Wielerhoogdagen

Heeeey, het heeft enkele dagen geduurd, maar ik ben er weer! Om jullie
opnieuw te vervelen met al m’n saaie belevenissen… ;-)

Gisteren in de namiddag zijn we (alweer) naar een wielerwedstrijd gaan
kijken. De E3-prijs in Harelbeke. Eerst naar berg Stene, in hartje Vlaamse
Ardennen
. En daarna net als woensdag naar het Vossenhol in Tiegem. Opnieuw
massa’s volk langs de weg, waar nogmaals uit blijkt hoe populair het wielrennen
nog is in Vlaanderen.
‘s Avonds zijn we met vrienden naar een eetfestijn
geweest. Het voetbalploegje waar het lief van onze dochter bij speelt gaf dit
nl. om wat centjes bijeen te krijgen. En goedhartig als wij zijn…
Terug thuis
alle uurwerken reeds aangepast aan het zomeruur, en dan het bed in!

Vanmorgen (zonder wekker) om 6u30 opgestaan voor onze wekelijkse rit met onze
wielerclub. Eerst naar de bakker om ontbijt. Waar ik al gedruppel voelde. Maar
ik was vast van plan om hoe dan ook met de fiets op weg te gaan, dus dat klein
beetje nattigheid kon me niet deren. Blijkbaar had ik niet zo veel
wielervrienden die van hetzelfde gedacht waren, want er kwamen slechts 3 andere
die-hards opdagen. We reden dan maar een klein tochtje (55 km), kort maar
krachtig…over een erg heuvelachtig terrein. De regen viel eigenlijk nog mee,
niet meer gehad dan af en toe wat gedruppel. Maar die fiets is weer besmeurd van
voor tot achter. Weet ik alvast wat gedaan morgen…

Deze namiddag eerst een kopje koffie gehaald bij m’n schoonmoeder, en daarna
m’n moeder bezocht in het ziekenhuis. Alles evolueert gunstig, ze kan al weer
goed stappen. Wellicht zal ze dus één dezer dagen opnieuw naar huis
mogen…
Terug thuis de bank in en tv aan, om te kijken naar de Brabantse
Pijl, opnieuw een wielerwedstrijd!
Daarna kregen we nog vrienden over de
vloer. Waarmee we o.a. onze uitstap naar Parijs-Roubaix (binnen 2 weken) hebben
besproken.

Je merkt het al, we zitten volop in de wielerweken…

Groetjes,

Billy

Dwars door Vlaanderen

Vandaag werd de wielerwedstrijd Dwars door Vlaanderen gereden. Ik was al van plan om, als het
weer het een beetje toeliet, de wedstrijd per (race)fiets op enkele plaatsen te
gaan bekijken. Toen ik opstond zat de zon uit, en kon ik m’n voornemen dus
waarmaken. Na m’n ontbijt vanmiddag (jaaa!), m’n wielertenue dus aangetrokken en
hop met de geit! Na amper 5 minuten begon ik gedruppel te voelen. Gelukkig het
spreken niet waard. Maar na een kwartiertje werden die druppels groter en
groter. Ik kreeg dan van alles op m’n kop, regen, zon, hagel en niet te vergeten
de kou die een nat pak met zich meebrengt. Kwam daarbij dat ik m’n eerste halte
had gepland bovenop één van de kleppers uit de Ronde van Vlaanderen, de
Patersberg, moest ik dus nog een end omhoog ook! Maar ik zette door, ik was nu
al nat, en kon daar toch niets meer aan veranderen. De renners dan voor de
eerste keer gezien. Daarna in het zog van enkele andere wielergekken koers gezet
naar het Vossenhol, één van de volgende beklimmingen in de wedstrijd. Daar nog
eens de renners bewonderd. Om daarna naar de stad terug te rijden, waar na
enkele plaatselijke ronden de finish lag. De fransman Sylvain Chavanel uit de
Cofidisploeg werd in de gietende regen winnaar. De nederlander Steven De Jongh
sprintte naar de tweede plaats, en streekrenner Niko Eeckhout werd derde. 

Terug thuis genoot ik volop van een warm bad, en van een kwartiertje
zonnebank nadien. Heerlijk.

Klaar om opnieuw de nacht in te duiken… ;-)

Groetjes,

Billy

Paasmaandag

deze namiddag zat ik bij te benen in weblogland, terwijl het buiten eerst
sneeuwde en 5 minuten later de zon scheen. Wisselvalligheid troef dus.

M’n moeder is al goed herstellende van haar heupoperatie. Alles is goed
verlopen, en in het ziekenhuis krijgt ze nu dagelijks oefeningen met een
kinesist. Wellicht zal ze op het einde van de week of begin volgende week weer
naar haar appartementje kunnen.

Zaterdag was de bierhappening een succes! We kregen heel wat volk over de
vloer, en de te proeven biertjes gingen vlot van de hand (of beter gezegd: in de
keel). Ik moest aan de ingang staan om de mensen wat uitleg te geven. Ik had het
af en toe wel koud, want telkens de deur openging blies een koude wind binnen.
En aangezien ik enkel een t-shirt aan had, was het af en toe rillen… ‘s Avonds
laat heb ik m’n vrouw dan nog vervoegd, die bij vrienden thuis zat. Zo werd het
alweer laat (2 u) voor we ons bed zagen…

Geen gefiets op zondagmorgen. ‘s Middags moesten we bij schoonzus voor een
familie-etentje. Lekker gegeten en gedronken. En daarna nog genoten van
"gezellig samenzijn"…hahaha!

Gelukkig hadden we nog deze paasmaandag, waarop we het heel rustig hielden.
Aperitiefje gehad bij vrienden, en kort na de middag m’n moeder bezocht in het
ziekenhuis. En verder genoten van deze rustige dag.

Alvast een fijne week iedereen!

Liefs,

Billy

Witte donderdag

De dagen kabbelen rustig verder. Weinig spectaculairs te melden.

Alhoewel…:

  • m’n nichtje heeft de finalerondes van de Grote
    Volksquiz
    niet overleefd.
  • ons Snoezeke is gesteriliseerd deze week, en loopt er nog steeds
    wat sufjes bij.
  • na de reacties te lezen op m’n vorig logje blijkt dat ik wel degelijk een
    ruime muziekkeuze heb.
  • m’n moeder (86 j.) werd vandaag opgenomen in het ziekenhuis, zij wordt
    morgen voorzien van een heupprothese.
  • zaterdag as. gaat de 2e Waregemse Bierhappening door, waarbij ondergetekende zorgt
    voor het onthaal van de (hopelijk) talrijke bezoekers.

Ik wens jullie alvast een heerlijk (lang) paasweekend toe!

Liefs,

Billy

Beirut – Nantes

Ik kwam vandaag op de weblog van Jolien (een ontdekking meer dan waard!), waar ik een liedje van Beirut ten gehore kreeg. Die stem herkende ik onmiddellijk, al had ik het bewuste liedje nog nooit gehoord. Even gegoogeld, en kwam tot de ontdekking dat "Nantes", ook van Beirut, hier een hit was in het begin van het jaar. Kwam in recordtijd op nr. 1 te staan in de Afrekening op m’n favoriete radiostation.
Beirut is eigenlijk een eenmansbandje opgericht door Zach Gordon. De muziek klinkt wat oosters, en valt blijkbaar bij heel wat mensen in de smaak!

 

Nantes

 

Well it’s been a long time, long time now
since I’ve seen you smile
and I’ll gamble away my fright
and I’ll gamble away my time
and in a year, a year or so
this will slip into the sea
well it’s been a long time, long time now
since I’ve seen you smile
nobody raise their voices
just another night in Nantes
nobody raise their voices
just another night in Nantes

 

Audio Sample
- Oh non je t’en prie, nous ne sommes pas chez nous.
- Oh je t’assures que ce n’est pas grave.
- Non laisse moi !
- Mais qu’est-ce que tu as aujourd’hui ?
- Je sais que les hommes me dégoutent. Vous ne pensez qu’à ça …

 

********

 

luister hier

 

********

 

En ik dacht aan een rustig weekendje…

is het zeker niet geweest!…

Zaterdagavond zijn we naar televisie-opnames
geweest. M’n nichtje (waar ik dooppeter van ben) doet nl. mee aan het
spelprogramma "De grote volksquiz" op VTM. Ze is door de voorrondes geraakt,
en doet nu mee aan de 10 studiorondes, waar uit elke aflevering 1 finalist
uikomt. Zaterdagavond was de eerste van die 10. Helaas heeft ze het niet
gehaald. Het was eens een ervaring om te zien hoe alles zo in z’n werk gaat,
maar ik zou er geen 2 keer naartoe gaan (tenzij ze de finale haalt natuurlijk!).
Je wordt als toeschouwer nl. lang aan het lijntje gehouden…"we moeten dit nog
eens herhalen", " dit was nog niet goed",… Zo werd het 2u als we thuis
waren…En ik had op een rustig, gezellig avondje thuis gerekend. Maar ons toch
laten overhalen om die avond mee te gaan…

Zondagmorgen om 7u30 het bed uit voor ons wekelijkse fietstripje met de club.
Dit keer namen we deel aan de Construct-pijl, een georganiseerde toertocht
waaraan ook enkele vedetten aan deelnamen, en waarvan de opbrengst naar een goed
doel gaat. Ik fietste af en toe aan de zijde van Johan Museeuw en Jean-Marie
Pfaff, maar ook Peter van Petegem, Nico Mattan en Chris Peers gaven deze tocht
de nodige glans. Helaas waren de weergoden ons niet echt goed gezind, en kwamen
wij eerder als modderduivels aan ons lokaal terug.

In de namiddag naar het voetbal, waar we weer konden juichen, ons ploegje won
met 4-0 van RC Mechelen, een heuse prestatie!

Daarna moesten we naar een optreden van Willem Vermandere. In Nederland zal
die wel niet bekend zijn. Het is een zanger die in ons westvlaams dialect zingt
over oorlog en vrede, respect voor andere culturen…en dit combineert met
sappig vertelde humoristische verhaaltjes. Heerlijk om naar te luisteren. En na
de voorstelling zijn we nog blijven plakken in het plaatselijke café…

Weinig of geen tijd voor weblogland dus, en dat hoop ik nu ietwat in te
halen…Ciao!!!

Groetjes,

Billy