigd worden aan Eu’reka, een initiatief van de dienst Medische Oncologie en het centrum voor Sportgeneeskunde van het UZ Gent. Eu’reka is een multidisciplinair revalidatieprogramma voor mensen met en na kanker.
Tegen de middag, en met 105 km op de teller, kwam ik thuis.
In de namiddag zijn we toen met dochter en schoonzoon op pad geweest. Eerst een bezoekje gebracht aan Vanhulle, waar allerhande bouwmaterialen en tegels verkocht worden, want naast het tuinpad willen zij ook hun terras vernieuwen. En in zo’n bedrijf hebben ze volop de keuze. Daarna een blitzbezoekje gebracht aan mijn moeder in het rustoord. Zij herstelt prima en verlangt al weer naar haar appartementje.
Daarna richting sportcentrum de Treffer, waar in één van de zaaltjes door onze bierproefvereniging een pilsproeving werd georganiseerd. Terwijl de vrouwen op het terras genoten van het lekkere weertje, kregen zoonlief, schoonzoon en ik 12 pilssoorten voorgeschoteld, die we elk van een quotering dienden te voorzien. Na alle scores bijeengeteld te hebben, bleek nogmaals dat het streekproduct “Bavik” als beste uit de test kwam. Een hele opsteker voor de aanwezige brouwmeester!

Zondag was er alweer een hoogdag voor de wielerliefhebbers: Parijs-Roubaix. Zoals gewoonlijk met onze vrienden een minibusje gehuurd, en omstreeks 10u vertrokken naar de Hel van het Noorden. Op onze eerste afspraakplaats, Aulnoy-les-Valenciennes, hadden we ruimschoots de tijd om te aperitieven en onze belegde broodjes op te eten. Het was écht zomers weer, en dat maakte dat de wegen er kurkdroog bij lagen.
Na de doortocht van de renners kregen we dan ook een stofwolk te verwerken…

Daarna hebben we de renners nog op 2 andere plaatsen gezien, op onze laatste post dan ook nog op tv de laatste kilometers van de koers kunnen volgen in een plaatselijk cafeetje. Schitterend hoe Johan van Summeren de wedstrijd won, en na aankomst ook nog zijn vriendin ten huwelijk vroeg. Het wordt voor hen alvast een dag om nooit te vergeten!
Na thuiskomst hebben wij nog geruime tijd genoten van het lekkere weertje op ons terras.

Groetjes,

Billy

♥

RVV-dag

Zo, één van de grootste sportdagen van het jaar, de dag van de Ronde van Vlaanderen,  is weer voorbij.

‘s Morgens ben ik eerst nog een uurtje gaan zwemmen, om daarna onze vrienden te gaan oppikken. Samen met hun kinderen en kleinkinderen zijn we dan naar het schilderachtige dorpje Wannegem-Lede. We waren ruim op tijd, zo’n anderhalf uur voor de renners er waren, maar toch helemaal niet als eersten daar. En het was al volkomen Vlaamse kermis: muziek, kraampjes met drank en volop ambiance. Wat natuurlijk een prachtige sfeer was. Ik had m’n camera weer bij, de sfeer moet je er zelf bij fantaseren…

onze wagens stonden geparkeerd in dit straatje dat uitgeeft op de kasseistrook die langs de Houtavemolen loopt. De huidige molen is afkomstig uit Houtave in West-Vlaanderen, vandaar de benaming Houtavemolen. Op 10 juli 1981 werd de molen naar de huidige standplaats overgebracht. Dit verliep niet zonder problemen. Bij de ontmanteling te Houtave op 10 maart 1981 wilde de plaatselijke veldwachter met behulp van een vuurwapen verhinderen dat de molen voor verplaatsing werd opgeladen. Dit is de verklaring van de bijnaam "Schietsjampettermolen". Pas achteraf werd de toelating tot overbrenging gerechtelijk bekomen. Pas in 1987 geraakte de restauratie voltooid.

aan de kasseistrook aangekomen krijgen we een mooi zicht op het kerkje van Wannegem-Lede

na een tijdje was de volkstoeloop compleet. Links en rechts enkele van de talrijke kraampjes waar de dorstigen konden gelaafd worden

ook in de andere richting een massa volk. Om een goed uitzicht te hebben op de renners hadden ook vele mensen postgevat op het muurtje van het kerkhof, dat zoals zo vaak vroeger rond de kerk te vinden was. Ook de schop van een graafmachine bleek uitstekend te voldoen als "uitkijkpost". Van vindingrijkheid gesproken...

omstreeks de middag kwamen de koplopers er aan!

enkele minuten later gevolgd door het peloton

Daarna was het tijd om thuis eerst samen met schoonmoeder en onze kids te genieten van het stoofpotje dat vrouwlief had klaargemaakt, om ons dan neer te ploffen in het salon, en de rest van de namiddag de spannende wedstrijd te bekijken. Die een verrassende wending kreeg toen Fabian Cancellara, de favoriet bij uitstek, kreeg af te rekenen met krampen en zo werd bijgehaald door een achterliggend groepje.
Uiteindelijk verbaasde Nick Nuyens iedereen door deze editie van de Ronde op zijn naam te schrijven. Een mooie afsluiter van één van de spannendste Rondes van de laatste jaren!

Groetjes,

Billy

♥