Categorie archief: ff lachen…

Klussen

Posted on by

20

In de beginjaren die we in ons huis woonden hebben wij een regenpomp voorzien, om vanuit onze regenput water te kunnen gebruiken om te schoonmaken en te wassen. Van dat wassen is nooit iets in huis gekomen, vrouwlief vond dat het water teveel stonk en vuil was. Aan dat euvel werd door het laten uitkuisen van de regenput een einde gemaakt, zodat er eigenlijk geen bezwaar meer was om het regenwater dus ook te gebruiken voor de was. Maar ook dat plan bleef maar uit. Tot we uit besparingsdrang eindelijk besloten om er maar eens werk van te maken. Gisteren besloten we dus om de wasmachine aan te sluiten op het kraantje dat al van in het begin voorzien was om regenwater naar de wasmachine te sturen, maar wat ik ook wrikte of deed…ik kon het niet open krijgen. Dan maar met een waterpomptang proberen, maar dat liep niet goed af: kraantje afgebroken en het water spoot eruit! Ik had natuurlijk een hele douche gekregen, en in de verwarring geroepen naar vrouwlief dat ze de hoofdkraan van het water moest dichtdraaien, terwijl ik met regenwater bezig was….hoe dom kan je zijn. Dan toch snel genoeg om de toevoerkraan van het regenwater dicht te draaien zodat de waterstroom uitbleef.

Om de wasmachine af te koppelen van het leidingwater moest die betrokken kraan natuurlijk dichtgedraaid worden, maar je raadt het al…ook dat ging niet. Kraantje compleet vast, en na wat meer kracht te zetten had ik het bovendeel in mijn handen. Zonder douche deze keer… :-)

Intussen 2 nieuwe kranen gehaald en gemonteerd, en vanaf nu kan vrouwlief naar keuze wassen met leidingwater of regenwater… ;-)

Groetjes,

Billy

♥

 

Autopsie

Posted on by

19

Aan de universiteit moet een professor zijn nieuwe studenten vertrouwd maken met autopsie.

Hij begint zijn verhaal :
“Bij het verrichten van een autopsie zijn twee punten erg belangrijk :
Ten eerste mag je nergens bang voor zijn en je mag niets vies vinden.”

Om dit te bewijzen stopt hij zijn vinger in de anus van het lijk en likt hij vervolgens zijn vinger af.
De studenten moeten hem nadoen.

Om niet af te gaan en in de gunst te staan bij de prof doen de studenten hem stuk voor stuk na, de vieze smaak en stank verbijtend.

De prof hervat zijn verhaal :

‘Ten tweede is het belangrijk om oog voor detail te hebben.

Wie van jullie zag bijvoorbeeld

dat ik mijn middelvinger in het lijk stak,

maar mijn wijsvinger aflikte ?”

 

Grootmoeders brief…

Posted on by

25

Ze is 84 jaar oud en rijdt nog altijd zelf met de auto !!
Ze schrijft:

“Lieve kleinzoon,
Enkele dagen geleden ging ik naar de plaatselijke krantenwinkel en zag een bumpersticker waarop stond: ‘Claxonneer als je van Jezus houdt’..
Die dag was ik bijzonder opgewekt omdat ik net een mooie kerkdienst met koorzang en donderpreek had bijgewoond.
Dus kocht ik de sticker en plakte hem op mijn bumper.
Jongen toch, ben ik blij dat ik dat deed want ik beleefde daarna zo’n bemoedigend avontuur.
Ik stopte aan een rood licht op een druk kruispunt, nog steeds in gedachten over de Heer en hoe goed Hij is. Daardoor zag ik niet dat het licht groen werd.
Een goede zaak dat iemand anders ook van Jezus houdt en toeterde, want anders was het mij niet opgevallen. Daarna merkte ik dat meerdere mensen van Jezus houden. Terwijl ik daar zat te wachten, begon de man achter mij te toeteren.
Dan leunde hij uit zijn raam en riep: ‘In Gods naam!! Vooruit! Vooruit! Jezus Christus!! ‘Vooruit!’

Wat een uitbundige fan van Jezus was hij.
Iedereen achter mij begon te toeteren. Ik leunde uit mijn raam en begon te wuiven en te lachen naar al deze liefdevolle mensen.
Ik claxonneerde zelfs enkele keren om te laten horen dat ik hun liefde deelde.
Er moet zelfs een psychiater achter mij gestaan hebben want ik hoorde iets zeggen over een instelling.
Ik zag een ander op een vreemde manier wuiven met alleen zijn middenvinger in de lucht.
Ik vroeg mijn kleinzoon op de achterbank wat dit wilde zeggen.
Hij antwoordde: ‘Waarschijnlijk is het een Hawaïaans geluksteken.’ Zo oud als ik ben heb ik nooit iemand uit Hawaï ontmoet dus gaf ik hem het geluksteken terug. Mijn kleinzoon barstte uit in lachen.
Zelfs hij was dus aangestoken door dit religieus gebeuren!!
Enkele mensen waren zodanig door de vreugde van het ogenblik aangegrepen dat ze uitstapten en in mijn richting kwamen.
Ik wed dat ze wilden bidden of mij vragen welke kerk ik bezocht. Maar juist op dat ogenblik bemerkte ik dat het licht veranderd was.
Dus wuifde ik lachend naar al deze broeders en zusters en reed verder.
Het viel me op dat ik de enige was die over het kruispunt reed voor het licht opnieuw versprong en was een beetje droevig dat ik al deze mensen diende achter te laten na al de liefde die we deelden.
Dus vertraagde ik, leunde uit het venster en gaf hen allen voor de laatste keer nog eens het Hawaïaans geluksteken.
Toen begonnen ze allemaal gelijktijdig te toeteren.
En ik dacht: ‘Prijs de Heer voor zulke liefhebbende en godsvruchtige mensen.’

Veel liefs,
Grootmoeder

PS.  Wie gelukkig is maakt andere mensen ook gelukkig.”

Dementie test

Posted on by

24

Voor hen die het aangaat………………….. De badkuip dementie test!

Tijdens een bezoek aan een verpleeghuis vroeg ik aan de directeur wat het criterium is om een patiënt opgenomen te krijgen. Wel zei de directeur, we vullen een badkuip met water, dan krijgt de patiënt een theelepel, een theekop en een emmer. Dan vragen we hem/haar om de badkuip leeg te maken.

Oh, ik snap het zei ik, een normaal persoon gebruikt de emmer omdat die groter is dan een theelepel of een theekop. Nee, zei de directeur, een normaal persoon zou de stop uit de badkuip trekken. Wilt U een bed bij het raam of in het midden?

Groetjes,

Billy

♥

Oeps…

Posted on by

23

Voor m’n verjaardag (in december) had ik van de kinderen een waardebon gekregen van mijn favoriete fietswinkel, omdat ik toe ben aan een nieuwe fietshelm. Tot nu toe was ik er nog niet geraakt, maar dinsdag hadden we even niks op het programma zodat ik dacht om van die gelegenheid gebruik te maken om nu eindelijk ‘s die nieuwe helm aan te schaffen. Waardebon mee, en op naar de winkel die zo’n half uurtje rijden van ons huis af ligt. Toen we daar aankwamen bleek het nu net hun sluitingsdag te zijn… Stond zelfs op de waardebon vermeld, hadden we toch beter eerst bekeken… ;-)

Vandaag wou ik het gazon maaien, maar m’n 2 plastic tonnen waar ik het afgemaaid gras in verzamel waren nog vol van de vorige maaibeurt. En het containerpark is in onze gemeente op donderdag gesloten. Toen kreeg ik het idee om onze schoondochter in spé mee te vragen, naar het containerpark in hun gemeente (voor het geval er identiteitscontrole zou zijn), en daar m’n maaisel te deponeren. Zo gezegd, zo gedaan…ware het niet dat bij aankomst aan dat containerpark bleek dat het ook daar de donderdag gesloten is…

Van verloren kilometers gesproken… :-P

Groetjes!

Billy

♥