Gisteren gekeken naar de aflevering van maandag met Erik Van Looy.
Ik weet niet of Erik bekend is in Nederland, maar hij is filmregisseur en heeft eind 2011 een Amerikaanse remake gemaakt van zijn succesfilm “Loft”.
Als je ziet wat er allemaal komt kijken bij het maken van zo’n film, en daar kregen we in deze aflevering van God en klein Pierke een goeie indruk van, dan kan het niet anders dan dat zo’n film maken een enorm dure aangelegenheid is. We kregen ook een heel ander beeld van de mens Erik Van Looy, want wie dacht dat zo’n succesvol regisseur zou kicken op z’n succes, kreeg toch een bescheiden en vooral naar huis verlangende man en vader te zien.
Een logisch vervolg op m’n logje over Jim Morrison is een liedje van the Doors. Ik heb heel nauwgezet dit nummer uitgekozen, want ik wou hier absoluut een live versie plaatsen. Om duidelijk te laten merken hoe Jim was op het podium…onberekenbaar, constant onder invloed van drank en/of drugs, en toch o zo geliefd bij zijn publiek. Ik zag onlangs de documentaire over the Doors, “When you’re strange“, waaruit duidelijk bleek dat ik The Doors tot één van mijn grootste idolen mag rekenen…
Muzikale groetjes!
Billy
♥
Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier Mijn muziekcollectie: klik hier
Dit jaar is het 40 jaar geleden dan Jim Morrison overleed.
Jim Morrison (8 december 1943 – 3 juli 1971) was het boegbeeld van The Doors, de band die hij in 1965 oprichtte samen met toetsenist Ray Manzarek. De band maakte zes albums met hits als ‘Light my Fire’, ‘Riders on The Storm’ en ‘The End’. De groep wordt meestal in een adem genoemd met drank en drugs en daar is het gedrag van Morrison op het podium niet vreemd aan. Het Amerikaanse gerecht veroordeelde hem zelfs voor zijn slechte manieren.
In 1971 verhuisde Morrison naar Parijs. De andere groepsleden van The Doors hadden besloten zonder hem door te gaan en de zanger zelf wou zich toespitsten op zijn poëzie. Datzelfde jaar nog werd hij dood in zijn bad aangetroffen, nauwelijks 27 jaar oud. Hij trad daarmee toe tot het kransje jong gestorven popidolen als Jimi Hendrix, Janis Joplin en onlangs Amy Winehouse.
De precieze doodsoorzaak blijft een mysterie. Allerhande theorieën deden de ronde, gaande van een overdosis tot een complot door de CIA. Zijn vriendin Pamela Courson zal daar verschillende en soms tegenstrijdige verklaringen over afleggen. Zelf stierf ze echter vier jaar later aan een overdosis.
In de jaren ’90 maakten de nummers van The Doors een enorme revival op radiostations en werden (verzamel)cd’s opnieuw uitgegeven. Dat kwam mede door de film ‘The Doors‘ van Oliver Stone uit 1991, waarin Val Kilmer Morrison speelde.
Het graf van de zanger op het Parijse kerkhof Père-Lachaise, nog steeds één van de meest bezochte graven ter wereld, trok onlangs op zijn sterfdag, 3 juli, extra veel volk. Ook voormalige bandleden Ray Manzarek en Robby Krieger bezochten het graf en staken kaarsen aan. Daarna gaven zij in Parijs een concert in Le Bataclan in Parijs.
Jim Morrison was een idool voor vele jongeren tijdens zijn carrière, en voor mij blijft hij dat ondanks zijn turbulente levensstijl ook nog steeds…
Hooverphonic, één van mijn favoriete bands, moest na het vertrek van Geike Arnaert op zoek naar een nieuwe zangeres. Dat ze er uiteindelijk 2 jaar over deden om de knoop door te hakken is een bewijs dat Alex Callier en Raymond Geerts hun keuze niet holder de bolder wilden maken.
Ze heet Noémie Wolfs, is 22 jaar jong, 1 meter 77 groot en heeft donkerbruin haar en groene ogen.
Volgens Alex Callier stak Noémie al meteen met kop en schouders boven de andere (méér dan 1000!) kandidaten uit. ‘Ik hoorde best wel goede stemmen, maar die waren nooit in staat om Hooverphonic-klassiekers als Eden of Mad about you goed te kunnen interpreteren. En dat kan zij wel, op een manier dat je er kippenvel van krijgt. Tegelijk wilde ik ook iemand die niet op haar mondje gevallen was. Toen Geike nog onze frontvrouw was, moest ik steevast alle interviews doen en dat wil ik niet meer.’
‘Toen gitarist Raymond Geerts en ik voor de eerste keer beluisterden wat Noémie had ingestuurd, dachten we dat ze ons wilde foppen. Zo perfect klonk die opname. We dachten dat ze een opname van iemand anders van iTunes geplukt had. We hebben meteen de technicus gebeld met wie ze de nummers had opgenomen en die verzekerde ons dat er geen studiotrucjes aan te pas waren gekomen.’
Het grote nieuws werd gisteravond bekend gemaakt in het tv-programma "De laatste show". Waar Noémie hun nieuwste single "the night before" in een akoestische versie mocht brengen.
Eén van de hoogtepunten, zoniet hét hoogtepunt, van de afgelopen concertzomer is dit prachtige kippevelmoment, waarbij Editors-zanger Tom Smith de hele weide van Werchter stil krijgt!
want gisteren was er op Studio Brussel (zoals de meesten hier wel weten mijn favoriete radio) de Album Top 100. Deze hitlijst werd samengesteld door de luisteraars, die hun eigen Album top 3 konden inzenden. Deze Album Top 100 werd door mij met veel aandacht en plezier gevolgd. Alleen al voor het grote aantal tips die je krijgt (handig voor vaderdag!…), steengoeie muziek!
Net als vele hitlijsten is de samenstelling niet altijd volledig volgens de smaak van wie er naar luistert, en ontbreken er volgens mij ook wel albums die toch wel in zo’n lijst thuishoren, maar ja…
Dit is de top-10 uit de Top 100 (cijfers tussen haakjes is de plaats van vorig jaar), de volledige lijst kan je hier vinden: Album Top 100
1 (1) PEARL JAM Ten 2 (3) NIRVANA Nevermind 3 (2) RADIOHEAD Ok computer 4 (4) PINK FLOYD Dark side of the moon 5 (5) METALLICA The black album 6 (9) QUEENS OF THE STONE AGE Songs for the deaf 7 (14) MUSE Origin of symmetry 8 (10) METALLICA Master of puppets 9 (13) ARCTIC MONKEYS Whatever people say i am, that’s what i’m not 10 (6) BEATLES Sgt Pepper’s lonely heart club band
Het verheugt me wel dat the Beatles er met 3 albums in staan, toch wel straf voor een band die al zo lang uit de running is. Al staat mijn favoriete Beatles album er dan nog niet bij, “Abbey Road”.
Zo’n lijst maakt me ook duidelijk dat er in m’n platenkast nog heel wat materiaal ontbreekt van groepen die ik toch wel heel erg graag bezig hoor. Moet ik dringend iets aan doen… Zo heb ik bvb. niks van deze meneer: Tom Waits. Waarvan ik toevallig net toen ik onderweg was met de wagen het nummer “Martha” hoorde, uit het album “Closing Time”. Een bloedmooi nummer, een liefdesballade over een verloren gegane jeugdliefde waar een oudere man aan terugdenkt. Dit is 4:32 minuten kippevelmuziek!
Op 10 mei werd zanger Bono van de populaire groep U2 50 jaar oud.
Ter gelegenheid van zijn verjaardag vroeg mijn favoriete radiozender naar de populairste liedjes. Dit is de top-10:
10. Elevation
9. I will follow
8. New Year’s day
7. The unforgettable fire
6. Pride(in the name of love)
5. Where the streets have no name
4. Sunday bloody Sunday
3. Beautiful day
2. With or without you
1. One
Ook ik stuurde m’n top 3 in, maar die stemt niet helemaal overeen met de uiteindelijke top-10. Maar het is dan ook moeilijk kiezen uit liedjes van een groep die bijna uitsluitend goeie liedjes maakt…
Uiteindelijk werd dus One gekozen als beste U2 nummer. Benieuwd wat jij daarvan vindt…
Deze namiddag keek ik op video naar de aflevering van gisteren van dit “human interest”-programma. Ik schreef het al vaker dat ik niet zo veel tv kijk, maar dit programma levert voor mij prachtige televisie op.
Deze documentaire serie gaat over mensen die besluiten om België te verlaten om in een ander land te gaan wonen. De aflevering van gisteren toonde een jong stel dat elkaar leerde kennen tijdens hun studies in China. De vrouw is Gents, en haar man van Mongoolse afkomst. Ze wonen nu (op het moment van de opnames was dat) nog in Gent. De man heeft Nederlands leren spreken, vooral om goed te kunnen communiceren met zijn schoonfamilie. Ze hebben een kindje van enkele maanden oud, en zijn van plan om samen in Mongolië te gaan wonen. De aflevering toonde o.a. een verkennende reis naar Mongolië, de verwelkoming bij de familie van de man (die voor het eerst het kleinkindje kregen te zien), het appartement dat zij lieten bouwen om er later te gaan wonen. Er werd ook een trip getoond naar Nomadische vrienden, die op de Mongoolse steppe in een tentenkamp wonen. Het was duidelijk dat de Mongoolse cultuur en leefgewoonten helemaal anders zijn dan wij in het Westen gewoon zijn. Hier zijn wij redelijk individualistisch ingesteld, terwijl men daar gewoon is om in groep te leven. Ook de eetgewoontes zijn er helemaal anders, en dat zal wellicht voor de vrouw de grootste moeilijkheid zijn om zich daar aan te passen. In Mongolië is het eten sterk op vlees aangewezen, dat samen met zure gefermenteerde paardenmelk (arak) zowat de hoofdbestanddelen uitmaakt van het dagelijkse maal. Terwijl de vrouw opgroeide in een macrobiotisch milieu, waarin vooral groenten de hoofdzaak vormden van haar dieet.
Telkens weer ben ik ontroerd door de moed die sommige mensen hebben om een totaal ander leven te beginnen in een andere cultuur. Prachtige televisie, en beslist een aanrader!
Zouden jullie het zien zitten om alles achter te laten en naar één of ander land uit te wijken (en waar dan)?
Sedert mijn “biecht” laat ik m’n vrouw nu veel vaker de video programmeren voor dingen die ik graag zie. En meestal zijn dat Britse crimiseries, die voornamelijk op Canvas (deze nationale zender is zowiezo mijn favoriet!) lopen. Die Britse series zijn meestal heel spannend en mysterieus, heel anders dan hun Amerikaanse tegenhangers. Bij die laatste zie je vaak veel meer actie en geweld, en dat ligt me minder. Mijn favorieten zijn:
Minder bekende serie, waarin Dr. Tony Hill als psycholoog de politie bijstaat in het oplossen van, soms, gruwelijke misdaden. Een romantische noot tussen Tony en rechercheur Carol Jordan maakt de serie er nog aantrekkelijker op
Ook hier een duo rechercheurs, Andrew Dalziel (een bullebak met ouderwetse methodes) en Peter Pascoe (compleet tegenovergestelde van zijn overste Dalziel). Van deze serie werd trouwens één van de afleveringen volledig in Amsterdam opgenomen, en waarin een rits Nederlandse acteurs hun medewerking aan verleenden (oa. Jeroen Krabbé en Ellen ten Damme)
Ik las net dat Robert Long overleden is… Ik plaats op mijn log heel wat muziek, en het overgrote deel ervan is pop en rock. Maar ook die "kleinkunst" (met een grote K) waartoe ik Robert Long ook reken, kan ik best appreciëren.
Ik heb altijd een boontje gehad voor hem, altijd vriendelijk, warme stem, zijn natuurlijk taalgebruik en duidelijke uitspraak, en niet in het minst voor zijn ongedwongen levensvisie en zijn openlijke homoseksualiteit.
Hij kwam ook heel graag naar België en was hier dan ook wel heel graag gezien. Niet toevallig dus dat hij hier zijn levenspartner vond.
), steengoeie muziek!
