Uitgevlogen nest

“Kan jij je nog herinneren hoe het die eerste dagen was, toen we pas getrouwd waren?”

Het was een vraag die gisteren spontaan bij me opkwam toen ik besefte dat we vanaf vandaag opnieuw helemaal alleen in ons huisje zouden wonen.
Onze zoon en zijn lief zijn nl. vandaag in hun huisje ingetrokken. De voorbije dagen ben ik druk bezig geweest met borstel en rol om muren en plafonds te voorzien van een laagje verf. Wat trouwens nog niet volledig afgewerkt is, want de gang en traphal moet nog een laagje. Maar ook als hun huis al bewoond is, vormt dat geen probleem.

“Hoe het precies was kan ik me ook nog nauwelijks herinneren. Maar ik weet wel dat je op onze eerste boodschappenbeurt samen, je trouwring al vergeten was thuis”
Tja, die trouwring dragen vroeg wat gewenning, en had ik bij het baden af gedaan. En laten liggen.
Nu is die zowat vastgegroeid aan m’n hand.

Wat vliegt de tijd…

Groetjes,

Billy

Verslag Pinksterweekend

Het zal jullie wellicht niet verwonderen dat dit uitermate zonnig weekend vooral in het teken van fietsen stond.

Zaterdag zijn we met de wagen tot in de Klinge gereden om daar een ritje te doen aan de hand van het fietsknooppuntensysteem. We waren amper een 2-tal kilometer ver toen we al een bordje gemist hadden. Toch reden we door, in de veronderstelling dat we zo opnieuw op ons parcours zouden komen. Niet dus…en toen moesten we wel even een ommetje maken. Richting Hulst, dat ook op onze route ingeschreven stond. Een bezoek aan dit vestingstadje is altijd de moeite, en dit was dan ook zowat het enige lichtpuntje in onze tegenvallende rit. Tegenvallend door de strakke wind die er stond, door het wat saaie landschap en de pech onderweg. Vrouwlief verloor onderweg nl. ook nog haar fietscomputertje, maar na een zoektocht vond ik het gelukkig terug.

Over naar zondag dan. We hadden een rit gepland in Wingene. En het bleek al na enkele kilometers dat de rit heel wat beter zou meevallen dan de dag ervoor. Het werd een prachtig ritje, heel afwisselend, af en toe door het bos en door mooie dorpjes. Na de rit zijn we gaan eten in restaurant-bistro Sint-Hubert. Op het terras daar was het heerlijk vertoeven, en het eten viel heel goed mee. ‘s Avonds werden we bij een collega van vrouwlief verwacht. Haar zoontje had nl. zijn eerste communie achter de rug, en dat vierden ze met een receptie voor vrienden en familie.

Maandag was het dan de beurt aan de racefiets. Ik ben met de wagen tot in het Ieperse gereden, en daar gestart met de racefiets voor de West-Vlaamse bergenroute. Het was al bijzonder warm ‘s morgens en het heuvelachtige parcours was dan ook heel lastig. Gelukkig kon ik enkele keren aanpikken bij een klein groepje fietsers, wat toch altijd makkelijker fietst dan alleen.
’s Middags bleken we, toen ik terug thuiskwam, al bezoek te hebben van onze vrienden. Samen aperitiefje gedronken. Daarna aten vrouwlief en ik tomaat-garnaal met frietjes, mmmm…lekker genieten. In de namiddag dan naar andere vrienden met onze beste vrienden, voor koffie en gebak. En daarna een kaartje gelegd…vanzelfsprekend buiten op hun (overdekt) terrasje. ‘s Avonds had onze dochter ons nog uitgenodigd om barbecue te eten, wat we nooit afslaan natuurlijk. En daarna thuis nog wat tv gekeken en vroeg naar bed…

Groetjes!

Billy

The Beatles – Here comes the sun

Kan het nog toepasselijker?

Het zonnetje, waar we zo naar verlangd hebben, is er! En langzaam aan krikt hierdoor de temperatuur ook op. Deze namiddag was het hier bij ons al 24°C, wat voor mij zowat de ideale temperatuur is.

Voor het weekend voorspelt men trouwens nog hogere temperaturen, dus wordt het vast weer een fantastisch weekendje…

Ik ben wat weinig te vinden hier, er is nog wat schilderwerk in het huis van zoonlief. En met het lekker weertje is het op ons terrasje in de tuin hier nu heel aangenaam toeven. Niemand neemt me wellicht kwalijk dat ik daaraan voorrang geef zeker?

 

 

 

Groetjes,

Billy

Weekendverslag 15 & 16 mei

Deze keer hebben we kunnen genieten van een extra lang weekend.
Op Hemelvaartsdag ben ik in de namiddag nog de laatste hand gaan leggen aan het schilderwerk in de woonkamer bij zoonlief. Daarna een bezoekje gebracht aan m’n oom die nog maar eens in het ziekenhuis ligt. En daarna nog aan m’n moeder. En bij de terugkeer nog gestopt bij onze vrienden.

Vrijdag waren we met vrienden afgesproken om samen de Vredesroute te fietsen. We startten in Ieper, en legden de schitterende route (47 km) op het gemak af, genietend van al het moois dat we voorbijreden. De Vredesroute loopt langs heel wat oorlogskerkhoven uit de 1e Wereldoorlog, waarvoor die streek zo bekend en veelbezocht is (vooral door Britse toeristen). Vanzelfsprekend deden we onderweg ook een terrasje aan (Hill 60), waar we buiten beschut konden genieten van een discreet zonnetje. Het weer viel trouwens enorm goed mee om te fietsen, al mag het voor mij nog enkele graadjes warmer zijn. Toen  onze rit ten einde was, zijn we naar bistro-restaurant Pacific Eiland geweest, waar onze wagens geparkeerd stonden. Een absolute aanrader voor iedereen die in de buurt komt! Prachtig gelegen aan de rand van de stad, omgeven door water, en met schitterende terrassen waar het fantastisch toeven is…
Daarna vertrokken we huiswaarts waar we ons wat verfristen, en gingen we eten naar restaurant Bandini. Deze zaak stond al een tijdje op m’n verlanglijst, maar het kwam er tot dan nog niet van om er eens te gaan eten. Restaurant Bandini is een wat aparte zaak, want je treft er heel exotische dingen aan op hun suggestiebord. Met aarzeling in de stem bestelden we dus ons eten, want als het de eerste keer is dat je zoiets doet, weet je nooit wat je verwachten mag. Toen we onze borden zagen, merkten we al onmiddellijk dat onze “vrees” onterecht was. We kregen echte schilderijtjes van borden voorgeschoteld. En het vlees bleek uitstekend in de smaak te vallen. Ik had Botswana kudu (een soort antilope) en mijn vriend Uruguay beef (rundersteak), terwijl de vrouwen het wat voorzichtigen aan hielden bij scampi. Daarbij vergezeld van een wereldwijntje, een smakelijke afsluiter van een mooie dag!

Zaterdagmorgen waren vrouwlief en ik vroeg uit de veren. We hadden ons nl. voorgenomen om een bedevaart fietstochtje te ondernemen naar Kerselare. Dit bedevaartsoord ligt op zo’n 20 km van ons vandaan, gelegen op de top van Edelare “berg”. Dat heuveltje is voor wielertoeristen een fluitje van een cent, maar voor gelegenheidsfietsers toch wel een uitdaging. Vrouwlief heeft dan ook enkele honderden meter te voet moeten afleggen, maar toch al fietsend de kapel bereikt. Daar hebben we enkele kaarsjes laten branden voor al wie ons dierbaar is. Daarna zetten we koers naar het centrum van Oudenaarde, wat aan de voet van Edelareberg ligt. Oudenaarde is één van die plekjes waar ik altijd halt hou als ik er met de fiets kom. Een aangename, sportieve, bruisende stad waar ik best wel zou willen wonen. Voor het stadhuis bleek er een beachvolleytornooi aan de gang te zijn. Wij nestelden ons op het terras van café de Carillon, zowat mijn favoriete plekje daar omdat het altijd in de zon ligt. Nog te vroeg voor een biertje, koos ik dan maar voor een soepje.
Na een heuvelachtig ritje, en 48 km op de teller, bereikten we het thuisfront opnieuw, waar we halt hielden bij onze beste vrienden. Hun zonnige terras en het lekker weertje deed ons besluiten om samen te barbecueën. Altijd leuk om de inspiratie van het moment te volgen, en we hebben dan ook volop genoten van een heerlijke maaltijd. Daarna nog samen nagenoten bij een kopje koffie. Toen werd het tijd om naar huis te gaan, ons wat te verfrissen en om te kleden. Want we werden tegen 19u verwacht bij vrienden (mét vrienden) voor een verjaardagsdrink. Zoals gewoonlijk werd het een aangenaam avondje babbelen en bier of cava drinken…
Zondagmorgen iets later uit bed dan gewoonlijk, van fietsen kwam het niet. Samen met schoonzus en man waren we afgesproken om bij mijn moeder een aperitiefje te halen. Waar zij ons rijkelijk trakteerde op champagne. Daarna zijn we gaan eten naar restaurant De Garde in Bossuit. Deze zaak ligt aan de rand van het park dat rond het kasteel van Bossuit ligt, een mooie omgeving. Lekker menuutje gegeten, en daarna nog genoten van een lekkere borrel (armagnac) waar schoonbroer me op trakteerde.
Daarna zijn we samen naar schoonmoeder gereden, waar nog een andere schoonbroer en zijn vrouw ons vervoegden. Samen nog wat gedronken en gebabbeld. Een mooie afsluiter van alweer een topweekend!

Groetjes,

Billy

En nog meer muziek…

want gisteren was er op Studio Brussel (zoals de meesten hier wel weten mijn favoriete radio) de Album Top 100. Deze hitlijst werd samengesteld door de luisteraars, die hun eigen Album top 3 konden inzenden. Deze Album Top 100 werd door mij met veel aandacht en plezier gevolgd. Alleen al voor het grote aantal tips die je krijgt (handig voor vaderdag!…), steengoeie muziek!

Net als vele hitlijsten is de samenstelling niet altijd volledig volgens de smaak van wie er naar luistert, en ontbreken er volgens mij ook wel albums die toch wel in zo’n lijst thuishoren, maar ja…

Dit is de top-10 uit de Top 100 (cijfers tussen haakjes is de plaats van vorig jaar), de volledige lijst kan je hier vinden: Album Top 100

1 (1) PEARL JAM Ten
2 (3) NIRVANA Nevermind
3 (2) RADIOHEAD Ok computer
4 (4) PINK FLOYD Dark side of the moon
5 (5) METALLICA The black album
6 (9) QUEENS OF THE STONE AGE Songs for the deaf
7 (14) MUSE Origin of symmetry
8 (10) METALLICA Master of puppets
9 (13) ARCTIC MONKEYS Whatever people say i am, that’s what i’m not
10 (6) BEATLES Sgt Pepper’s lonely heart club band

 

Het verheugt me wel dat the Beatles er met 3 albums in staan, toch wel straf voor een band die al zo lang uit de running is. Al staat mijn favoriete Beatles album er dan nog niet bij, “Abbey Road”.

Zo’n lijst maakt me ook duidelijk dat er in m’n platenkast nog heel wat materiaal ontbreekt van groepen die ik toch wel heel erg graag bezig hoor. Moet ik dringend iets aan doen…
Zo heb ik bvb. niks van deze meneer: Tom Waits. Waarvan ik toevallig net toen ik onderweg was met de wagen het nummer “Martha” hoorde, uit het album “Closing Time”. Een bloedmooi nummer, een liefdesballade over een verloren gegane jeugdliefde waar een oudere man aan terugdenkt.
Dit is 4:32 minuten kippevelmuziek!

 

 

Kan tellen als ultieme vaderdagtip!

Muzikale groetjes,

Billy

U2 – One

Op 10 mei werd zanger Bono van de populaire groep U2 50 jaar oud.

Ter gelegenheid van zijn verjaardag vroeg mijn favoriete radiozender naar de populairste liedjes. Dit is de top-10:

10. Elevation

9. I will follow

8. New Year’s day

7. The unforgettable fire

6. Pride (in the name of love)

5. Where the streets have no name

4. Sunday bloody Sunday

3. Beautiful day

2. With or without you

1. One

Ook ik stuurde m’n top 3 in, maar die stemt niet helemaal overeen met de uiteindelijke top-10. Maar het is dan ook moeilijk kiezen uit liedjes van een groep die bijna uitsluitend goeie liedjes maakt…

Uiteindelijk werd dus One gekozen als beste U2 nummer. Benieuwd wat jij daarvan vindt…

 

 

Groetjes,

Billy

Weekendverslag 8 & 9 mei

Zaterdag hebben m’n vrouw en ik de weergoden getrotseerd, en zijn we de fiets op gesprongen. Een tochtje van 38,5 km in de buurt gemaakt. Het was wel frisjes, zeg maar koud. Maar we hebben toch genoten van het ritje. Onderweg zijn we gestopt in ‘t Leckercke, een gezellig drank- en eethuisje in deelgemeente Beveren-Leie. Daar heb ik genoten van een bruin Kasteelbier, dat met z’n 11° een welkome “verwarming” bracht. Neem eens een kijkje in de prachtig gemaakte website van de brouwerij die dit biertje maakt: brouwerij Vanhonsebrouck. En vrouwlief nam een French coffee (is een variant van Irish coffee, maar met Grand Marnier ipv whisky) voor haar rekening. Gelukkig moesten we niet ver meer naar huis, want veel koffie was er in die French coffee niet te bespeuren…
Voor we huiswaarts reden zijn we even afgeweken van onze weg, om nog bij vrienden langs te gaan. Lang zijn we daar niet gebleven, want zij moesten nog naar een communiefeest.
Daarna dus huiswaarts, waar het nog zo gezellig thuiskomen was door de aangename warmte. We hebben toen samen een éénpansschotel gegeten, en daarna genoten van een avondje thuis. Ik heb eerst wat gerommeld op de pc, en daarna keken we samen nog naar de schitterende Zweedse politieserie “Wallander”. Al is samen veelgezegd, want halfweg bleek vrouwlief al in dromenland…

Zondagmorgen ben ik na het ontbijt alweer gaan fietsen. Zoals gewoonlijk met de racefiets nu, wat toch een pak sneller gaat dan met de gewone fiets. Ik heb deelgenomen aan de Megabikersrally, die vertrekt vanuit buurgemeente Deerlijk, en loopt over de heuvelachtige wegen rond Kruishoutem, Wannegem-Lede, Huise en dan via Tiegem opnieuw Deerlijk bereikt. Ik ondervond dat mijn fysieke conditie nog helemaal niet op peil staat, toen ik de talrijke bultjes ophoog moest. Maar deze rit zal daar toch alvast een goed gevolg aan gegeven hebben. Toen ik met 88 km op de teller thuiskwam, zat ons huis al redelijk gevuld met familie en vrienden. Die kwamen bij ons aperitieven, om dan samen te gaan eten op het minivoetbaltornooi dat het ploegje van onze zoon en schoonzoon organiseerden het voorbije weekend. Barbecue à volonté, en keuze uit een rijke variatie aan groenten en fruit. Daarna zijn we naar m’n moeder geweest. Voor moederdag hadden we haar een goeie fles champagne gekocht, van bloemen moet ze niet zoveel weten. Daar hadden we koffie, en kregen we ook taart toegestopt.
Daarna zijn we nog eens bij vrienden langsgeweest, maar die bleken niet thuis te zijn, dus reden we maar naar huis.
Net op het moment dat we dachten om onze nachtkledij aan te trekken, kreeg vrouwlief telefoon van haar zus. Dat zij de biermand gewonnen had, waarvan iedereen op het minivoetbaltornooi kon gokken op het gewicht ervan. Of we wilden meegaan om die op te halen. Dat hoef je ons geen twee keer te zeggen, dus na 5 minuten stonden we opnieuw in de kantine van het sportterrein. Waar we al heel veel “boven-hun-theewater”-mensen zagen… Voor een keertje waren wij daar niet bij…hahaha!
Wij zijn daar nog een tijdje gebleven, maar we hielden het netjes…
Daarna thuis nog wat tv gekeken, en naar bed…

Een prachtig weekendje hadden we dus weer, en ondanks we eigenlijk weinig gepland hadden, drukker dan verwacht…

Groetjes!

Billy