Nooit meer Center Parcs

Wij hadden in juli ter gelegenheid van ons 30-jarige huwelijk een weekendje weg geboekt begin december, met onze kinderen en kleinkinderen. Net omdat het makkelijk was met die kleine kids, kozen wij voor een vakantiewoning in Center Parcs Eifel. Mooie streek, mooi park, kortom…het zou weer plezant worden. In juli nog een voorschot betaald, en in september het resterende bedrag.

Vorige week echter kregen we telefoon van één van de medewerksters van Center Parcs, met de mededeling dat door onderhoudswerken het park waar wij ons weekendje boekten, gesloten is in de door ons gekozen periode. Of wij graag een ander park of andere periode zouden willen boeken. Wat we hebben afgeslagen, want het was al puzzelen om een passende datum te vinden, en de Eifel hadden wij zorgvuldig uitgekozen en wilden nergens anders boeken. Dus gaan ze ons het reeds betaalde bedrag terugstorten.

Ik heb wel m’n bedenkingen bij hun manier van werken. Men laat eerst mensen boeken en vooraf de verschuldigde som betalen. Maar als je de pech hebt dat er wat weinig boekingen zijn die periode kan jouw uitje zo maar geannuleerd worden omdat zij ervoor kiezen om dan onderhoudswerken uit te voeren.
Ik heb toch maar eens geïnformeerd bij consumentenorganisatie Test Aankoop of we daar geen schadevergoeding kunnen voor eisen. Wordt vervolgd…

Center Parcs? Nooit meer!

Groetjes,

Billy

<3

Weekendverslag 18 & 19 oktober

Zaterdag profiteerden we nog eens van het uitstekende nazomerweertje om een fietstochtje te maken, in het gezelschap van onze dochter en kleinzoon Mero. We vertrokken in Ingelmunster langs de vaart Roeselare-Leie en reden een kleine 40 km langs voornamelijk glooiende, landelijke wegen in Ingelmunster, Meulebeke, Pittem en Ardooie. Ook een horecastopje (op een zonnig terras!) werd natuurlijk niet vergeten. Na de fietstocht gingen we iets eten dicht bij onze startplaats in taverne Otteca. Daarna spoedden we ons naar huis, want ‘s avonds stond al onze 2e voorstelling te wachten van ons cultuurabonnement in de Schakel: “dagboek van een soigneur“. Daarin brachten klasbakken Jos Verbist (die u misschien kent van de serie “Quiz me quick”) en Lucas Van den Eynde (hoeft toch geen voorstelling meer zeker?) het verhaal van een vader, die het wielrennen de rug probeert toe te keren en de blinde nonkel, wiens liefde voor de sport alleen maar lijkt te groeien. Stuk voor stuk mensen die achterblijven na de wanhoopsdaad van hun ‘poulain’.

Zondag hadden we om 10u een evaluatievergadering over ons voorbije straatfeest. Wat uiteindelijk overliep in een lang uitgesponnen aperitiefmoment, gevolgd door een mosseldiner. Daarna naar het voetbal, waarin onze jongens een heel verdienstelijke wedstrijd speelden tegen de koploper van het klassement, maar toch met 1-3 de boot ingingen. Terwijl de mannen van onze stadsploeg in Luik een verhitte wedstrijd speelden tegen Standard Luik, die bij een 1-2 voorsprong voor de Waregemse mannen gestaakt werd door de scheidsrechter door ongeregeldheden met de Standardsupporters.
Na het voetbal brachten wij nog een bezoekje aan de kermis in de naburige wijk Molenhoek in Deerlijk, om onze kleinkinderen te verwennen.

Groetjes,

Billy

<3

Weekendverslag 10 t/m 12 oktober

Vrijdagnamiddag vertrokken we netjes op tijd, en we hadden geluk in het verkeer onderweg. Op de Brusselse ring was het relatief rustig en hadden dus nauwelijks oponthoud. Rond Luik hebben we een tijdje moeten aanschuiven waar er aansluitingen waren op andere autosnelwegen, maar al bij al viel het wel mee.
Toen we aan ons vakantiehuis waren aangekomen hebben we alle bagage uitgeladen, en begonnen we aan ons quizavondje. Ik had enkele thema’s voorgesteld voor elk koppel, waaruit zij elk 10 vragen moesten stellen. Wij hadden “bier en gastronomie”, en omdat er ook geproefd moest worden stelde ik voor om ons te laten beginnen. Zo hadden we spel en apero in één… ;-)
Nadat ook 2 andere thema’s aan bod gekomen waren, werd het tijd om te eten. Wij hadden de dag voordien 2 ruime potten varkenswangetjes bereid, en er werd duchtig van gesmuld.
Na het eten nog wat quizvraagjes opgelost, voor het bedtijd werd.

Zaterdagmorgen ontbeten, en daarna gingen we huurfietsen ophalen om de hele dag te fietsen. Ik had een rondje rond alle Voerense dorpen uitgestippeld, met enkele pittige beklimmingen onderweg. Ik heb die met de racefiets overwonnen, al de vrienden hadden voor een elektrische fiets gekozen… gelukkig maar.
Een eerste stop onderweg was bij Green Valley in Teuven, waar wij een spelletje boerengolf speelden. ‘s Middags hadden we ons middagmaal in café Modern, waar we heerlijk in het zonnetje buiten ons aperitiefje hadden.
Daarna zetten we onze fietstocht verder. Op een boogscheut van onze vakantiewoning echter reed ik lek. Grote pech toen ook bleek dat een reservebandje dat ik bij had, eveneens lek bleek! Er zat niks anders op dan dat één van de vrienden mijn wiel meenam naar de fietsenverhuurder om daar een nieuwe band op te monteren, en dan terug te keren. Omdat we dan al veel tijd verloren hadden, en de huurfietsen tegen 17u moesten terug zijn, besloten we om onze fietstocht te staken. In de plaats daarvan deden we een terrasje aan van één van de horecazaken van ‘s Gravenvoeren, wat natuurlijk ook geen slecht idee was.
‘s Avonds zetten we onze quiz verder, waarin uiteindelijk vrouwlief en ik duidelijk de sterkste bleken (ahum…).

Zondagmorgen na het ontbijt alles weer inpakken, afrekenen met één van de eigenaressen van de woning, en daarna de wagen in naar Hombourg. Daar werden we opnieuw uiterst vriendelijk ontvangen door Roy Eussen in Hombourgeois. Zijn vader gaf ons een woordje uitleg bij het artisanale stroopstoken, wat Roy rond deze tijd zo’n 8-tal weken bezig houdt. Via een verhelderend filmpje werden wij er duidelijk op gewezen dat dit een heel zware bezigheid is, die je voor een langere periode niet zou volhouden. Na het proeven van de artisanale stroop (die voor 60% peren en 40% uit appelen bestaat), mochten we aanschuiven aan een rijk gevulde tafel voor het middagmaal. Na het eten reden we huiswaarts, waar we na het uitladen van onze bagage nog wat napraatten over ons erg geslaagde weekend bij mijn broer en zijn vrouw.

Groetjes,

Billy

<3

Weekendverslag 4 & 5 oktober

Eerst en vooral dank voor alle beterschapswensen!

Zaterdag hield ik het wijselijk rustig en hield ik huisarrest. In m’n luie zetel wat tv gekeken, vooral programma’s die op de digibox stonden. ‘s Avonds naar het rampzalige voetbal van stadsploeg SV Zulte-Waregem. Wat een verschil met de voorbije jaren!

Zondagmorgen geen fietsen of zwemmen. Toch brachten wij een bezoekje aan brouwerij Bavik de Brabandere ter gelegenheid van de Open Bedrijvendag. We waren daar natuurlijk niet alleen, en konden na de rondleiding proeven van één van hun brouwsels.
In de namiddag gingen we eerst met vrienden naar de boerenmarkt, om daarna de eerste voorstelling bij te wonen van ons nieuwe cultuurabonnement: Willem Vermandere.
Willem zagen we al enkele keren aan het werk, en deze keer was hij omringd door 7 klasrijke muzikanten. In zijn sappige dialect vertelde Willem over de naweeën van de Eerste Wereldoorlog, zijn jeugd en ook traditionele verhalen over Cordula, La Belle Roselle en Ettore passeerden de revue. Naar Willem kan ik blijven luisteren, de voorstellingen vervelen dan ook geen moment, en ook op muzikaal vlak bleven de toeschouwers geboeid door al dat moois. Na de voorstelling dus niks anders dan positieve kritiek te horen gekregen.
‘s Avonds nog wat blijven napraten bij onze vrienden, om dan huiswaarts te keren.

Intussen is mijn verkoudheid al stukken beter, maar ik ben nog niet helemaal fit. Dat zal wellicht nog een tijdje duren…

Groetjes,

Billy

<3

Belabberd

Het begon maandag met keelpijn. Naarmate de week vorderde werd het erger en erger. Keelpijn, hoest en het snot dat uit m’n neus liep…

Gisteren dus naar de dokter, die me een siroopje gaf en antibiotica. Blijkbaar straf spul want het gaat toch al ietsje beter. Intussen hou ik me nog wat koest. Jammer van het mooie nazomerweer, dat heb ik aan me moeten laten voorbijgaan… :'(

Fijn weekend!

Billy

<3

 

Sunshine Blogger Award

Een tijdje geleden werd ik genomineerd door Dhr. Pannenkoek uit de mooiste stad van onze provincie, Brugge.    sunshine-award

De regels
1. Show het logo van de Award
2. Uit jouw waardering naar de blogger die jou genomineerd heeft
3. Deel 7 feitjes over jezelf
4. Nomineer 15 bloggers en link naar hun site
5. Contacteer de 15 gekozen bloggers en laat ze weten dat ze zijn genomineerd!

Dhr. Pannenkoek is een begenadigd schrijver, en ik ben daar best wel jaloers op. Mensen met een ruime fantasie en een vlotte pen.

Omdat ik hier in mijn log toch meestal persoonlijke dingen vertel, was het wel moeilijk om daar nog enkele feiten bij te verzinnen. Wellicht zullen heel wat dingen dus bekend in de oren klinken… ;-)

7 feitjes over mezelf

  1. hoewel ik hier heel positief tracht te schrijven (Dhr. Pannenkoek heeft het zelfs over de eeuwig positieve Billy), heb ik toch soms sombere momenten. Vooral als ik denk aan het ouder worden, en de dood, kan ik écht met het hoofd naar beneden lopen. Ik kan er maar niet bij dat er ooit een einde aan dit leven komt.
  2. ik hou enorm van muziek. Als de tv hier thuis niet aanstaat, dan is er altijd radio te horen, of een cd’tje of ook nog Spotify via internet. Op radio meestal Studio Brussel, maar op bepaalde momenten kan het evengoed Radio 1, Joe FM of Nostalgie zijn. En wat ik nòg liever doe is naar artiesten live gaan kijken. Is toch anders dan ze bezig horen op radio.
  3. ik hou van de natuur. Dit zal misschien wel verrassend klinken, want ik log nauwelijks of nooit over dit feit. Maar als ik op pad ben met de fiets kan ik enorm genieten van het groen, of de dieren die ik tegenkom. Een stevige wandeling in bos of natuurgebied vind ik ook zalig. Jammer genoeg is vrouwlief niet zo natuurminded, en heeft ze door haar rugperikelen ook de mogelijkheden niet meer om te wandelen. Gelukkig kan samen fietsen nog wél.
  4. ik kan me enorm ergeren in het verkeer. En hoe ouder ik word, hoe méér ik me daarin kan ergeren. De dag van vandaag zijn zoveel mensen die geen greintje eerbied en respect hebben voor regels. Mensen die aan 100 km/u aan wegwerkzaamheden voorbijrazen waar maar 70 km/u mag gereden worden zouden ze eens een hele dag aan de rand van die werkzaamheden moeten laten staan!
  5. Billy is niet mijn échte naam! Misschien dat enkelingen dat dachten, maar is dus niet zo. Billy is gewoon een pseudoniem. Het klinkt wat bluesy en paste perfect bij de naam van mijn vorige blog (bluesbrother.web-log.nl). Mijn echte naam heb ik met enkele grootheden gemeen, zoals Claus, Boss, Camps, Matthysen, Chavez, Broos en Sanchez. (wie het nu nog niet weet… )
  6. ik ben katholiek opgevoed, maar erg gelovig ben ik niet. En dat is er niet op verbeterd sinds al die schandalen rond kindermisbruik in de kerk. Maar toch ga ik als ik ergens op vakantie of uitstap ben en er een kerk is die toegankelijk is, telkens eens binnen neuzen.
  7. ik ga heel graag op een weekendje uit. En ik geniet dan evenzeer van het voorbereiden ervan. Want mijn reisgenoten, of het nu familie of vrienden zijn, rekenen er meestal op dat ik het initiatief neem om ter plaatse iets te organiseren. Dingen gaan bezichtigen, fietstochtjes uitstippelen, enz…

Zo, misschien zijn jullie dan tòch iets wijze geworden?

Intussen zijn al heel wat van mijn blogvrienden eveneens genomineerd geweest, en 15 mensen nomineren is dan ook onbegonnen werk. Toch zijn er best nog enkele mensen waarvan ik wel wat meer zou willen te weten komen. Maar ik wil henzelf laten beslissen of ze dat willen doen of niet.

Groetjes,

Billy