Chris Rea – Road to hell

Voor we het weekend induiken een stukje toepasselijke muziek…

Ik plaatse al eerder liedjes van Chris Rea op mijn log (al zal je wat dieper in de archieven moeten duiken om die terug te vinden), maar ik vond het regenweer van vandaag uitstekend geschikt om dit nummer te plaatsen. Het komt uit het gelijknamige – en overigens uitstekende – album, Road to Hell.

Chris Rea heeft zo’n typische, warme en wat doorrookte stem, heel aangenaam om te horen vind ik. Hij komt trouwens volgende maand naar de Lotto Arena in Antwerpen.
Ik zocht ook speciaal de volledige versie op, want die intro vind ik ook al schitterend. Luisteren maar!

Muzikale groetjes!

Billy

<3

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier

Mijn muziekcollectie: klik hier

Willem Vermandere – La Belle Roselle

Intussen is het al bijna 2 weken geleden dat we naar Willem Vermandere zijn gaan kijken, en vooral luisteren. La Belle Roselle is één van mijn lievelingsliedjes van Willem, niet in het minst door het verhaaltje dat hij er voorafgaand over vertelt…

Willem praat en zingt in het dialect van de Westhoek, Nederlanders zullen het dus wellicht wat moeilijk begrijpen. Sorry daarvoor…

Groetjes,

Billy

<3

Fabian

Gisteren waren wij, zoals duizenden Vlamingen in ons landje, in de ban van de Ronde.

Ietsje voor de middag kwamen de renners hier enkele kilometers verder voorbij, en wij gingen samen met dochter, schoonzoon en kleinzoon kijken. En we waren beslist niet alleen! Wat een menigte, en dat op een quasi onbelangrijk kruispunt in het parcours. Mensen die absoluut die “Flandriens” wilden aanmoedigen. De Ronde is ontzettend populair, dat mag duidelijk zijn. Dat is meteen ook de reden dat wij niet meer gaan kijken op één van de hellingen of kasseistroken,  het is gewoon véél te druk.

In de namiddag hadden we vrienden uitgenodigd om samen op tv de wedstrijd te volgen. Drie Vlamingen en één Zwitser maakten er een ongemeen spannende strijd van, die uiteindelijk toch beslist werd in het voordeel van de uiterst sympathieke Fabian. Het is hem gegund!

Groetjes,

Billy

The Doors – Riders on the storm

RIP Ray Manzarek (12/02/1939 - 20/05/2013)

RIP Ray Manzarek (12/02/1939 – 20/05/2013)

Gisteravond hoorde ik het droeve nieuws dat Ray Manzarek overleden was, ten gevolge van kanker. Hij werd 74 jaar oud.
Ray Manzarek was de toetsenist van één van mijn favoriete groepen, The Doors. In 2010 heb ik Ray nog live aan het werk kunnen zien op Suikerrock Tienen, in een tournee met Robby Krieger (de gitarist van de groep). Samen met zanger en cultfiguur Jim Morrison richtte Ray Manzarek The Doors op, en bepaalde met zijn orgelspel ook de baslijnen van de songs.
Eén van de liedjes waarin dit tot uiting komt, en tevens ook één van de bekendste liedjes van de groep, is dit Riders on the storm.

 

Billy

Jimi Hendrix – Rainy Day, Dream Away

Wat kan je op zo’n dag als deze beter doen dan ‘s lekker languit naar tv kijken? Dat besloot ik dan ook te doen. Terwijl vrouwlief de deur uit was voor een zoveelste scan van haar rug, nam ik de gelegenheid te baat om naar één van de muziekdocumentaires te kijken die ik nog op onze digicorder staan had. Kon ik het volume dan naar hartenlust hoger zetten dan voor haar oren goed is… ;-)

Het werd een aflevering van “Classic Albums“, nl. “Electric Ladyland” van Jimi Hendrix. Ik zocht het even op, bleek al van 2007 geleden dat ik nog iets van hem plaatste hier. Voor mij de beste gitarist aller tijden. Virtuoos en klasvol.
Het nummer Rainy Day, Dream Away is niet direct mijn meest favoriete, maar het sluit natuurlijk perfect aan bij de (overvloedige) regendagen die we de laatste tijd te verwerken kregen.

Muzikale groetjes,

Billy

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier
Mijn muziekcollectie: klik hier

Kommil Foo

Was ik dinsdagavond pas naar Muse gaan kijken, mocht ik woensdagavond naar de voorstelling “Breken” van Kommil Foo. De broers Mich en Raf Walschaerts wisten ons in deze voorstelling te vertellen hoe je een man in een luciferdoosje krijgt. Een aaneenschakeling van absurde sketches en intieme liedjes.  Over vriendschap, liefde en overspel. Zaken die een man kunnen maken, maar ook breken. En het op die manier ook mogelijk maakt om hem in een luciferdoosje te krijgen…

Kommil Foo slaagt erin om iedere toeschouwer een onvergetelijk avondje uit te bezorgen, en doen dit met succes in België én Nederland. Een aanrader! Voor kaartjes moet je snel wezen, want heel wat voorstellingen zijn uitverkocht…

Groetjes,

Billy

Jean Blaute en Eric Melaerts

Gisteravond had ik een dagje verlof opgenomen, om naar de eerste voorstelling van ons cultuurabonnement te gaan.

Uitzonderlijk ging die op verplaatsing door, in het OC Klokhuis te Beveren-Leie, in plaats van onze vertrouwde schouwburg de Schakel.
Jean Blaute en Eric Melaerts voorstellen hoeft voor de meerderheid van de Belgen hier wellicht niet meer. De Nederlandse blogvrienden zullen hen dan veel minder kennen, daarom even een korte voorstelling:

Jean Blaute is een begenadigd muzikant, die met heel wat grote Belgische artiesten speelde, zoals Raymond van het Groenewoud, Johan Verminnen, Roland en PP Michiels. Hij is ook producer en ook bekend van tv. Als co-presentator van Ray Cokes in Tournée Générale boeit hij ook heel wat bierliefhebbers, en hij is ook jurylid geweest in tal van talentenwedstrijden.

Eric Melaerts is een gekend gitarist en producer en vooral bekend van zijn bijdrage aan de concerten van Clouseau. Maar hij speelde ook bij vele andere Belgische artiesten zoals Bart Peeters, Dana Winner, Helmut Lotti, enz… Ook hij nam al deel als jurylid in enkele talentenwedstrijden

Samen brachten zij gisteren een heel afwisselend programma met eigenzinnige versies van al dan niet bekende liedjes, maar ook enkele eigen composities.
En de humoristische tussenteksten maakten het heel aangenaam volgen. Een fantastische avond beleefd dus!

Groetjes!

Billy