Jimi Hendrix – Rainy Day, Dream Away

Wat kan je op zo’n dag als deze beter doen dan ‘s lekker languit naar tv kijken? Dat besloot ik dan ook te doen. Terwijl vrouwlief de deur uit was voor een zoveelste scan van haar rug, nam ik de gelegenheid te baat om naar één van de muziekdocumentaires te kijken die ik nog op onze digicorder staan had. Kon ik het volume dan naar hartenlust hoger zetten dan voor haar oren goed is… ;-)

Het werd een aflevering van “Classic Albums“, nl. “Electric Ladyland” van Jimi Hendrix. Ik zocht het even op, bleek al van 2007 geleden dat ik nog iets van hem plaatste hier. Voor mij de beste gitarist aller tijden. Virtuoos en klasvol.
Het nummer Rainy Day, Dream Away is niet direct mijn meest favoriete, maar het sluit natuurlijk perfect aan bij de (overvloedige) regendagen die we de laatste tijd te verwerken kregen.

Muzikale groetjes,

Billy

Meer weten over mijn muzieksmaak: klik hier
Mijn muziekcollectie: klik hier

Kerst in het kort

Maandag was vrouwlief de hele dag in de weer om het kerstavondmenu voor te bereiden. Ik hielp waar ik kon, en dat was grotendeels de berg afwas doen na elke afgewerkte voorbereiding. ‘s Avonds kwamen dan onze kids en mijn broer en zijn vrouw. Na het aperitief werd aan het eten begonnen, eerst soep en daarna voorgerecht: tongrolletjes in een kaassausje met wat mosselen erbij. Daarna volgde varkenshaasje in rode wijnsaus, een stukje ijstaart (van Ijsboerke, we moeten dat stukje Belgische authenticiteit toch nog een beetje steunen, nu ze dreigen ten onder te gaan) en koffie. Tussendoor werden geschenkjes uitgedeeld. Ik had onze beide schoonkinderen uitgeloot, voor schoondochter had ik haar favoriete parfum gekocht, en voor schoonzoon een doos met allerlei trappistenbieren. Er zaten ook 2 flesjes bij van de nieuwe Oostenrijkse trappist Gregorius. Ikzelf kreeg 3 nieuwe cd’s van mijn verlanglijstje, en een houder voor mijn smartphone voor in de auto.
Ik had ook een quiz samengesteld waarin de mannen het tegen de vrouwen moesten opnemen. Met vragen uit allerlei categorieën, wonnen de mannen het pleit. Het bleek al na 4u toen we ophielden, en na een laatste opruiming zochten we ons bed op.

Gisteren, op Kerstdag zelf, kwamen onze dochter en schoonzoon, en zijn ouders ‘s middags nog het restant van het menu opeten. Vrouwlief had dus wat (héél) véél teveel klaargemaakt. Na het eten brachten we nog een bezoekje aan onze beide moeders, en dat was meteen het einde van de officiële “verplichtingen” van Kerst…

Groetjes,

Billy

Kommil Foo

Was ik dinsdagavond pas naar Muse gaan kijken, mocht ik woensdagavond naar de voorstelling “Breken” van Kommil Foo. De broers Mich en Raf Walschaerts wisten ons in deze voorstelling te vertellen hoe je een man in een luciferdoosje krijgt. Een aaneenschakeling van absurde sketches en intieme liedjes.  Over vriendschap, liefde en overspel. Zaken die een man kunnen maken, maar ook breken. En het op die manier ook mogelijk maakt om hem in een luciferdoosje te krijgen…

Kommil Foo slaagt erin om iedere toeschouwer een onvergetelijk avondje uit te bezorgen, en doen dit met succes in België én Nederland. Een aanrader! Voor kaartjes moet je snel wezen, want heel wat voorstellingen zijn uitverkocht…

Groetjes,

Billy

Muse & the Betties

Gisteravond ben ik met mijn dochter en schoonzoon, en een stel vrienden van hen, naar het Sportpaleis geweest voor het optreden van Muse.

Voorafgaand aan het optreden was er in het kader van de actie Music for Life van Studio Brussel (om dementie in de aandacht te brengen) een optreden van the Betties. Dit is een gelegenheidskoor dat samengesteld is door één derde demente mensen, aangevuld met kinderen en/of kleinkinderen. Zij hadden al enkele weken gerepeteerd om het nummer “Follow me” van Muse te brengen. Zij werden ook aangekondigd door Dominic Howard en Matthew Bellamy, resp. de drummer en zanger van Muse zelf. Hoe het klonk zie je hier:

Daarna was het wachten op Muse zelf, het échte voorprogramma lieten we aan ons voorbij gaan… Het was een fantastische show, hoogtechnologisch spektakel van muziek en licht. We hadden een plaatsje dicht bij het podium, ideaal om mijn idolen ‘s van dichtbij te kunnen zien. En ook mooi meegenomen voor foto’s, al is de kwaliteit van mijn digitaaltje te beperkt om kwaliteitsvolle foto’s te nemen…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En om een idee te geven van de sfeer en de muziek, een opname van één van de 18000 aanwezigen:

Ik heb genoten!!!

Liefs,

Billy

Terugblik in beeld

Nog even terugblikken op ons weekendje Hengelhoef…

Liefs,

Billy

Even bijbenen

Ik heb een drukke werkweek achter de rug, en daarom lukt het niet zo goed om m’n log (en die van jullie) bij te houden. Daarom even volgende updates allerlei:

  • rugperikelen vrouwlief: omdat de rugpijn maar bleef aanhouden, en ook doorstraalde naar haar rechterbeen, besloot men in de pijnkliniek om de positie van de elektrode van haar neurostimulator te wijzigen. Daarvoor werd zij woensdag opgenomen in de kliniek en mocht zij daar een nachtje blijven. Nu moet zij zich een maand koest houden en vooral geen hefwerk doen. De pijn van de ingreep had volgens de specialist tegen het weekend al stukken verbeterd moeten zijn, maar dit is nu absoluut het geval nog niet. Erger nog, ze heeft zelfs nog nooit zoveel pijn gevoeld! Intussen belde ze vandaag al naar de pijnkliniek, waar men haar aanraadde om ontstekingsremmers te nemen. Wordt dus nog maar eens vervolgd…
  • werk: machine werd volledig hersteld (wij mochten ze helemaal ontmantelen en de beschadigde delen vervangen), en met ondersteuning van een technieker/processpecialist van de leverancier konden we deze week weer opstarten. Toch blijven er nog wat kleine problemen die nog het nodige zoekwerk vereisen, om tot een goed eindproduct te komen
  • smartphone: ik ben heel tevreden over m’n nieuwe speeltje, handig dat ik er ook afspraken en verjaardagen die ik op de laptop thuis in Windows Live Mail voorzie, kan zien zodat ik nu nooit meer iets kan vergeten… ;-)
  • Mero: onze kleinzoon is een erg actief baasje, en hij kan iedereen om z’n vingers winden met z’n lieve (maar soms zo sluwe) glimlach. In de aanloop naar het stappen sluipt hij het huis rond als een paracommando, dicht bij de grond en vooral gebruik makend van zijn armen. Niet echt kruipen dus, wat je normaal bij een baby zou verwachten… Hij trekt zich intussen ook vlot recht aan alles waar hij zich kan aan optrekken, maar stappen is er nog niet bij. Maar dat komt vast nog, en dan zal er wellicht niets meer veilig zijn… :-)

Fijn weekend verder!

Billy