Afgesloten hoofdstuk

Ziezo, om 5u heb ik mijn laatste werknacht bij m’n werkgever afgesloten.

Het is met gemengde gevoelens dat ik mijn werkmakkers achterlaat. Het management heeft mij het leven daar zuur gemaakt, maar ik besef dat ik me gesteund voel door de “gewone” werkmensen die ik altijd met respect heb behandeld. Ik heb er meer dan 10 jaar met plezier en inzet gewerkt, maar sinds de reorganisatie begin 2011 ergerde ik me mateloos aan de nieuwe organisatie, die er eigenlijk geen was. Het kwaliteitsbesef dat ik had voor mijn job was niet meer van tel, enkel de cijfertjes moesten aan het eind van de maand positief zijn. Of er nu goeie of slechte producten gemaakt werden maakte niet uit. En daar kon ik helemaal niet mee leven.
Ook het respect voor de mensen is helemaal verdwenen, en daarom koos ik ervoor om op zoek te gaan naar een andere werkgever.

Zoals al eerder geschreven hier, had ik 4 aanbiedingen waaruit ik een keuze kon maken. Eentje ervan heb ik laten schieten omdat de afstand naar het bedrijf beduidend hoger was dan bij de andere, en dat ook het loon daar het laagst was. Een tweede bedrijf heb ik geschrapt omdat ik te weinig vertrouwen had in de toekomst. Het ging nl. om een bedrijf in de textielsector, waar onlangs nog in een gelijkaardig bedrijf banen werden geschrapt. Er bleven dus nog 2 keuzes over, en daar heb ik het wel moeilijk in gehad. Het ene bedrijf betrof een aanbieding in de nachtploeg (opnieuw), het andere bedrijf (waar ook onze schoonzoon werkt) in dagploeg. Vrijdag heb ik de knoop doorgehakt, en gekozen voor dit laatste. De job zelf is een verantwoordelijke job, in een nog op te starten afdeling. Waar ik dus van in het begin ga betrokken worden. En aansluit bij mijn ervaring. Voordeel van de dagploeg is dat ik opnieuw een normaal levensritme heb, en ‘s avonds thuis ben.

Ik hoop dat mijn keuze binnen enkele maanden de juiste blijkt te zijn!

Groetjes,

Billy

Barbecue

In België een barbecue plannen is dikwijls een avontuur.

Daar konden we gisteren van meespreken…

Toen ik aan het roosteren was (en dan bedoel ik niet dat ik zelf op de rooster lag), gingen de sluizen hierboven open.

Gelukkig klaarde het na 16u op, en konden we nog een hele tijd in het droge blijven…

Toch prezen we ons gelukkig dat we onze partytent hadden geplaatst, en we ons lekker niks hoefden aan te trekken van de weergoden.

Groetjes!

Billy

Kanker…

Bij de kleindochter van de broer en schoonzus van onze beste vrienden werd enkele maanden geleden kanker vastgesteld. Het bleek een bijzonder aggressieve vorm te zijn, maar toch hadden de dokter na enkele chemokuren hoop op herstel. Tot ze vorige week vaststelden dat de tumor opnieuw haar lever had aangetast, en er niks meer voor haar kon gedaan worden.

Maandagavond is ze overleden.
16 jaar oud, ze had nog de hele toekomst voor zich, maar het heeft niet mogen zijn… :-(

Kanker, wat een kutziekte!

 

Muse

 

Dinsdagavond kreeg ik een mail van de website van Muse, dat onze aanvraag voor kaarten voor het concert in het Sportpaleis werd afgewezen. Was dat even een tegenvaller zeg!

In die mail stond evenwel een link, waarmee we vandaag tussen 9u en 10u alsnog een poging konden wagen om een uur voor de officiële kaartenverkoop aan die fel begeerde kaarten konden geraken. Omdat ik op dat tijdstip in bed lig, schakelde ik dochterlief in die gelukkig net op donderdag een vrije dag heeft. Toch liep het niet zoals gehoopt, en kwam vrouwlief me iets na 9u wakker maken omdat dochter blijkbaar een pre-salecode nodig had en niet wist waar ze die kon vinden. Ook ik had daar geen weet van, en daarom belde dochter dan maar naar Teleticketservice, die de verkoop van die tickets in handen heeft. Bleek dat we nogmaals op die link in de mail mochten klikken, en dan die pre-salecode niet nodig hadden. Duh…..!!!

Nu ja, toen we na onze gegevens achter te laten er eindelijk in gelukt waren om op de site te geraken, kregen we de melding dat onze reservatie gelukt was. Op 18 december ben ik er dus bij, samen met dochter en schoonzoon en een stel vrienden van hen.

Muse, here we come!!!

Groetjes,

Billy

Vaderdag

Oh ja, LJ, tuurlijk was het bij ons ook vaderdag!

Al werd dat wel onopvallend gevierd, met een welgemeende felicitatie van vrouwlief, dochter en zoon.

Zoon en schoondochter hadden me eerder op de week al een geschenk overhandigd. Ze konden er niet mee wachten… Ik kreeg van hen de vernieuwde versie van hét Belgische bierboek: “Alle Belgische bieren“. Het standaardwerk op biergebied. Een mooie recensie over het boek kan je lezen op het bierblog van collega bierfanaat William Roelens. Intussen heb ik al een deel van de bieren overlopen en aangestipt wat ik allemaal al proefde. Blijkt dat ik nog héél wat werk te verrichten heb… ;-)
Donderdag kwam dochter met het nieuws af dat Muse naar het Sportpaleis komt. Nu is dat één van mijn favoriete groepen van de laatste jaren geworden, en hen live aan het werk zien is dan ook een grote droom van mij. Vooral in een concertzaal, want als muziekliefhebber kan je toch niet ontkennen dat de klank daar veel beter is dan op een festival. Waar je dan wel meer sfeer hebt, maar toch…geef mij maar een zaal. Dus hebben wij direct gekeken of we al kaarten konden bestellen, wat officieel pas aanstaande donderdag kan. Maar via de site van Muse konden we toch al kaarten reserveren, al is het nog even wachten of we die ook effectief in handen zullen krijgen. Wat normaal gezien vandaag via email al dan niet bevestigd zou worden. Omdat die kaarten relatief prijzig zijn, vond vrouwlief het een goed idee om haar deel in die kaart te betalen. En zondag had zij nog een klein presentje voor mij: een neus- en oortrimmer van Domo. Om er netjes uit te zien…

Groetjes!

Billy