Vrienden

Toen ik gisteravond op weg was naar m’n werk, overviel mij een spontaan gevoel van geluk. Met de cd “Automatic for the People” van R.E.M. in de cd-speler, en de zon aan de horizon, bedacht ik dat ik op dit moment wel een heel gelukkig leven leid. Een mooi gezin, een vaste, toffe job, een goede gezondheid, vele vrienden,…enz.

Die vrienden zijn wel heel belangrijk in een mensenleven.
Eigenlijk hebben wij 2 stellen die er bovenuit steken.
F. en R. kennen wij al jaren, en zij zijn écht wel onze beste vrienden.
F. is ooit de werkgever geweest van m’n vrouw, en al sinds zij daar werkte zijn wij vrienden geworden. Sindsdien hebben we samen al heel wat beleefd. Enkele supermooie vakanties samen gehad (Oostenrijk, Bulgarije, maar vooral vaak in Spanje), en ook vaak samen op weekend. Er gaat ook geen week voorbij zonder dat wij elkaar ontmoeten. Wij bij hen, of zij bij ons…maakt niet uit.
Wij staan ook altijd klaar om elkaar te helpen als het nodig is.
Zij zijn wel een generatie ouder, en soms merk je dat wel. Als wij een avondje willen doorzakken gaan zij passen.
Maar verder klikt het fantastisch tussen ons.
P. en D. zijn recentere vrienden, ook al zijn we intussen al jaren bevriend. D. is een jeugdvriendin van m’n vrouw, en P. kende ik van in m’n voetbaljaren, we zijn vaak tegenstanders geweest.
P. is de handige harry uit onze vriendenkring. Samen met m’n schoonbroer is hij de man waarop ik reken als ik een klusje heb waar ik geen verstand van heb. P. is ook lid van dezelfde fietsclub als ik, maar lang zal dat wellicht niet meer duren, want hij heeft er geen zin meer in.
Vorig jaar zijn wij met P. en D. voor het eerst op vakantie geweest naar Ibiza, en dat viel bijzonder goed mee.
Zij zijn ietsje jonger als wij, en eerder bondgenoten in de (avondlijke) braspartijen.
Hen zien we tijdens de week niet zo vaak, maar wel in het weekend.

Met deze 2 stellen klikt het dus best, ook al hebben we nog een heleboel andere vriendenstellen. De meeste daarvan kennen we ook al jaren, en die vriendschappen zijn meestal ontstaan in de tijd toen ik nog aan minivoetbal deed. Samen vormden wij een hecht vriendenclubje, wat nog steeds zo is.

Met onze vrienden gaan we vaak fietsen of wandelen, en we hebben aan een kleinigheid genoeg om een feestje te organiseren. Verjaardagen worden steevast onder onze vrienden gevierd. Met de meeste gaan we ook jaarlijks op vriendenweekendje, in oktober.
Ik hoef wellicht niet te zeggen dat zo’n weekend altijd geslaagd is…

Vrienden, ik hoop ze nog jaaaaaaren te kunnen behouden!

Groetjes,

Billy

De meeste mensen lopen in en uit je leven,
maar alleen vrienden laten voetstappen achter in je hart!

Weekendverslag 25 & 26 april

Niettegenstaande we weinig thuis waren, heb ik afgelopen weekend eerder als rustig ervaren. Maar of jullie daar ook zo over denken…?

 

Zaterdagnamiddag zijn we naar een mega-tuincentrum geweest dicht bij de Franse grens. En dat is er ook altijd aan te merken als je daar komt. Het krioelt er van de Fransen. Ik denk dan altijd dat er wellicht geen tuincentra zijn in Frankrijk…   
We hebben ook heel wat aangekocht (wat buitengewoon is in deze artikelen). Voor binnenshuis hebben we een Pachira kamerplant en een Phalaenopsis (soort orchidee) gekocht. Die Pachira staat er nu wondermooi bij in een hoekje dat door het reorganiseren van de woonkamer is vrijgekomen. Nu nog de juiste verzorging, en dan wordt het een blijvertje… ;-)   
Voor buiten in ons plantenhoekje rondom het terras had ik wel wat plantjes kunnen gebruiken. En we brachten dus ook één en ander mee: meisjesogen (coriopsis), steenbreek (saxifraga), afrikaanse lelies (agapanthus) en kleurige wolfsmelk (euphorbia). Dat alles staat nu nog te wachten om de tuin ingepoot te worden. Deze namiddag komt dat voor elkaar.   
’s Avonds zijn we naar het voetbal geweest. Op het terrein van onze favoriete voetbalploeg ging nl. de finale door van de Beker van West-Vlaanderen tussen onze buren uit Anzegem en SAS Boezinge. Na een moedige wedstrijd verloren onze buren echter kansloos tegen het 2 klassen hoger geklasseerde Boezinge. Leuke wedstrijd wel. Daarna zijn we met dochter en haar vriend nog iets eenvoudigs gaan eten naar ons favoriete eethuisje, waarna we nog een tijdje thuis tv hebben gekeken.

 

Zondagmorgen heb ik eindelijk, na weken, nog een meegereden met de fietsclub. We reden de Valeirroute rond Gavere. Die is zo’n 40 km, en Gavere ligt zo’n 20 km hiervandaan. Dus had ik een dikke 80 km op de teller toen ik terug thuiskwam. Meer dan genoeg met de nog niet optimale conditie die ik heb. Een warm badje deed dan ontzettend deugd. Niet nadat ik eerst nog een aperitiefje dronk met vrienden van ons die me zaten op te wachten toen ik thuiskwam.   
In de namiddag nogmaals voetbal, deze keer ons eigen ploegje aan het werk. Laatste thuismatch, en voor zowat de helft van de spelers ook de laatste keer dat we ze aan het werk konden zien omdat ze onze ploeg verlaten. De wedstrijd werd met duidelijke 3-1 cijfers gewonnen tegen onze buren uit Wielsbeke, die ieder puntje nog goed kunnen gebruiken tegen de degradatiestrijd. Helaas voor hen hadden onze spelers geen medeleven…   
Na de wedstrijd nog wat blijven hangen in de kantine, en daarna ook nog bij vrienden langs geweest. Bij onze vrienden zagen we dan ook heel wat luchtballonnen opstijgen in de verte, want in de stad ging de luchtballonhappening door gisteren. Gelukkig viel het weertje erg goed mee, is al enkele jaren anders geweest.

 

Zo, dat was het zowat. Nu vrouwlief opwachten met een kopje koffie, om dan samen de tuin in te duiken!

 

Groetjes,

 

Billy

 

Thematocht: dieren

Héééééééérlijk, wat een weertje, niet?

Dubbel genieten op de fiets. En dat deed ik gisteren volop!
Ik reed een heerlijk tochtje, en om te laten zien dat ik ook oog heb voor wat ik voorbijrijd, had ik het idee om zo af en toe foto’s te nemen met een bepaald thema. Gisteren wou ik dus wat dieren fotograferen die ik langs m’n fietsweg tegen kwam…

 

deze koeien genoten net als ik van het zonnetje

P1020564

 

paardjes

P1020566

P1020568

 

schapen

P1020567

 

geiten

P1020569

P1020570

 

ganzen

P1020572

 

en tot slot enkele jonge herten

P1020571

 

Vreemd genoeg kwam ik op m’n tocht geen enkele hond of kat tegen. Zoals de meeste mensen die ook wel eens op de fiets wippen (figuurlijk dan hé!!!) wellicht weten, zijn honden niet bepaald dol op fietsers, dus dat was eigenlijk wel meegenomen. Maar ik vond het toch wel vreemd. Die lagen misschien wel allemaal in huis af te koelen?

Groetjes,

Billy

The Cure – A Forest

Sinds ik aan het blippen ben geslagen heb ik m’n muziekcategorie wat verwaarloosd hier. Maar ik wil toch wel af en toe m’n favoriete muziek hier ook blijven plaatsen.

Robert Smith, de zanger van the Cure, wordt vandaag 50 jaar. In m’n uitgaanstijd was hij voor vele meisjes een idool. En dat was in het straatbeeld best te merken. Vele meisjes (en ook jongens) droegen diezelfde zwarte kledij die toen zowat het handelsmerk van The Cure was. 
The Cure heeft vele mooie liedjes gemaakt, maar A Forest is de voornaamste hit uit mijn (wilde) jonge jaren. Dan was de keuze dus snel gemaakt…

 
Groetjes,
 
Billy
 

Weekendverslag 18 & 19 april

Om op enkele vragen te antwoorden uit de reacties van m’n vorig logje…

 

Het was helemaal niet de bedoeling om samen met onze vrienden tv te kijken zaterdagavond. We hadden gewoon een kaas- en wijn avondje gepland. Maar toevallig was er nu net de wedstrijd Zulte-Waregem tegen de buren van Kortrijk. En met enkele voetballiefhebbers erbij was het dus overduidelijk dat die tv niet onaangeroerd kon blijven. We kregen trouwens lovende woorden over de reorganisatie en de nieuwe tv. En de wedstrijd zelf was ook al een feestje voor de grote broer van ons favoriete ploegje (Racing Waregem). 5 – 1 winst, da’s duidelijke taal…   
Na de wedstrijd werd de muziek ingeschakeld, en met vele biertjes, schuimwijn en dansen (zelfs op tafel!) weer een beestig feestelijke avond. Het was dan ook na 3 u toen we ons bedje in konden.

 

Zondagmorgen dan relatief laat uit bed (geen fiets gezien het hele weekend, ook niet van de Amstel Gold Race). 
Tegen de middag moesten we dan naar vrienden, eerst bij hen aperitiefje gedronken, om dan samen naar een gastronomisch restaurant te rijden. waar we genoten hebben van een uitstekend menu. Aperitiefje daar wilden we buiten nemen, maar het was nog redelijk fris en de vrouwen wilden dan maar liever binnen. Maar de koffie aan het einde van het menu namen we dan wel buiten op het terras, zalig gewoon!

 

Daarna hebben we nog een nieuwe, gezellige kroeg bezocht, en ook nog eens naar de cafetaria van het zwembad hier in de stad. Waar ze een heerlijk zonnig terras hebben. Daarna bij onze vrienden thuis nog buiten van het zonnetje genoten.   
’s Avonds dan thuis nog bezoek gekregen van schoonzus en haar man. En daarna naar bed…want vandaag is het opnieuw werken geblazen.

 

Op mijn werk is het deze week weer volle bak! Er worden per ploeg 4 uitzendkrachten bij gestoken om de hogere werkdruk aan te kunnen. Een groot verschil met enkele weken geleden…

 

Nog een fijne maandag allen!

 

Groetjes,

 

Billy

 

Hij hangt er!

Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, maar hij hangt er! Onze nieuwe tv…
Zoals ik vorige week al schreef had ik techniekers gevraagd om de wandsteun van onze tv te komen plaatsen, en die kwamen dat woensdag doen.  Maar al vlug hadden zij een probleempje.
”Deze model is nie juist meneer”…(die techniekers waren franstalig en spraken een mondje gebrekkig Nederlands). Bleek dus dat de verkoper bij Vandenborre ons het verkeerde model wandsteun had aangesmeerd. Vrouwlief dus ermee terug naar de winkel woensdagnamiddag (terwijl ik op de fiets zat). Daar kreeg zij met de glimlach een ander model mee (dat ook nog eens 100 euro duurder was!!!). En een nieuwe afspraak met de techniekers, komende maandag. Maar omdat wij vanavond vrienden over de vloer krijgen wou ik die tv toch eindelijk op z’n definitieve plaats. En besloot ik dan toch zélf de montage te doen. Wat eigenlijk (met de juiste montagehandleiding erbij) geen probleem meer vormde. Donderdag heb ik dat even gefikst. Nou ja….”even” liep uit tot een hele namiddag, want wie vertrouwd is met Ikeapakketten weet dat dat hetgeen op papier staat eenvoudig lijkt, maar in de praktijk helemaal niet zo blijkt. Maar toch, nu hangt die tv er. Ik heb ook nog een contactdoos moeten installeren omdat wij net in die hoek van de woonkamer geen enkel stopcontact beschikbaar hadden. Dat heb ik dan gisteren voor elkaar gebracht.

Laat die vrienden nu maar komen…

Groetjes,

Billy

Zomerse woensdag

Wat een weertje vandaag! Heerlijk weer om buiten door te brengen. Daarom klom ik ook eindelijk weer eens op m’n fietsie. En met de camera bij kon ik ook enkele foto’s maken van de plaatsen waar ik voorbijreed. Ik heb hoofdzakelijk de Gaverbeekroute gevolgd, die start in onze stad. Daarna nog langs m’n mamaatje geweest voor m’n in-de-week-bezoekje. Uiteindelijk had ik een dikke 50 km op de teller.

Bij de start kwam ik langs dit madelief- en paardenbloemveldje. Een kwelling voor menig gazon, maar wel mooi om te zien.

 

geen geslaagde fietstocht zonder heuvel voor mij…
De Machelsestraat in Kruishoutem

 

Boven kom ik aan de uitkijktoren

 

En ik kan genieten van het uitzicht

 

Ietsje verder kom ik voorbij het Hof van Cleve, één van de restaurants met 3 Michelinsterren, maar vooral bekend van z’n kok/eigenaar Peter Goossens die in “Mijn Restaurant” op VTM één van de strenge (maar rechtvaardige) juryleden is.

 

Daarna fiets ik naar Nokere, een deelgemeente van Kruishoutem. Bij wielrenners bekend voor deze Nokereberg.

 

Iets verder kom ik voorbij het kasteel van Nokere

 

En dit was het einde van mijn fotoverslagje vandaag.

Groetjes,

Billy