Verslag Pinksterweekend

We hebben, hoe kan het ook anders met zo’n prachtig zomerweer, een fantastisch weekend achter de rug.

Zaterdag maakten we eerst een stop in St-Truiden, waar het net marktdag was en het over de koppen lopen was. Alle terrasjes goed gevuld. Na een bezoekje aan de toeristische dienst en wat rondkuieren, zochten we zelf een plekje op in de schaduw om een lichte maaltijd te nuttigen.
Daarna reden we naar ons huurhuisje voor het weekend in Horpmaal (Heers). Waar we hartelijk werden ontvangen door gastvrouw Annick. Na het uitladen van onze bagage en het verkennen van onze prachtige moderne woning, zijn we op boodschap geweest naar Borgloon. Of liever gezegd, de vrouwen gingen op boodschap en de mannen (inclusief kleinzoon Mero) zochten een mooi terrasje op in het pittoreske centrum. Enige tijd later gevolgd door de vrouwen.
‘s Avonds aten we samen spaghetti, en brachten de tijd gezellig door op het terras buiten.

Zondag vroeg op, om nog voor de ergste warmte al aan onze fietstocht te kunnen beginnen. Het was al meteen duidelijk dat het een prachtige tocht zou worden. We reden eerst een hele tijd langs de Ourthe, om na 25 km de eerste zware beproeving te doorstaan: de Côte de Chambralles. Van in het begin stijgingspercentages tegen de 20 %, wat even naar adem happen is. Hier is het meteen duidelijk dat je aan zo’n tocht beter niet ongetraind begint. Gelukkig krijgen we een 20-tal km verder al een eerste bevoorrading, met alles wat een wielertoerist maar nodig heeft. Daarna volgen l’ Ancienne Barrière en de Côte de Wanne (die we van een minder steile kant beklimmen) om weer bevoorraad te worden in de bossen boven Stavelot. Na een redelijk gevaarlijke afdaling aan duizelingwekkende snelheid bereikten we Stavelot, waar we één van de knoerten van beklimmingen te verwerken kregen: de Côte d’Amermont. Daar was het echt harken geblazen, en ik had graag nog enkele tandjes kleiner willen schakelen maar had daar geen kans toe aangezien ik al op de kleinste versnelling lag. Veel tijd om te recupereren kregen we niet, want amper 5 km verderop kregen we de Rosier voor de wielen geschoven, die gelukkig nog best meeviel. Na een 20-tal km, waarvan ik de meeste aan een lekker tempo kon afhaspelen, bereikten we Remouchamps. Wielerkenners weten dat dit aan de voet van La Redoute ligt, geen genade dus. Eerst nog een bevoorrading, en een sanitaire stop, kwestie van zoveel mogelijk ballast overboord te gooien… ;-) , en daarna langs de snelweg omhoog. Net als de Cote d’Amermont enorm afzien en het voornemen doen om een volgende keer de tandwielen achteraan wat groter te nemen (om kleinere versnellingen te hebben). Boven wachten onze vrouwen, zoon en kleinzoon ons op om ons nog aan te moedigen en een welkome verfrissing aan te bieden. De grootste kuitenbijters zaten er toen op. Met de Côte du Hornay en de Côte de Boncelles nog de laatste bulten weggewerkt, om vervolgens naar de aankomstplaats te snorren.
Ik vond het een hele mooie uitdaging, lastig, maar door verstandig te rijden toch goed verwerkt, zonder ergens over m’n toeren te gaan. En al bij al weinig vermoeidheid en pijn gevoeld bij aankomst. Zeker een tocht die voor herhaling vatbaar is.
Daarna reden we met de wagen opnieuw naar ons huurhuis, waar we tijd zat hadden om te bekomen en te genieten van een deugddoende douche. Daarna allen samen gebarbecued en rustig de avond doorgekomen.

Maandag werd het tijd om op te kramen. Na het ontbijt die onze gastvrouw voor ons had verzorgd, besloten schoonzoon en ik om wat te wandelen in de omgeving. Wat al vlug uitliep tot een heuse wandeltocht langs Heurne en Vechmaal om tenslotte Widooie te bereiken waar wij door onze vrouwen werden opgepikt met de wagen om koers te zetten naar Tongeren. Daar wandelden we de Ambiorixroute, die ons langs de voornaamste bezienswaardigheden van de stad bracht. ‘s Middags namen we een maaltijd in één van de horecazaken op de Grote Markt, met zicht op krijger Ambiorix himself.
Daarna reden we nogmaals naar ons huurhuisje, waar we onze bagage inlaadden en weer huiswaarts konden rijden. Zonder problemen de ring rond Brussel kunnen nemen, en nog een mooie tussenstop gemaakt in één van mijn favoriete adresjes: de Heeren van Liedekercke. Waar we konden klinken op ons mooie weekend!

Groetjes,

Billy

STIL

ik weet het,

het is hier erg stil…

bijna dagelijkse sollicitaties, vele kilometers rijden en tijd spenderen in een nieuwe job

lekker zomers weer, wat erg uitnodigend is om vaak op ons zalige terrasje te zitten

Gisteren nog een fietstochtje van 95 km gereden met schoonzoon, als voorbereiding voor zondag

Komend weekend zijn we (vrouwlief en ik, samen met onze kids en schoonkids, en natuurlijk onze kleinzoon Mero) in Haspengouw gelogeerd

en gaan we wellicht de streek rond St-Truiden en Tongeren verkennen

maar moeten we ook naar Luik voor onze startbewijzen voor Tilff-Bastogne-Tilff af te halen

Zondag rijden schoonzoon en ik dus 143 km in het prachtige land tussen Bastogne en Luik

en ‘s avonds gaan we dan genieten van een lekkere barbecue samen

Maandag zakken we weer huiswaarts af, maar zullen onderweg wel één of andere interessante stop houden

En zo zal het dus nog enkele dagen heel stilletjes zijn hier…

Ik wens jullie alvast een heerlijk zomers weekend toe!

Liefs,

Billy

Weekendverslag 19 & 20 mei

Zaterdag vroeg wakker en opgestaan, en na het ontbijten de fietsen op het fietsrek/wagen gemonteerd, om met vrouwlief een tochtje te maken. Onze bestemming was aan het kasteel van Wijnendale, waar we bijna een jaar geleden ook al ‘s een tocht maakten. De wagen geparkeerd aan ‘t Heuvelhof, en daarna de fiets op. Het weer viel heel goed mee, was best te doen in korte mouwen. De knooppunten leidden ons langs landelijke wegen naar het kasteel ‘d Aertryke, waar op dat moment tuinbeurs Hof en Huis doorging. Verder onze route vervolgd tot we ongeveer halverwege in het centrum van Bekegem een stop konden houden in eetcafé de Roste Muis. Daar was het heerlijk vertoeven op het zonnige terrasje, waar we door de rosharige uitbaatster (kwam daar die roste muis vandaan?… :-) ) en haar zoontje uiterst vriendelijk bediend werden (aanrader!). Daarna zetten we koers naar Eernegem, met de bedoeling om daar een elektrische fiets te testen die je via het Laatste Nieuws kan aanschaffen voor een hele scherpe prijs. Vrouwlief is nl. aan het overwegen om zo’n fiets aan te schaffen, omdat ze het met haar rugproblemen moeilijk heeft om heuvelachtig terrein aan te kunnen wat toch een hele beperking is naar fietsbestemmingen toe. Jammer genoeg kon die fiets ons niet echt overtuigen, en blijft het uitkijken naar een andere aanbieding. We maakten ons fietstochtje rond, en na zo’n 45 km bereikten we opnieuw onze startplaats. Na een deugddoend drankje in ‘t Heuvelhof, reden we weer huiswaarts.

Nadat we ons verfristen en omgekleed waren, was het tijd om naar vrienden te trekken. Vriendin was vrijdag verjaard, en we werden met de vriendenbende zaterdagavond verwacht voor het traditionele hapjes- en drankavondje. Zoals gewoonlijk weer heel wat afgebabbeld en afgelachen, maar toch redelijk vroeg thuis (we worden oud zeker?).

Zondagmorgen ben ik gaan zwemmen, en daarna een bezoekje gebracht aan m’n moeder.
Tegen de middag verwachtten we onze beste vrienden voor het aperitief, om dan samen met onze dochter en schoonzoon te gaan eten. We hadden al heel wat positiefs gehoord van Bistro Celto, en wilden dat vanzelfsprekend ook zelf ‘s uittesten. We werden hartelijk verwelkomd door de uitbaatster, en kozen voor het seizoensmenu. Eerst genoten van een lekker aperitiefje, en ook het voorgerechtje was prima. Het hoofdgerecht viel jammer genoeg wat tegen, het vlees wat iets te ver gegaard wat het nogal droog maakte. Het verrukkelijke dessertje maakte dan weer veel goed, maar toch hadden we het al bij al beter verwacht.
Na ons etentje hebben we nog bij ons een kopje koffie gedronken, en daarna een partijtje kaart gespeeld tot ‘s avonds.

Groetjes,

Billy

Pech

Gisteren had ik gelukkig weer eens tijd voor mezelf, en het weer was erg uitnodigend voor een mooi fietstochtje.  Dus niet getwijfeld, en na mijn ontbijt ‘s middags, snel m’n fietsuitrusting aangetrokken en de racefiets op. Ik was van plan om richting Kwaremont, en het achterliggende Pays des Collines te bedwingen, want de klimtoertocht Tilff-Bastogne-Tilff die ik volgende week wil rijden met m’n schoonzoon nadert met rasse schreden. En ik kan beslist nog wat training gebruiken…
Ik was echter amper 10 km ver, toen tijdens het schakelen mijn fietsketting hopeloos in de knoei raakte. Op geen enkele manier kreeg ik die nog op de juiste plaats, en er zat dan ook niks anders op dan vrouwlief op te bellen om me te komen halen. Met mijn handen vol (vuil) vet voorzichtig mijn gsm uit m’n achterzak gehaald en gebeld. Na een kwartier wachten daagde zij op, en kon ik de fiets in de koffer laden en met het gezicht op onweer richting thuis en douche…

Vrouwlief  leverde mijn racefiets vanmorgen af bij de fietsenmaker, en intussen kon ik die volledig in orde gesteld weer ophalen.
Uitkijken naar de volgende kans…

Groetjes!

Billy

Knoop ontward

Nu het probleem met mijn moeder opgelost is (ze stelt het erg goed in haar nieuwe stekje!), werd het tijd om de frustraties op mijn werk aan te pakken.

Vorige week maandag had ik een gesprek met de personeelsdirecteur, waarbij ik hem uitlegde dat ik mij niet goed in mijn vel meer voel. En sinds die fameuze reorganisatie me ook te weinig geapprecieerd voel.
Gisteren kreeg ik dan van hem een ontslagregeling voorgesteld, die ik aanvaard heb. Het komt erop neer dat ik vanaf volgende maandag nog 6 weken effectief werk, en dan de resterende weken (11 weken) niet meer hoef te werken maar wel uitbetaald word. Ik kan ook op kosten van het bedrijf outplacement ondersteuning krijgen.

Intussen heb ik me al een tijd geleden op enkele selectiebureaus ingeschreven, en sindsdien staat m’n telefoon niet meer stil. Ik word uitgenodigd op gesprek, en ze vragen me uit om meer gegevens te verkrijgen om mij te helpen aan een andere job.
Niet dat ik van plan ben om me om het even waar en om het even welke voorwaarden zo maar in een andere job te storten hoor…
Morgen heb ik een afspraak in een bedrijf dat niet eens ver af ligt van mijn huidige werkplaats, en volgende week dinsdag in een ander bedrijf.

Ik ben dus druk bezig, en daarbij ontbreekt me soms de tijd om logland te volgen… maar dat begrijpen jullie vast wel… ;-)

Groetjes!

Billy

Moederdag

Allereerst aan alle moeders een fantastische feestdag gewenst!

Het lijkt er op dat het vandaag een hele zonnige dag wordt.
Straks verzamelt een deel van de familie hier, om dan samen naar het barbecuefestijn te gaan op het minivoetbaltornooi dat georganiseerd wordt door het “ploegske” van zoon en schoonzoon. Er worden 160 eters verwacht, wat een regelrecht succes is.

Deze namiddag gaan we dan op bezoek bij m’n moetje. Die stelt het erg goed op haar nieuwe stekje, en dat is toch wel een opluchting voor ons. We weten dat ze zich goed voelt, en bovendien wordt ze daar goed in de watten gelegd en wordt ze ook geholpen als het nodig is.

Fijne zondag!

Billy